Γκιτέρσος: «Ο ΠΑΟΚ σε μαθαίνει να κυριαρχείς»

Αποτελεί ένα από τα παιδιά που έχουν ακολουθήσει όλα τα βήματα της αναπτυξιακής διαδικασίας του ΠΑΟΚ, φτάνοντας σήμερα να αποτελεί βασικό στέλεχος του ΠΑΟΚ Β. Ο Γιάννης Γκίτερσος συνεχίζει να δουλεύει με στόχο το επόμενο βήμα στην καριέρα του, έχοντας ήδη καταγράψει σημαντικές διακρίσεις και επιτεύγματα σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο.

Αναλυτικά όσα είπε:

Πώς ξεκίνησε η ενασχόληση σου με το ποδόσφαιρο και πότε μπήκε ο ΠΑΟΚ στη ζωή σου;

«Όταν ήμουν 4 χρονών ξεκίνησα το ποδόσφαιρο στην περιοχή μου και συγκεκριμένα στους Πρωταθλητές Πεύκων. Με τον ΠΑΟΚ η επαφή έγινε στην Κ15, είχαμε παίξει ένα φιλικό με την αντίστοιχη ομάδα του ΠΑΟΚ και είχα βάλει τρία γκολ. Στην αρχή πήγα για δοκιμαστικά και στη συνέχεια το καλοκαίρι μου είπαν πως θα συνεχίσω εδώ. Τότε είχαμε προπονητή τον κύριο Αλεξιάδη, ο οποίος με πίστευε πολύ και με βοήθησε αρκετά».

Είχες κάποια πρότυπα ξεκινώντας την ποδοσφαιρική σου πορεία;

«Ο αγαπημένος μου παίκτης ήταν πάντα ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Στη θέση μου πάντα έβλεπα τις κινήσεις του Μπενζεμά. Από το εγχώριο επίπεδο μου άρεσαν πολύ ο Κλάους και ο Μήτρογλου».

Έχεις ζήσει αρκετά τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ και είσαι αποτέλεσμα της διαδικασίας των ακαδημιών. Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που κάνουν τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ να ξεχωρίζουν;

«Σίγουρα το τμήμα σκάουτινγκ κάνει φανταστική δουλειά. Φέρνει παιδιά από όλη την Ελλάδα, τα νησιά, από παντού, όχι μόνο από τη Βόρεια Ελλάδα. Επενδύει πολύ ο οργανισμός στο κομμάτι των ακαδημιών και έπειτα είναι και το πλάνο του παιχνιδιού. Από την Κ15 θέλουμε να έχουμε πρωταγωνιστικό ρόλο είτε με τη μπάλα είτε χωρίς αυτή, να μην αφήνουμε περιθώριο στον αντίπαλο να μας κερδίσει. Να μπαίνουμε σε κάθε παιχνίδι και να κυριαρχούμε».

Γίνεται μεγάλη κουβέντα για τις διαφορές ανάμεσα στο ποδόσφαιρο των ακαδημιών και το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Πόσο μεγάλες είναι οι διαφορές ανάμεσα στο πρωτάθλημα της Κ19 και της Super League 2;

«Στον κόσμο των ακαδημιών ο ΠΑΟΚ είναι η Νο1 στην Ελλάδα. Στα παιχνίδια εκείνα έχουμε 75-80 λεπτά την μπάλα στα πόδια μας και είμαστε συνήθως σε φάση επίθεσης. Ίσως χρειαστεί να κάνουμε άμυνα δέκα λεπτά σε ένα παιχνίδι. Με το που ανεβαίνεις στην Β’ κατηγορία είναι τελείως διαφορετικό το παιχνίδι, παίζεις με έμπειρους αντιπάλους που ξέρουν την κατηγορία, ίσως πιο δυνατές ομάδες γιατί κυνηγάνε την άνοδο, οπότε πρέπει να μάθεις και άλλα πράγματα πέρα από αυτά που έχεις συνηθίσει στην ακαδημία. Σίγουρα η διαφορά δύναμης είναι αισθητή και δεν παίζεται και πολύ ποδόσφαιρο, καθώς αντιμετωπίζεις ομάδες που τους νοιάζει μόνο το αποτέλεσμα. Και αυτοί οι αγώνες γίνονται και σε κακούς αγωνιστικούς χώρους».

Πώς κύλησε η σεζόν στον ΠΑΟΚ Β;

«Εντάξει φέτος ήταν μία δύσκολη σεζόν. Άλλαξε πολύ το ρόστερ μας, καθώς στην προετοιμασία έφυγαν αρκετά παιδιά για ομάδες Α’ Εθνικής, παιδιά που είχαν ενεργό ρόλο τις προηγούμενες σεζόν. Ήρθαν νέοι παίκτες, ενσωματώθηκαν όλοι καλά και το κλίμα ήταν από την αρχή πολύ καλό. Μάλιστα, κερδίσαμε και τον Πανσερραϊκό σε φιλικό παιχνίδι και εκεί γεννήθηκαν οι προσδοκίες για κάτι πολύ καλό. Τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά στην αρχή, έγινε αλλαγή προπονητή, με τον coach Πονζ να αναλαμβάνει την ομάδα. Το κόουτς τον ξέραμε και μας ήξερε, καθώς ήταν στην ομάδα από το ξεκίνημα της σεζόν, από άλλο πόστο και αυτό έκανε πιο εύκολη την μετάβαση. Εμένα και ο κύριος Καραγεωργίου με βοήθησε πάρα πολύ, καθώς με έβαλε να παίξω πέρσι σε μία περίοδο όπου δεν έπαιζα».

Για την φετινή σεζόν σε ατομικό επίπεδο;

«Ήταν η πιο «γεμάτη» σεζόν μου, καθώς ήταν η πρώτη χρονιά εδώ και αρκετά χρόνια όπου δεν είχα κανέναν τραυματισμό και αυτό με βοήθησε πολύ ώστε να έχω έναν καλό ρυθμό χωρίς να με σταματήσει κάτι. Είμαι αρκετά ευχαριστημένος σε γενικές γραμμές, έκανα κάποια γκολ που είναι αρκετά σημαντικά και βοήθησαν την ομάδα στην φετινή προσπάθεια. Με βοήθησαν πολύ οι συμπαίκτες μου για να τα πετύχω».

Ποιο ήταν το αγαπημένο σου φετινό τέρμα;

«Θα έλεγα το γκολ μέσα στα Γιάννενα. Βρεθήκαμε πίσω στο σκορ νωρίς με 1-0, ισοφαρίσαμε με δικό μου τέρμα και καταφέραμε και το γυρίσαμε προς το τέλος του παιχνιδιού».

Τον Σεπτέμβριο του 2025 βραβεύτηκες στην ετήσια εκδήλωση του ΠΣΑΠΠ ως καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής της Super League 2. Πώς ένιωσες όταν σου ανακοινώθηκε;

«Δεν το περίμενα γιατί μέχρι το δεύτερο μισό εκείνης της χρονιάς δεν έπαιζα. Έπειτα ήρθε ο κύριος Καραγεωργίου, με πίστεψε, με έκανε βασικό, έκανα κάποια καλά παιχνίδια και άρχισα να «γράφω» γκολ. Δεν περίμενα να το πάρω το βραβείο και γι’ αυτό χάρηκα πολύ. Ένιωσα ότι ανταμείβεται η προσπάθεια μου σε μία περίοδο που ήμουν αρκετό καιρό στον πάγκο».

Ποια θεωρείς ότι είναι τα δυνατά σου στοιχεία ως ποδοσφαιριστής και ποια είναι εκείνα που χρήζουν περισσότερη βελτίωση;

«Το παιχνίδι με την πλάτη και το συνδυαστικό ποδόσφαιρο, γιατί πλέον έχω και το ελεύθερο από το τεχνικό επιτελείο να κατεβαίνω και πιο κάτω να στηρίζω το passing game της ομάδας. Αυτό μου αρέσει πολύ και αυτό είναι από τα καλά μου στοιχεία, όπως και το παιχνίδι με πλάτη. Στις μονομαχίες είμαι αρκετά δυνατός και γρήγορος. Βελτίωση χρειάζομαι σίγουρα στις τοποθετήσεις μου μέσα στην περιοχή και στη διαχείριση του θυμού μου μέσα στο γήπεδο, πολλές φορές παρασύρομαι εύκολα την ώρα του αγώνα».

Ποιοι είναι οι αντίπαλοι που σε έχουν δυσκολέψει περισσότερο έως τώρα;

«Είχαμε παίξει με την Κ17 στην Κατερίνη με την Γαλλία και θυμάμαι ήταν βασικός ο Ντουέ, ο οποίος παίζει πλέον στην Παρί Σεν Ζερμέν. Τους κερδίσαμε 1-0 αν θυμάμαι καλά. Ο Μπεν Σεγκίρ της Μπάγερν Λεβερκούζεν έπαιζε τότε στη Γαλλία, τώρα πλέον παίζει στο Μαρόκο. Είχαμε παίξει με την Κ17 της Ολλανδίας και είχα αντιμετωπίσει τον Χούισεν της Ρεάλ Μαδρίτης. Και άλλοι αρκετοί παίκτες στα κλιμάκια εθνικών ομάδων που σήμερα είναι στο κορυφαίο επίπεδο».

Σχεδόν κάθε χρόνο η δεύτερη ομάδα «τροφοδοτεί» με παίκτες την πρώτη. Αυτή η συνθήκη σας δημιουργεί την πίστη ότι μπορεί να έρθει κάποια στιγμή και η δική σας σειρά να προαχθείτε στην ανδρική ομάδα;

«Να σου πω την αλήθεια όχι. Συνήθως τα παιδιά που ανέβαιναν δεν είχαν ενεργό ρόλο με πολλά παιχνίδια στην δεύτερη ομάδα. Οπότε δεν ξέρω εάν το σκαλοπάτι για την πρώτη ομάδα είναι ο ΠΑΟΚ Β. Ίσως είναι και η Κ19».

Στην σύντομη έως τώρα καριέρα σου αν σου ζητούσα να διαλέξεις τις τρεις πιο δυνατές στιγμές, είτε θετικές είτε αρνητικές, ποιες θα ήταν αυτές;

«Οι καλές ήταν σίγουρα το πρωτάθλημα με την Κ17, το βραβείο του καλύτερου νέου παίκτη της Super League 2 από τον ΠΣΑΠΠ και δύο ρεκόρ που έκανα με την δεύτερη ομάδα, όπου έγινα πρώτος σκόρερ σε μία χρονιά και γενικά στην ιστορία του ΠΑΟΚ Β. Πέρασα φέτος αν δεν κάνω λάθος τον Δαρέλα. Οι κακές στιγμές είναι ένα πέναλτι που έχασα με την Εθνική Ομάδα κόντρα στην Νορβηγία. Χάναμε 1-0 και αστόχησα σε πέναλτι. Μετά σίγουρα είναι τα δύο χειρουργεία που έχω κάνει».

Όταν το ποδόσφαιρο γίνεται επάγγελμα, παραμένει το ίδιο διασκεδαστικό για έναν ποδοσφαιριστή;

«Εντάξει αλλάζει το συναίσθημα σίγουρα. Αυτό που ξέχασα να σου αναφέρω πριν για τη διαφορά των ακαδημιών με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι ότι πλέον μπορεί και να υποβιβαστείς. Οι ισορροπίες είναι λεπτές. Έχεις άγχος, ευθύνες, από τη δική σου απόδοση εξαρτώνται και άλλοι άνθρωποι γύρω από την ομάδα και αν χάσεις επηρεάζεται η μέρα τους, η εβδομάδα τους. Το ποδόσφαιρο γίνεται πιο απαιτητικό, γίνεται επάγγελμα. Αλλά είναι κάτι που εγώ προσωπικά το αγαπώ. Πιστεύω ότι λίγοι είναι αυτοί που το κάνουν μόνο για τα χρήματα!».

Μου ανέφερες ότι σπουδάζεις παράλληλα στο τμήμα των ΤΕΦΑΑ και της προπονητικής. Πώς είναι η εμπειρία να συνδυάζεις σπουδές και ποδόσφαιρο ταυτόχρονα;

«Στο σχολείο ήμουν πολύ καλός μαθητής, παρόλο που δεν διάβαζα ιδιαίτερα καθώς δεν είχα τον χρόνο που θα ήθελα. Έδωσα και πανελλήνιες, όμως δεν πέρασα εκεί που ήθελα για λίγο. Πιστεύω οι σπουδές είναι κάτι που κάθε αθλητής θα έπρεπε να συμπεριλάβει στην καθημερινότητα του, να έχει και ένα δεύτερο πλάνο. Και είναι πάνω σε κάτι που αγαπάω πολύ όπως το ποδόσφαιρο, ώστε εάν σταματήσω κάποτε το ποδόσφαιρο ή δεν καταφέρω να φτάσω ψηλά, να έχω και ένα δεύτερο πλάνο που είναι πάνω στο κομμάτι του αθλήματος».

Είναι πολύ στη μόδα αυτά τα βίντεο με την «Day in a Life» των ποδοσφαιριστών. Εσένα τι περιλαμβάνει η καθημερινότητα σου;

«Έχουμε πρωινές προπονήσεις, οπότε ξυπνάω λίγο πριν τις 08:00 και στις 09:30 είμαι στη Σουρωτή. Κάνω την προπόνηση μου με την ομάδα και έπειτα ίσως κάνω λίγο γυμναστήριο με τα υπόλοιπα παιδιά. Έπειτα γυρνάω σπίτι, το πρόγραμμα περιλαμβάνει φαγητό και ξεκούραση. Το απόγευμα συναντιόμαστε καμιά φορά και με τα υπόλοιπα παιδιά για καφέ ή padel και το βράδυ στο σπίτι. Αυτό συνήθως είναι το πρόγραμμα μου πέντε μέρες την εβδομάδα».

Τι κάνεις στον ελεύθερό σου χρόνο εκτός ποδοσφαίρου;

«Βλέπω αρκετά ποδόσφαιρο είναι η αλήθεια. Εκτός ποδοσφαίρου παίζουμε αρκετά padel τα παιδιά από την ομάδα, μας βοηθάει να ξεφεύγουμε λίγο από την καθημερινότητα».

Πώς «βλέπεις» τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια από σήμερα;

«Εντάξει, όπως κάθε ποδοσφαιριστής έτσι κι εγώ θέλω να παίξω κάποια στιγμή στο υψηλότερο επίπεδο, θέλω να αγωνιστώ στο Τσάμπιονς Λιγκ, ιδανικά με τον ΠΑΟΚ και φυσικά στην Εθνική Ομάδα».

Ποιο είναι το όνειρό σου με την φανέλα του ΠΑΟΚ;

«Μακάρι να ήμουν στην πρώτη ομάδα και να παίρναμε το πρωτάθλημα, το κύπελλο και να μπαίναμε στη League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ, κάτι που δεν έχουμε καταφέρει έως τώρα».

Πηγή: paok24.com