Μετρά αντίστροφα για την επιστροφή του ο Ντεσπόντοφ!

Ο διεθνής Βούλγαρος εξτρέμ έχει αρχίσει να ενσωματώνεται σταδιακά στις προπονήσεις του ΠΑΟΚ, συμμετέχοντας πλέον σε επιμέρους κομμάτια του προγράμματος μαζί με τους υπόλοιπους συμπαίκτες του.

Το επόμενο βήμα είναι να επιχειρήσει να ακολουθήσει όλο και πιο μεγάλο κομμάτι προπόνησης με το γκρουπ, προκειμένου να αξιολογηθεί η κατάστασή του και η δυνατότητά του να επιστρέψει σε υψηλότερη ένταση, μάλιστα αυτό αναμένεται να συμβεί τις επόμενες ημερες με το ιατρικό και το τεχνικό τιμ, αλλά και τον 29χρονο να θεωρούν πως πλέον μπορεί να ανεβάσει εντάσεις κάτι που σημαίνει πως ο εξτρέμ του Δικεφάλου μετρά αντίστροφα για την επιστροφή του.

Για τον ίδιο, η μακρά περίοδος αποκατάστασης πλησιάζει στο τέλος της, με την επιθυμία να επιστρέψει στη δράση να είναι έντονη.

Η απουσία του, ωστόσο, έχει ξεπεράσει το αρχικό διάστημα που υπολόγιζε, με τον Ντεσπόντοφ να βρίσκεται πλέον σε διαδικασία επανένταξης.

Θυμίζουμε πως ο Ντεσπόντοφ χειρουργήθηκε στις 4 Μαΐου στο Μόναχο στο δάχτυλο του ποδιού του, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα τραυματισμού που τον ταλαιπωρούσε για όλη την περασμένη αγωνιστική περίοδο.

Για το θέμα του τραυματισμού του και την επέμβαση ο Ντεσπόντοφ είχε σημειώσει σε συνέντευξη του το καλοκαίρι:

«Κανονικά δεν είμαι άνθρωπος που ψάχνει δικαιολογίες ή συγγνώμες και που βγαίνει να εξηγήσει τα πάντα δημόσια. Για περίπου έναν χρόνο δεν είπα τίποτα. Άκουσα πολλές απόψεις, πολλές κριτικές, πολλές φήμες και πολλές διαφορετικές ερμηνείες για την κατάστασή μου. Τώρα όμως που όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, μπορώ να εξηγήσω τι πραγματικά συνέβη από τη δική μου πλευρά που είναι και η αλήθεια.

Η ιστορία ξεκίνησε τον Μάρτιο. Σε μία φάση στην προπόνηση, με έσπρωξε ένας από τους νεαρούς μας και χτύπησα πολύ άσχημα το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού μου. Για την ακρίβεια Βρήκα δυνατά στο χορτάρι με το αριστερό πόδι, το δάχτυλο γύρισε και από εκεί άρχισαν τα προβλήματα καθώς υπήρξε μεγάλη φλεγμονή. Παρόλα αυτά προσπάθησα να ολοκληρώσω τη χρονιά. Έπαιξα σε παιχνίδι με το πρόβλημα και στη συνέχεια άρχισε ένας μεγάλος κύκλος εξετάσεων και συζητήσεων.

Πήρα γνώμες από πολλούς γιατρούς κατά τη διάρκεια των διακοπώμ. Από τους γιατρούς του ΠΑΟΚ, από γιατρούς της Εθνικής ομάδας και από άλλους ειδικούς. Όλοι εξέτασαν την κατάσταση και αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι το κόκκαλο είχε υποστεί μεγάλη φλεγμονή και ζημιά. Συζητήσαμε τότε το ενδεχόμενο να μην πάω στην Εθνική, δεν μπορούσα να πάω και είπαμε να ξεκουραστώ για ένα διάστημα και να δούμε πώς θα αντιδράσει το πόδι.

Εκείνη την περίοδο έκανα σχεδόν μηδενικές προπονήσεις. Ουσιαστικά προπονήθηκα κανονικά μόνο για περίπου μία εβδομάδα πριν την προετοιμασία. Ξεκίνησα την προετοιμασία και αρχικά ένιωθα αρκετά καλά. Όμως στη συνέχεια ήρθαν οι διπλές προπονήσεις, τα φιλικά ματς και ο πόνος επέστρεψε όλο και πιο δυνατός κάθε μέρα. Μάλιστα, προς το τέλος εκείνης της περιόδου ήρθε και μία θλάση, κάτι που μου φάνηκε πολύ περίεργο γιατί δεν είχα αντιμετωπίσει ποτέ κάτι αντίστοιχο στην καριέρα μου, καθώς δεν είχα μυϊκά προβλήματα.

Όταν επέστρεψα από τη θλάση και άρχισα να παίζω ξανά, ο πόνος στο δάχτυλα ήταν ακόμη μεγαλύτερος. Συνεχίσαμε να μιλάμε με τους γιατρούς και να εξετάζουμε όλες τις επιλογές. Μία από αυτές ήταν η επέμβαση. Ωστόσο, είμαι παίκτης του ΠΑΟΚ στη σεζόν των 100 χρόνων του συλλόγου και ήξερα πόσο σημαντική είναι αυτή η χρονιά. Ήθελα πραγματικά να είμαι μέρος αυτής της χρονιάς, να είμαι στο γήπεδο και να βοηθήσω την ομάδα. Για αυτό τον λόγο αποφάσισα να μην προχωρήσω τότε στην επέμβαση και να προσπαθήσω να συνεχίσω με ενέσεις και θεραπείες

Παράλληλα έκανα δύο ενέσεις με πλάσμα στο κόκαλο στο ρεπό μου, ενώ έβαλα και υαλουρονικό. Με βοήθησαν σε έναν βαθμό, αλλά το αποτέλεσμα δεν κράτησε για πολύ. Από τον Απρίλιο και μετά η κατάσταση έγινε πολύ δύσκολη. Δεν άντεχα άλλο τον πόνο. Έκανα πέντε ή έξι ενέσεις στο κόκκαλο μόνο και μόνο για να μπορώ να προπονούμαι και να είμαι διαθέσιμος για την ομάδα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι πονούσα διαρκώς πλέον. Όχι μόνο στα παιχνίδια, αλλά κάθε μέρα. Όταν έτρεχα, αναγκαστικά έριχνα όλο το βάρος του σώματός μου στο δεξί πόδι, γιατί κάθε φορά που πίεζα το αριστερό ήταν σαν να με μαχαίρωναν. Αυτό με έκανε να αλλάξω τον τρόπο που έτρεχα και κινούμουν μέσα στο γήπεδο, δεν το ήθελα αυτό, έγινε ασυνείδητα λόγω του πόνου.

Σιγά σιγά άρχισα να χάνω την ισορροπία του σώματός μου. Η μία επιβάρυνση έφερνε την άλλη και μετά εμφανίστηκαν τα μυϊκά προβλήματα, διότι έβαζα το βάρος στη μια πλευρά. Πριν από το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, τον Απρίλιο, είχα πλέον θέμα και στη μέση. Έφτασα στο σημείο να μην μπορώ να σηκωθώ όταν έπεσα κάτω σε μια προπόνηση, έμεινα κάτω 10-15 λεπτά και είπα τέλος, θα κάνω επέμβαση, να είμαι έτοιμος για την επόμενη σεζόν και να μη χάσω πολλά ματς. Να επιστρέψω χωρίς πόνο και να βοηθήσω την ομάδα.

Τότε κατάλαβα ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Είπα ότι πρέπει να κάνω την επέμβαση ώστε να είμαι έτοιμος στην αρχή της νέας σεζόν και κυρίως να μπορέσω να ζήσω ξανά χωρίς πόνο. Προσπάθησα για πολύ καιρό να αποφύγω την επέμβαση και τελικά πήγα κόντρα στον ίδιο μου τον εαυτό.

Ήταν δική μου επιλογή και αναλαμβάνω την ευθύνη γι’ αυτήν. Δεν ήμουν χαρούμενος γιατί δεν βοηθούσα την ομάδα όσο ήθελα και δεν βοηθούσα ούτε τον εαυτό μου. Άρχισα να έχω τραυματισμούς που δεν είχαν και άρχισα να… τρελαίνομαι. Δεν ήταν ποτέ θέμα κινήτρου. Δεν ήταν ότι δεν ήθελα να παίξω, ή ότι δεν είμαι ο ίδιος παίκτης που ήμουν. Έπαιζα επί έναν ολόκληρο χρόνο με πόνο. Δεν κατηγορώ κανέναν και δεν κρίνω κανέναν. Ήταν μία απόφαση που πήρα εγώ γιατί ήθελα να βοηθήσω τον ΠΑΟΚ. Τελικά όμως δεν μπόρεσα να προσφέρω αυτά που ήθελα».

Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι νιώθω πολύ καλύτερα πλέον. Οι γιατροί καθάρισαν το σημείο στο κόκαλο στην επέμβαση, το έκοψαν, το κόκαλο ήταν πολύ μεγάλο και αν κάποιος το δει θα καταλάβει γιατί είχα τόσο πόνο. Όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά. Κάθε μέρα που περνάει προπονούμαι πιο δυνατά.

Προσπαθώ να πιέσω τον εαυτό μου όσο περισσότερο γίνεται, ώστε να επιστρέψω το συντομότερο δυνατό. Ειλικρινά είμαι διψασμένος για ποδόσφαιρο. Μου λείπει πολύ το παιχνίδι, μου λείπει η αδρεναλίνη του αγώνα, μου λείπει να βρίσκομαι στο γήπεδο και να βοηθάω τους συμπαίκτες μου. Αυτός είναι ο στόχος μου τώρα».