Σου μένει το δάκρυ του δικού σου παιδιού

Ήταν ένα παιχνίδι με αρκετή ένταση που θα μπορούσε να κριθεί πολύ πριν την ψυχοφθόρα διαδικασία.

Το αστείο της υπόθεσης βέβαια πως ο ΠΑΟΚ πέρασε τον Ατρόμητο στα πέναλτι. Εκεί όπου από την αρχή της σεζόν ψάχνουμε τον εκτελεστή και ξαφνικά έχεις να αναζητήσεις μίνιμουμ πέντε. Εκεί όπου ο κομβικός ρόλος του τερματοφύλακα, καλύπτεται από τον Δημήτρη Μοναστηρλνή, ο οποίος είναι ο τέταρτος στη σειρά της ομάδας πίσω από τον Παβλένκα, τον Τσιφτσή και τον Γκουγκεσασβίλι.

Πρέπει να είμαστε η πρώτη ομάδα στον πλανήτη, που οι τρεις πρώτοι εκτελεστές ήταν αμυντική. Η διαδικασία ξεκίνησε μάλιστα, με τον Γιαννάκη να κάνει διπλό χτύπημα. Ευτυχώς έχει αλλάξει ο κανονισμός.

Κι όμως, οι πέντε εκτελεστές σκόραραν και ο γηγενής του ΠΑΟΚ νίκησε στο πέμπτο τον γηγενή του Ατρομήτου. Τα δάκρια του Μοναστηρλνή που ενημερώθηκε πως θα παίξει 24 ώρες πριν, ήταν η επιβράβευση για όλους. Παιδί που προέρχεται από μία οικογένεια ΠΑΟΚτσήδων σκληρών, που ακολουθούν την ομάδα δεκαετίες και πρέπει να διαχειριστούν και αυτοί από την πλευρά τους μία ιδιαίτερη κατάσταση. Για το δάκρυ του μικρού, για τον μπαμπά και τη μαμά που φαντάζομαι τα συναισθήματα που βίωσαν, το βράδυ αυτό άξιζε.

Στα υπόλοιπα, όποιος βλέπει ποδόσφαιρο κατανοεί πως το ότι η αναμέτρηση πήγε στην διαδικασία των πέναλτι, ήταν μαγική εικόνα. Ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να καθαρίσει την υπόθεση πρόκριση από το πρώτο ημίχρονο, απλά έτυχε παραμονές του Αϊ Γιαννιού, ο σούπερ Γιάννης να είναι άστοχος. Απόρροια εννοείται και της διακοπής 2,5 εβδομάδων.

Αυτό που κρατάμε σίγουρα πλην της πρόκρισης, είναι η εξαιρετική ευχέρεια του Γερεμέγιεφ να κάνει το απλό σε σωστούς χρόνους, με όλες σχεδόν τις φάσεις του πρώτου ημιχρόνου να δημιουργούνται από αυτόν. Και στο δεύτερο, έχει την ασίστ. Για τον Ζαφείρη, προφανώς και δεν μπορεί να υπάρχουν βιαστικές αναφορές για πολλούς λόγους. Η προσαρμογή θα έρθει.

Θέλω να σταθώ και στον Ζίφκοβιτς με την υποσημείωση πως για μένα αυτός είναι ο φυσικός ηγέτης της ομάδας και πως δεν αμφισβητώ σε καμία των περιπτώσεων την διάθεσή του. Το πρώτο του ημίχρονο, ήταν ίσως το χειρότερό του στον ΠΑΟΚ. Όμως επειδή μιλάμε για ένα παιδί που έχει την απόλυτη συναίσθηση της κατάστασης, σκόραρε, έβγαλε τον ΠΑΟΚ από την παράνοια 1,5 λεπτό αφού δέχτηκε γκολ και πάμε παρακάτω. Σε Αγρίνιο και Καραϊσκάκη θα έχει συνέλθει σίγουρα.

Κλείνοντας, προβληματίζομαι για δύο στιγμές που δεν δόθηκε η εύκολη πάσα για να γίνει το γκολ και μάλιστα από παίκτες που την έχουν την ασίστ. Την πρώτη που ο Ντέλιας τελειώνει έχοντας κόσμο μπροστά του ενώ ο Ζίφκοβιτς είναι μόνος στα δεξιά και τη δεύτερη που ο Τάισον δεν βλέπει τον Γιακουμάκη που είναι μόνος δεξιά του και πλασάρει άουτ. Είναι δύο στιγμές που θα μπορούσαν να έχουν αποκλείσει τον ΠΑΟΚ και θα πρέπει να μην επαναληφθούν.