Όταν ο υπεύθυνος διαιτησίας του OPEN διαψεύδει τον υπεύθυνο επικοινωνίας του ΠΑΟΚ

Το βράδυ του Σαββάτου, ο υπεύθυνος επικοινωνίας της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Γιώργος Κουβεντίδης, προχώρησε σε δημόσια τοποθέτηση για τη διαιτησία της αναμέτρησης Κηφισιά – Ολυμπιακός. Συγκεκριμένα, στάθηκε σε δύο φάσεις: ένα πέναλτι υπέρ της Κηφισιάς και μια δεύτερη κίτρινη κάρτα σε ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία του για τις διαιτητικές αποφάσεις.

Ακολούθησε η απάντηση του υπευθύνου επικοινωνίας του Ολυμπιακού, ο οποίος κατάφερε να μπλέξει στην κουβέντα μέχρι και τον Κωνσταντέλια, μαζί με διάφορες άλλες ανοησίες. Δεν αξίζει, όμως, να σταθούμε εκεί. Ούτε να μετατρέψουμε το συγκεκριμένο θέμα σε ακόμη μία αντιπαράθεση μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού.

Το πραγματικά ενδιαφέρον ήρθε από το OPEN.

Ο Αριστομένης Κουτσιαύτης, ο άνθρωπος που αναλύει τις επίμαχες διαιτητικές φάσεις στο τηλεοπτικό κανάλι συμφερόντων Ιβάν Σαββίδη, παρουσίασε διαφορετική εκτίμηση για τις συγκεκριμένες αποφάσεις, ουσιαστικά διαψεύδοντας τη δημόσια τοποθέτηση του υπευθύνου επικοινωνίας του ΠΑΟΚ.

Και εδώ αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω ποιος από τους δύο έχει δίκιο. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ούτε θεωρώ ότι ένας τηλεοπτικός σχολιαστής διαιτησίας οφείλει να συμφωνεί με μια ΠΑΕ επειδή έχουν κοινό επιχειρηματικό σημείο αναφοράς.

Το ζήτημα είναι άλλο. Πώς είναι δυνατόν να περιμένουμε να πάρουν στα σοβαρά τις δημόσιες παρεμβάσεις του ΠΑΟΚ, όταν ο ίδιος ο υπεύθυνος διαιτησίας του OPEN εμφανίζεται να τις αντικρούει;

Και για να μην παρεξηγηθούμε, ο Γιώργος Κουβεντίδης πολύ σωστά παρεμβαίνει δημόσια όταν θεωρεί ότι υπάρχουν διαιτητικές αποφάσεις που ευνοούν ανταγωνιστές του ΠΑΟΚ. Είτε πρόκειται για τον Ολυμπιακό είτε για την ΑΕΚ είτε για τον Παναθηναϊκό, η επικοινωνιακή αντίδραση είναι μέρος της δουλειάς του.

Αρκεί, βέβαια, να είναι τεκμηριωμένη.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία. Όταν υπάρχει ένας άνθρωπος όπως ο Αριστομένης Κουτσιαύτης, με την ιδιότητα του καθηγητή διαιτησίας και με δημόσιο βήμα στο OPEN, δεν θα μπορούσε να υπάρξει προηγουμένως μια στοιχειώδης επικοινωνία;

Ένα απλό τηλεφώνημα το βράδυ του Σαββάτου θα αρκούσε.

Όχι για να υπαγορεύσει ο υπεύθυνος επικοινωνίας του ΠΑΟΚ στον Κουτσιαύτη τι θα πει στην τηλεόραση. Ούτε για να υποχρεωθεί ο τελευταίος να αλλάξει την επιστημονική του άποψη.

Αλλά για να γνωρίζει ο Κουβεντίδης, πριν προχωρήσει σε μια δημόσια καταγγελία, ποια είναι η τεχνική αξιολόγηση των επίμαχων φάσεων. Να έχει όλα τα δεδομένα στα χέρια του και να επιλέξει αναλόγως τον τρόπο παρέμβασης.

Γιατί διαφορετικά δημιουργείται μια εικόνα που μόνο σοβαρότητα δεν εκπέμπει. Από τη μία ο υπεύθυνος επικοινωνίας του ΠΑΟΚ καταγγέλλει και από την άλλη ο τηλεοπτικός αναλυτής διαιτησίας ενός μέσου συμφερόντων του ίδιου επιχειρηματία παρουσιάζει διαφορετική άποψη.

Και τελικά ποιος εκτίθεται; Πρωτίστως ο ίδιος ο ΠΑΟΚ, του οποίου η δημόσια παρέμβαση αποδυναμώνεται.

Δεν απαιτείται απόλυτη ταύτιση απόψεων. Απαιτείται, όμως, επαγγελματισμός, προετοιμασία και στοιχειώδης συνεννόηση, χωρίς να θίγεται η ανεξαρτησία κανενός.

Και κάπου εδώ το ερώτημα ξεπερνά τον Κουβεντίδη και τον Κουτσιαύτη.

Ο Ιβάν Σαββίδης ακούει;

Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι απλώς μια διαφορετική εκτίμηση δύο ανθρώπων για μια διαιτητική απόφαση. Είναι ακόμη ένα παράδειγμα της εικόνας ασυνεννοησίας που παρουσιάζεται σε διαφορετικά επίπεδα.

Όταν ακόμη και σε ένα τόσο απλό ζήτημα δεν φαίνεται να υπάρχει η απαιτούμενη προεργασία, πώς μπορούμε να περιμένουμε αποτελεσματικό συντονισμό στα πολύ μεγαλύτερα και σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τον ΠΑΟΚ;

Η επικοινωνιακή πολιτική ενός μεγάλου συλλόγου δεν μπορεί να λειτουργεί αποσπασματικά, με προσωπικές πρωτοβουλίες που την επόμενη ημέρα αποδυναμώνονται δημόσια.

Χρειάζεται οργάνωση, τεκμηρίωση και ξεκάθαρη στρατηγική.

Ή μήπως χρειάζονται κι άλλα παραδείγματα για να γίνει αντιληπτό ότι η συνεννόηση παραμένει ζητούμενο;

Γιατί όσο ο καθένας λειτουργεί μόνος του, στο τέλος εκείνος που χάνει σε αξιοπιστία είναι ο ΠΑΟΚ.