Στρατόπεδα, γήπεδα και η μπάλα στην... εξέδρα!
«Εσύ με ποιο στρατόπεδο είσαι; Του Ιβάν ή του Τέλη;»... «Εγώ αδερφέ ΠΑΟΚ είμαι». Το στρατόπεδο είναι ένα και ονομάζεται Π.Α.Ο.Κ. Σκέτο.
«Εσύ με ποιο στρατόπεδο είσαι; Του Ιβάν ή του Τέλη;»... «Εγώ αδερφέ ΠΑΟΚ είμαι». Το στρατόπεδο είναι ένα και ονομάζεται Π.Α.Ο.Κ. Σκέτο.
Όχι πως είναι απαραίτητο, αλλά προσπαθώ. Προσπαθώ να βγάλω άκρη τι έχετε στο μυαλό σας, να τα βάλω όλα σε μια λογική σειρά, να αντιληφθώ τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεστε και λειτουργείτε και όλα αυτά τα κάνω γιατί προφανώς θέλω να σας δικαιολογήσω.
Να ξεκαθαρίσω κάτι αμέσως και οριστικά. Ο γραφών δεν εκπροσωπεί κανέναν πέραν του εαυτού του και δεν έχει σκοπό να γίνει αρεστός. Απλά όπως όλοι μας, έχω και εγώ μία... άποψη. Μεγαλωμένος στο καμίνι του «Παλέ» και μετέπειτα στα τσιμέντα της 4, μπόρεσα από πολύ νωρίς να ζήσω και να μεγαλώσω μέσα στον κόσμο της «επανάστασης».
Ανήκω στην ηλικιακή ομάδα των 35~45 και «έμαθα» τον ΠΑΟΚ μέσα από το «πρωτάθλημα δεν παίρνουμε, στο champions league δεν παίζουμε...». Επειδή όμως θεωρώ τον εαυτό μου δίκαιο άνθρωπο, δεν νιώθω ένοχος που ονειρευόμουν από τότε ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό για τον ΠΑΟΚ μας.
Όπως ακριβώς συνέβη το 2019, ο ΠΑΟΚ φαίνεται πως δεν έμαθε από τα λάθη του και αντί να χτίσει επάνω στη πρωταθλήτρια ομάδα του 23/24, οι γνωστές παθογένειες έκαναν πάλι την εμφάνιση τους και έχουμε φτάσει στο σήμερα.