Οι γρίφοι αυξάνονται, ο ΠΑΟΚ αντέχει

Η ήττα από τη Θέλτα, με τα δεδομένα που είχαν δημιουργηθεί, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αναμενόμενη. Όμως ακόμα και αυτός ο ΠΑΟΚ, θα μπορούσε να πάρει αποτέλεσμα. Τρεις καλύτερες τοποθετήσεις, μία καλύτερη τελική πάσα και το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.

Για τον ΠΑΟΚ προφανώς και είναι κατάκτηση το γεγονός πως παίζει με έξι – επτά μη βασικούς απέναντι στην 7η του ισπανικού πρωταθλήματος και παραμένει ανταγωνιστικός. Όταν στην αρχή της χρονιάς έκανε ένα αντίστοιχο ροτέισον, δέχτηκε τέσσερα γκολ στην Κομπότης Αρίνα.

Προφανώς του έλειπε η ποιότητα. Όταν δεν παίζουν Μεϊτέ, Κωνσταντέλιας, Πέλκας, όταν δεν ξεκινά ο Μιχαϊλίδης και ο Μπάμπα γιατί θα σκάσουν, η ποιότητα του ΠΑΟΚ σε όλες τις γραμμές είναι πολύ χαμηλότερη από τα στάνταρ του.

Για τη ρεβάνς, ο ΠΑΟΚ θα πάει να παίξει το παιχνίδι του. Ίσως έχει τον Μεϊτέ, θα έχει σίγουρα τον Γιακουμάκη, έχασε όμως τον Ζίφκοβιτς που νομίζω πως ο αγώνας με την ΑΕΛ την Κυριακή είναι ήδη αρκετός για να τον πάρει και αυτόν.

Προσωπικά δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος, κυρίως γιατί ο ΠΑΟΚ έχει συνεχόμενες ατυχίες στη πιο σκληρή περίοδο για αυτόν. Νομοτελειακά κάτι θα του στοιχίσει. Όμως στα μάτια μου είναι σαφές πως ο πλήρης ΠΑΟΚ την είχε τη Θέλτα.

Μου αρέσει πως σε τέτοιες μέρες γίνεται ακραία κριτική από κάποιους. Αλήθεια, πως μπορώ να κρίνω έναν παίκτη που δεν έχει την τύχη να παίζει με τον κορμό; Να κρίνω τον Τέιλορ όταν έχει να ακουμπήσει την πάσα στον Μεϊτέ ή τον Ντέλια. Ο Σκοτσέζος, χαρακτηρίζεται φοβικός, ενώ ο προπονητής του είναι αυτός που ένα από τα βασικά ζητούμενά του είναι η ελεγχόμενη επιθετικότητα και ο απόλυτος έλεγχος του ρυθμού.

Η ομάδα διατηρεί τις αρχές της παρά τις αναποδιές. Και αν βλέπεις καθαρά, αυτό είναι καλό σημάδι. Απλά σε κάποια φάση, θα πρέπει να σταματήσουν οι αναποδιές.

Εν όψει ΑΕΛ, έχω έναν προβληματισμό στο μυαλό μου. Από τη στιγμή που έτσι έχει διαμορφωθεί η κατάσταση ο Λουτσέσκου αναζητά το λιγότερο κακό, αυτό δεν ξέρω αν είναι παιχνίδι με δύο φορ ή με χαφ στο δέκα.

Από αυτά που έχω δει μέχρι σήμερα στο δέκα, ο Καμαρά είναι χαμένη υπόθεση, ο Ζαφείρης είναι πιο απαραίτητος στη πίσω ζώνη, ο Μπιάνκο έπαιξε λίγο με την ΑΕΚ και δεν ήταν κακός. Απ όλους αυτούς, πιο πολύ στο συνδυαστικό μπορεί να βοηθήσει ο Γερεμέγιεφ με τον Γιακουμάκη στη περιοχή. Αυτή είναι η αίσθησή μου. Έτσι όπως φαντάζομαι το παιχνίδι της Κυριακής, τα τρία χαφ περισσότερο θα μας εγκλωβίσουν παρά θα μας δώσουν τον έλεγχο. Κοντός ψαλμός…

Σε άλλα νέα, η παρουσία Τσέφεριν στη Τούμπα και η ολιγόλεπτη επαφή που είχα μαζί του, μου έδωσε να καταλάβω το πόσο γραφικά έβλεπαν στην ΟΥΕΦΑ τα όσα προέρχονταν και προέρχονται από εδώ. Προφανώς η δήλωσή του για λιγότερη γκρίνια αυτή τη περίοδο είναι ρεαλιστική και γενικά δίνει την αίσθηση πως το πάμε καλά.

Προφανώς και σαν φάρα, είναι αδύνατο να μην υπάρχουν περσόνες που προσφέρουν γραφικές στιγμές, αλλά με λίγη υπομονή θα απομονωθούν σε κάποια φάση. Δε μπορεί…