Αν υπάρχει ένα παιχνίδι, που ο ΠΑΟΚ μπορεί να σώσει τη χρονιά του…

Αυτό το γήπεδο πάντα ήταν κάτι το ιδιαίτερο στην ιστορική διαδρομή του ΠΑΟΚ. Άλλοτε ήταν η δική του νέμεση με μεγάλες νίκες απέναντι στην αλαζονεία ή την ύβρη και άλλοτε ήταν η σκληρή τιμωρία για δικά του λάθη, αστοχίες, αβελτηρίες.

Ποτέ του όμως δεν ήταν κάτι αδιάφορο. Το σφύριγμα της λήξης έφερνε κάτι άλλο. Είτε ούριο άνεμο μετά από κάποια επιτυχία είτε απόνερα και βαριά εσωστρέφεια μετά από κάποια ηχηρή αποτυχία.

Ποτέ, άλλοτε τα τελευταία χρόνια, ο ΠΑΟΚ δεν πήγε στην έδρα του Ολυμπιακού τόσο κακόκεφος, παρ' ότι στο παρελθόν έχει πάρει αποτέλεσμα υπό πολύ χειρότερες συνθήκες.

Και υπάρχει αιτία για αυτό.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Σε ό,τι υψηλό εμπόδιο βρέθηκε αυτή την περίοδο στον δρόμο του, ο Δικέφαλος πέρασε από κάτω.

Γνώρισε δύο οδυνηρούς καλοκαιρινούς ευρωπαϊκού αποκλεισμούς. Έχασε -σχεδόν με κάτω τα χέρια- στο πρώτο μεγάλο ντέρμπι στο ΟΑΚΑ από τον Παναθηναϊκό.

Ηττήθηκε στο αμέσως πιο δύσκολο εκτός έδρας ταξίδι του στην Κρήτη από τον ΟΦΗ.

Βρίσκεται ήδη στο -6 από την κορυφή και έμεινε στην ζωή με τεχνητές αναπνοές από λυτρωτικά γκολ στο τέλος των παιχνιδιών με τον Ηρακλή και τον Αστέρα Τρίπολης.

Ο ΠΑΟΚ δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, όποιος κι αν είναι αντίπαλος στο γήπεδο, έχει σοκαριστικές μεταπτώσεις ακόμα και μέσα στο ίδιο το παιχνίδι, έχει εκλάμψεις και ψάχνει ακόμα για αγωνιστική ταυτότητα.

Κυρίως, όμως, ψάχνει από ένα μεγάλο αποτέλεσμα. Κάτι για να αλλάξει την ψυχολογία και της ομάδας και του κόσμου.

Ψάχνει ένα υπερβατικό βράδυ, ένα ισχυρό αποτύπωμα, μία απόδειξη στο γήπεδο πως φέτος θα είναι διεκδικητικός.

Το συγκεκριμένο γήπεδο ιστορικά έχει… αναστήσει τον ΠΑΟΚ πολλές φορές. Κινητοποιεί μηχανισμούς αυτοάμυνας και αυτοσυντήρησης στον οργανισμό του.

Ένα σαφές τροχιοδεικτικό για το που θα πάει η σεζόν…