Μια χρονιά-σταθμός. Σηματοδοτεί το πέρασμα της ιστορικής οικογένειας του ΠΑΟΚ σε μια νέα περίοδο. Απαρχή μιας νέας πορείας για τα επόμενα χρόνια, βασισμένη στα νέα δεδομένα, με γνώμονα την εμπειρία και τις αξίες ενός ένδοξου παρελθόντος.

Όπως εύκολα καταλαβαίνει ο καθένας, μιλάμε για τα παιχνίδια των playoffs. Είναι γνωστό σε όλους ότι οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος θα διαγωνιστούν μεταξύ τους για την κατάκτηση της πρώτης θέσης και, συνεπώς, του τίτλου. Ως εδώ, όλα είναι ξεκάθαρα και γνωστά.

Τι είναι άραγε αυτό που πραγματικά θέλω να μάθω; Μα το τι πιστεύουν σήμερα όλοι εκείνοι που, τους προηγούμενους μήνες, έλεγαν και έγραφαν όσα έλεγαν και έγραφαν. Αναφέρομαι, σε όλους εκείνους που δεν δέχονταν με τίποτα ότι η ομάδα μπορεί…

Ναι, ήταν ανάγκη να νικήσει η ομάδα μας. Τόσο γιατί θα προσέθετε τρεις βαθμούς, απολύτως αναγκαίους στο κυνήγι της πρώτης θέσης, αλλά και όχι μόνο.

Όταν το 1926 στηνόταν για πρώτη φορά το πλαίσιο λειτουργίας ενός νέου συλλόγου, με την κατάθεση του καταστατικού λειτουργίας του, κανένας δεν μπορούσε να προβλέψει, αλλά ούτε και να φανταστεί, τις εξελίξεις που θα ακολουθούσαν.

Αυτοί και οι άλλοι. Άραγε ποιοι είναι αυτοί; Και ποιοι, αλήθεια, είναι οι άλλοι; Αν ρωτήσεις οποιονδήποτε –είτε από τους πρώτους είτε από τους δεύτερους– θα πάρεις την ίδια απάντηση. Ποιος είμαι εγώ; Μα, οπαδός του ΠΑΟΚ. Ή, επί το λαϊκότερον, ΠΑΟΚτσής. Και αυτομάτως γεννιέται η απορία: ποια η διαφορά τους, αφού είναι ίδιοι;

Αμφιβολίες πολλές, βασανίζουν το μυαλό μας. Αμφιβολίες τρελές...

Βασική προϋπόθεση στην αναζήτηση απαντήσεων για τα ερωτήματα που γεννιούνται γύρω από κάθε ζήτημα που μας απασχολεί, είναι να διατυπώσουμε πρώτα τις σωστές, συγκεκριμένες ερωτήσεις. Μόνο τότε μπορούν οι απαντήσεις να έχουν ουσιαστικό νόημα.