Κορυφή και τώρα Καραϊσκάκη

Το πρωτάθλημα μπαίνει στη τελική ευθεία και το γεγονός πως τρεις ομάδες έχουν τους ίδιους βαθμούς στη κορυφή, το κατατάσσει από τα πλέον ενδιαφέροντα της Ευρώπης.

Για να συμβεί αυτό, έπρεπε να περάσει ο ΠΑΟΚ από τη Νίκαια, απέναντι στην ομάδα του Σεμπάστιαν Λέτο που εκτιμώ πως είναι το επόμενο next big thing της προπονητικής. Γιατί δεν θυμάμαι τον ΠΑΟΚ να προβληματίστηκε τόσο από την πίεση αντιπάλου, δεν θυμάμαι να έχει χάσει τόσες δεύτερες μπάλες, δεν θυμάμαι γενικά να έχει ακυρωθεί σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από αντίπαλο.

Είναι χαρακτηριστικό και θέλω να το καταγράψω, πως από την είσοδο του Ντέλια μέχρι να πάρει μία φορά σωστά τη μπάλα στο χώρο του, πρέπει να πέρασαν μίνιμουμ 15 λεπτά, απόρροια της εξαιρετικής λειτουργίας της ομάδας του Αργεντίνου που προσωπικά κέρδισε πολλούς πόντους στα μάτια μου γιατί παρά τις απουσίες, δεν ακύρωσε τον αντίπαλό του με παθητική λογική.

Για ακόμη μία φορά, ο ΠΑΟΚ έχασε παίκτη νωρίς. Αυτή τη φορά ήταν ο Γιακουμάκης που σε μία πίεση ψηλά, άπλωσε το πόδι του και η μπάλα τον βρήκε άσχημα. Η είσοδος του Γερεμέγιεφ βέβαια, αποδείχτηκε σημαντική αφού και το λάθος του Θεοδωρίδη και η οξυδέρκεια του Σάντσες, έστειλαν τη μπάλα στην άσπρη βούλα. Και ο λευκός Ίσακ, είναι ο καλύτερος εκτελεστής πέναλτι της ομάδας του. 

Ενδιάμεσα βέβαια, ο ΠΑΟΚ είχε ισοφαριστεί από φάουλ του Ρουκουνάκη, σε μία φάση που δεν θα έπρεπε να φέρει κίνδυνο. Μία κάκιστη αντίδραση όλων, η μοναδική στην αναμέτρηση σε φάση άμυνας. 

Αυτή η φάση μάλιστα ήρθε σε ένα σημείο του αγώνα που το έλλειμμα ποιότητας του ΠΑΟΚ ήταν εμφανή και ο Λουτσέσκου είχε σηκώσει Ντέλια και Ιβάνουσετς που ήταν στη γραμμή. Εκτιμώ πως έπρεπε να το κάνει νωρίτερα.

Με τον Ντέλια στο σχήμα, ο ΠΑΟΚ βρήκε άλλα δύο γκολ, ενώ έχασε και ένα ακόμα …άχαστο. Ο Μπάμπα αρχικά με σουτ εκτός περιοχής και ο Ντέλιας στη συνέχεια από τη 16η ασίστ του Ζίφκοβιτς, ολοκλήρωσαν τη σεμνή τελετή, με τον Ιβάνουσετς να μη καταφέρνει να βρει γκολ αμέσως μετά.

Στα πρόσωπα, ο Σάντσεζ ανταποκρίθηκε αμυντικά, αλλά δεν έχει ακόμα χημεία με τον Ζίφκοβιτς, ο Ζαφείρης φάνηκε φορτωμένος από τα συνεχόμενα παιχνίδια για αυτό και αντικαταστάθηκε, πολύ δουλειά ο Οζντόεφ, ενώ ο Μπιάνκο στο δέκα προφανώς και δεν είναι η καλύτερη ιδέα – αναγκαστικά συμβαίνει έτσι κι αλλιώς – απέναντι σε οργανωμένες ομάδες που έχουν τόσο κοντά τις γραμμές.

Στα δικά μου μάτια, τα δύο παιχνίδια, το σημερινό και της Κυριακής, ήταν τα πλέον κρίσιμα. Ο ΠΑΟΚ πήρε το εξάποντο και πάει στο Καραϊσκάκη στη κορυφή της βαθμολογίας έστω και σε ισοβαθμία με άλλους δύο. Αν αναλογιστούμε τι πέρασε σε αυτό το δίμηνο, μπορούμε να μιλήσουμε και για ένα μικρό θαύμα. Αν δεν είχε τις ατυχίες, η βαθμολογία θα ήταν πολύ διαφορετική.

Με τον Ντέλια μέσα, πιθανότατα Τάισον και Μεϊτέ διαθέσιμους στο Καραϊσκάκη, με ερωτηματικά τον Κένι και τον Γιακουμάκη, ο ΠΑΟΚ θα πάει να παίξει ένα ακόμα ντέρμπι. Σε αυτά δεν τον φοβάμαι, όσον αφορά στην εικόνα. Όσον αφορά στο αποτέλεσμα, είναι καθαρά θέμα στιγμών.