Με μάτια που γυαλίζουν…

Ο ΠΑΟΚ ήθελε να περάσει από την έδρα του Παναιτωλικού και να πάρει ένα ακόμη διπλό, για να φτάσει στο 2/2 στη νέα χρονιά και να προχωρήσει στην πιο απαιτητική συνέχεια με αυτοπεποίθηση και χαμόγελα κι όχι απλά το κατάφερε, αλλά το έκανε και με στιλ!

Ο Κωνσταντέλιας ήταν και πάλι σε μεγάλα κέφια, ουσιαστικός και πρωταγωνιστής, ο Ζαφείρης πήρε για πρώτη φορά φανέλα βασικού μετά από ένα μέτριο -κακά τα ψέματα- ντεμπούτο στα ασπρόμαυρα την περασμένη Τρίτη και χθες, έδειξε σε μεγάλο βαθμό τον λόγο για τον οποίο ήρθε στον ΠΑΟΚ και την Τούμπα. Το παιχνίδι ξεκίνησε με πέντε Έλληνες στην ενδεκάδα, τους Τσιφτσή, Μιχαηλίδη, Ζαφείρη, Κωνσταντέλια και Γιακουμάκη και είναι κι αυτό ένα από τα αξιοσημείωτα, αν σκεφτεί κανείς πως πρόκειται για ένα θέμα που παραδοσιακά “καίει” αρκετούς.

Πάμε παρακάτω λοιπόν… Ο Ντέλιας έκανε ένα ακόμη κοινό στην Ελλάδα, αυτό του Παναιτωλικού, να τον αποθεώσει και τον επιβραβεύσει με ένα πολύ ζεστό χειροκρότημα για μαγικά του. Ήταν ουσιαστικός, γέμισε ξανά την στατιστική του και επιβεβαίωσε πως πλέον είναι στα καλύτερά του. Την ίδια ώρα, ο Ζαφείρης μπαίνει κι αυτός από νωρίς στην εξίσωση και δίνει στον ΠΑΟΚ στοιχεία που του έλειπαν. Αρχικά, δίνει ταχύτητα και μαζί, απελευθερώσει και τον Μεϊτέ που είναι δίπλα του, για να συνθέσουν ένα δίδυμο που μοιάζει ικανό για πολλά.

Η ομάδα χθες ανά διαστήματα ήταν εντυπωσιακή. Ήταν καταιγιστική, έμοιαζε να πατάει… γκάζι δίχως σταματημό. Στο 36′ οι τελικές ήταν 1-13, μπήκαν τρία γκολ, είχε και δοκάρι. Απλά, ασπρόμαυρα, ΠΑΟΚτσήδικα, το σύνολο αυτό έκανε έναν ακόμη προπονητή να “υποκλιθεί”. Πώς το είπε ο Γιάννης Αναστασίου χθες;

“Ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερη ομάδα, ήταν εμφανές, έχουν παίκτες με αντίληψη, διαβάζουν γρήγορα τη φάση και αντιδρούν ακαριαία. Ο Μιχαηλίδης είναι πολύ επικίνδυνος γιατί παίζει κάθετα και οι παίκτες οι άλλοι του ΠΑΟΚ είναι πάντα έτοιμοι για τις μπαλιές του. Όλα παίζουν ρόλο, αλλά ο Κωνσταντέλιας είναι αυτός που είναι, αλλάζει συνεχώς κατεύθυνση, πολύ γρήγορα και εύκολα.

Με τον Τάισον μπορούν να δημιουργήσουν πολλά προβλήματα. Ο τρόπος που αλλάζαν την μπάλα, είναι σαν αυτό που λένε κάποιοι σα να παίζουν playstasion. Εγώ δεν παίζω, δεν ξέρω, αλλά ακούγοντας την έκφραση φαντάζομαι ότι είναι κάτι τέτοιο. Είναι όμορφο για το ελληνικό ποδόσφαιρο που αυτός ο παίκτης (σ.σ. Κωνσταντέλιας) είναι ακόμη εδώ“.

Αυτή είναι όλη η πραγματικότητα. ΠΑΟΚ που μοιάζει να παίζει… playstasion και δε σταματιέται!

Μπήκε ο Πέλκας, μπήκε ο Ντεσπόντοφ, περιμένουμε τους Ιβανούσετς-Μύθου. Ο Γερεμέγεφ μπαίνει κι αυτός στην εξίσωση, ο Γιακουμάκης επιστρέφει κι αυτός μετά από ένα δύσκολο θέμα και χθες βρήκε και το γκολ. Ο προπονητής έχει πλέον περισσότερες επιλογές και ακόμη και οι αλλαγές του, το ποιοι μπαίνουν, είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί. Χθες μπήκαν οι Οζντόεφ, Γερεμέγεφ, Καμαρά, Πέλκας και Ντεσπόντοφ. Ε δεν το λες και άσχημα…

Προφανώς δεν είναι όλα ιδανικά και δεν πετάμε στα σύννεφα μετά από 1-2 νίκες. Δεν μπορούμε όμως να μην αναγνωρίσουμε πως αυτή η ομάδα παίζει ανά -μεγάλα- διαστήματα μπαλάρα. Κάθε παιχνίδι έχει 6-7 κλασικές ευκαιρίες και όταν μπαίνει η μπάλα μέσα, το αποτέλεσμα έρχεται εμφατικά. Τώρα, υπάρχει μπροστά ο Ολυμπιακός και ένα παιχνίδι δίχως αύριο, όπου κρίνεται μία πρόκριση. Δύσκολο, απαιτητικό, αλλά αυτή η ομάδα μας έχει δείξει πως -αν μη τι άλλο- τέτοια ματς ξέρει πώς να τα διαχειρίζεται.

Υ. Γ.: Οι εξελίξεις τρέχουν και στο μεταγραφικό και νομίζω πως αυτή την εβδομάδα θα ξεκαθαρίσει σε μεγάλο βαθμό το τοπίο. Ας περιμένουμε λίγο ακόμα…

Υ.Γ. 2: Είναι πραγματικά απόλαυση αυτό που συμβαίνει με τον κόσμο και τον Κωνσταντέλια. Το πόσο… αυτονόητο είναι για κάθε αντίπαλο να τον χειροκροτεί, να τον θαυμάζει. Τρομερό και για τον ίδιο και για ολόκληρο τον ΠΑΟΚ.

Υ.Γ. 3: Ο Γενάρης είναι ένας μήνας πολύ-πολύ απαιτητικός και μέχρι το τέλος του, θα κριθούν δύο εισιτήρια. Ένα στην Ευρώπη και ένα στο Κύπελλο. Είναι πολύ σημαντικό να αποκτήσει η ομάδα ρυθμό και κάθε παιχνίδι απαιτεί ιδιαίτερη διαχείριση. Υπομονή -λοιπόν- και καθαρό μυαλό για όλους.