Ο Μπάνζα έδωσε τη λύση, αλλά οι 36 βαθιές μπαλιές έδειξαν το πρόβλημα

Ήταν επιβεβλημένο να βγάλει αντίδραση, να δείξει πως τον ταρακούνησε η ήττα σοκ από την Καλαμάτα. Αν κρίνει κανείς μόνο εκ του αποτελέσματος, τότε σίγουρα το πέτυχε. Βρήκες τους τρεις βαθμούς, έφτασε στη νίκη με ανατροπή, την πρώτη εντός έδρας, ωστόσο, η συζήτηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να κλείσει εκεί!

Το παιχνίδι ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις για τον Δικέφαλο, ο οποίος μπήκε δυναμικά στον αγώνα, απειλώντας στο πρώτο 15λεπτο τόσο με τον Αντρίγια Ζίβκοβιτς όσο και με τον Όγκνιεν Ούγκρεσιτς. Θαρρείς πως κάτι είχε αλλάξει, κάτι του έδωσε ώθησε, ωστόσο, η συνέχεια δεν ήταν η αναμενόμενη. Ο ΠΑΟΚ έδειχνε περισσότερο να παλεύει με τον εαυτό του, στο πώς θα αναπτυχθεί, στο πώς θα αμυνθεί, ψάχνοντας διαρκώς μία στοιχειώδη ισορροπία. Σε άμυνα και επίθεση.

Πέντε τελικές σε 47 λεπτά, καμία εντός εστίας

Μετά την προσπάθεια του Ούγκρεσιτς στο 15', η οποία ανακόπηκε την τελευταία στιγμή από την άμυνα του Ηρακλή, ο ΠΑΟΚ δυσκολεύτηκε να δημιουργήσει ουσιαστικές προϋποθέσεις απειλής. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι πως μέχρι το 62ο λεπτό, όταν ο Σιμόν Μπάνζα ισοφάρισε με κοντινή κεφαλιά έπειτα από ασίστ του Ζίβκοβιτς, οι ασπρόμαυροι είχαν καταγράψει μόλις πέντε τελικές προσπάθειες σε διάστημα 47 λεπτών.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι πως καμία από αυτές δεν είχε βρει στόχο, με τον Αθανασιάδη να μην έχει χρειαστεί να πραγματοποιήσει απόκρουση μέχρι εκείνο το σημείο. Τέσσερις από τις πέντε προσπάθειες καταγράφηκαν από τον Τάισον, ενώ ο Εντιαγέ επιχείρησε να σκοράρει στο 33', χωρίς αποτέλεσμα. Κοινώς, ο ΠΑΟΚ χρειάστηκε περίπου εννέα λεπτά για κάθε τελική προσπάθεια σε αυτό το διάστημα, δίχως να καταφέρει να απειλήσει ουσιαστικά την εστία του Ηρακλή.

36 βαθιές μπαλιές σε ένα ημίχρονο

Αν υπάρχει ένα στατιστικό που αποτυπώνει τις δυσκολίες του ΠΑΟΚ στην ανάπτυξη, αυτό είναι οι μακρινές μεταβιβάσεις του πρώτου ημιχρόνου. Οι παίκτες του Αλέσιο Λίσι επιχείρησαν 36 βαθιές μπαλιές στα πρώτα 45 λεπτά, αναζητώντας συχνά τον Εντιαγέ στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας. Συνολικά, οι μακρινές μεταβιβάσεις έφτασαν τις 56, με μόλις 21 να βρίσκουν τον στόχο τους, ενδεικτικό της δυσκολίας του ΠΑΟΚ να προωθήσει την μπάλα με οργανωμένο τρόπο, απέναντι σε έναν Ηρακλή που παρουσίασε υποδειγματική αμυντική λειτουργία.

Βέβαια για να εξετάσει κανείς κάθε τελική προσπάθεια, θα πρέπει να δει και πως φτάνει σε αυτήν και στην παρούσα φάση ο ΠΑΟΚ αδυνατεί να «χτίσει» τις επιθέσεις του ορθολογικά, μέσα από διαδοχικές μεταβιβάσεις και στρέφεται στη λύση της μακρινής μπαλιάς. Έπειτα, «μιλάει» η ατομική ενέργεια και ποιότητα. Κάθε ομάδα και το θέλει και το ψάχνει αυτό, αλλά δεν συνιστά ποδοσφαιρική αρχή για ένα γκρουπ, ένα σύνολο, η καλή ή κακή ημέρα του καθενός. 

Δύο φορ και... ροντέο το ματς!

Σε αυτό που αξίζει να σταθεί κανείς πάντως από το ματς της Τούμπας είναι η παρουσία του Σιμόν Μπάνζα για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι στην Τούμπα, αυτή τη φορά σε τελείως διαφορετικά δεδομένα. Κόντρα στην Καλαμάτα ο Αφρικανός φορ μπήκε στο 74' του αγώνα σε ένα ματς που ήταν στο 1-3 και έμοιαζε... τελειωμένη υπόθεση.

Απέναντι στον Ηρακλή, επιστρατεύτηκε πολύ νωρίτερα από τον Αλέσιο Λίσι και συγκεκριμένα στο 53' όταν ο Γηραιός προηγήθηκε με γκολ του Μάρκες. Λίγα λεπτά μετά την είσοδό του, ισοφάρισε για τον ΠΑΟΚ σε 1-1 σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε σε... ροντέο. Οι πρώτες εντυπώσεις για τη συνύπαρξη Μπάνζα-Εντιαγέ ήταν θετικές, παρ' όλα αυτά είναι αρκετά νωρίς για συμπεράσματα και προφανώς ο ΠΑΟΚ «καίγεται» να λύσει άλλα πρωτίστως...