Αφιέρωμα στο Γιάννη Πολίτη

Παρακολουθήστε στην εκπομπή Basketball Retro Stories ένα μοναδικό αφιέρωμα στον Γιάννη Πολίτη, αρχηγό της ομάδας μπάσκετ στην δεκαετία '70 & '80.

video platformvideo managementvideo solutionsvideo player

Διαβάστε αποσπάσματα της συνέντευξης που παραχώρησε ο Γιάννης Πολίτης, στο κείμενο που ακολουθεί:

Ο άνθρωπος που έζησε την ενδιάμεση εποχή από το ερασιτεχνικό στο επαγγελματικό μπάσκετ και συνέδεσε το όνομα του με την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας το 1984 μίλησε για το πως ο ΠΑΟΚ τον "άρπαξε" από τα χέρια του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και του Αρη το 1970, τις πρώτες Ευρωπαϊκές απόπειρες του "Δικεφάλου", την συνύπαρξη με τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ του 70, τα δύο χαμένα πρωταθλήματα του 1982 και του 1983 και βέβαια για τον τελικό της 18ης Απριλίου 1984.

Για το πως πήγε στον ΠΑΟΚ από τον Αετό Θεσσαλονίκης

Με ήθελαν πολλές ομάδες. Ο έφορος της ΑΕΚ ο Πασχαλίδης, ο Ιορδανίδης εκ μέρους του Μουρούζη για τον Παναθηναϊκό και ο έφορος του Άρη, ο Βέλλος με τον Ιωαννίδη προσπάθησαν να με πάρουν. Οι τότε παράγοντες του ΠΑΟΚ όμως φυγάδεψαν εμένα και τον Γιώργο Καραμβέρη στην Καβάλα, σε ένα ξενοδοχείο για να μην υπογράψουμε σε άλλη ομάδα. Ήθελα όμως να πάω στον ΠΑΟΚ, γιατί είχαν ήδη αρχίσει να δημιουργούνται συναισθήματα για την ομάδα. Μου είχε μπει το μικρόβιο του ΠΑΟΚτσή.

Για την συνύπαρξη με τον μεγάλο ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ του 70.

Εκείνη την εποχή διεξάγονταν δύο αγώνες Σάββατο και δύο Κυριακή. Έτσι με ένα εισιτήριο, ο κόσμος έβλεπε δύο ματς. Η τιμή ήταν χαμηλή και το μπάσκετ άρχισε κάπως να ανεβαίνει. Έτσι το Παλέ ντε Σπορ γέμιζε. Εγώ δεν ήμουν ΠΑΟΚτσής μόνο στο μπάσκετ. Πήγαινα και στη Θύρα 4, γιατί το πείσμα και την αγάπη για τον ΠΑΟΚ, τα αντλούσα από τον Κούδα, τον Σαράφη, τον Παρίδη τον Φουντουκίδη και τους άλλους. Αντλούσα δύναμη από αυτούς. Εμείς προσπαθούσαμε να ανεβάσουμε και το μπάσκετ ψηλά.

Για τα χαμένα πρωταθλήματα του 1982 και του 1983

Την πρώτη χρονιά είχαμε μία τιμωρία, με μηδενισμό και αφαίρεση δύο βαθμών για να χάσουμε τον τίτλο από τον Παναθηναϊκό. Στην δεύτερη πλεονεκτούσαμε σε ισοβαθμία με τον Άρη αλλά χάσαμε από τον Ιωνικό. Για να πούμε την αλήθεια, φτάνοντας σε αυτό το σημείο δεν θα μπορούσε η Αθήνα να μας αφήσει να πάρουμε το πρωτάθλημα. Το αποτέλεσμα το επηρέασαν πολλοί παράγοντες και κυρίως η διαιτησία.

Για τον τελικό των "ξυρισμένων κεφαλιών"

Ύστερα από ατυχίες και αδικίες, πήραμε έναν τίτλο. Είχε ωριμάσει πια η ομάδα. Για εμάς αντίπαλος ήταν ο χρόνος, περιμέναμε να κυλήσει για να πάρουμε το κύπελλο, γιατί ζούσαμε γι' αυτό το παιχνίδι. Κανένας μας δεν πίστευε ότι θα χάναμε εκείνο το ματς. Ήμασταν ένα σώμα. Πολλές ψυχές σε ένα σώμα. Πριν τον τελικό ο Φαίδων Ματθαίου μας "ντόπαρε" με κάθε τρόπο. Έτσι έφερε και έναν κουρέα στο ξενοδοχείο στο Πανόραμα όπου ήμασταν για να μας κουρέψει. Ο κουρέας ήταν όμως Αρειανός που είχε σχέση με την ομάδα μπάσκετ του αντιπάλου και έτσι δεν τον αφήσαμε να φύγει. Τον κρατήσαμε και τον πήραμε μαζί μας στο πούλμαν για να μην γίνει γνωστό αυτό που κάναμε. Στην απόφαση να κουρευτούμε αντέδρασαν τα... μοντελάκια μας, ο Μάνθος και ο Ζαχαρίας Κατσούλης. Ο Μάνθος μάλιστα τραβούσε το κεφάλι του, για να μην τον πάρει ο κουρέας κανένα πόντο περισσότερο...