Από το «τσούκου τσούκου» στους 113 πόντους, ένας... ΠΑΟΚ δρόμος!

Από τους 63 πόντους στο Ιβανώφειο απέναντι στον Ηρακλή στους 113 κόντρα στη Ρόμα. Από το περίφημο «τσούκου τσούκου» μπάσκετ, όπως το χαρακτήρισε ο Αντρέα Τρινκιέρι, σε μια αναμέτρηση που περισσότερο θύμιζε NBA παρά ευρωπαϊκό μπάσκετ. Δύο παιχνίδια, δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες και ένας ΠΑΟΚ που αρχίζει να αποδεικνύει ότι διαθέτει περισσότερα από ένα πρόσωπα. Και κυρίως, περισσότερους από έναν τρόπους για να φτάνει στη νίκη.

Ο Αντρέα Τρινκιέρι είχε προειδοποιήσει για το τεράστιο επιθετικό ταλέντο της Ρόμα και δικαιώθηκε απόλυτα. Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι ότι ο ΠΑΟΚ κατάφερε να ακολουθήσει τον ξέφρενο ρυθμό των Ιταλών, φτάνοντας στους 113 πόντους. Για μια ομάδα που στα τελευταία παιχνίδια δυσκολευόταν αισθητά στην επίθεση, με αποκορύφωμα την αναμέτρηση με τον Ηρακλή, αυτή η εικόνα αποτελεί αναμφίβολα ένα θετικό δείγμα των δυνατοτήτων της.

Βέβαια, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ο Τρινκιέρι μόνο ικανοποιημένος δεν ήταν από τον τρόπο με τον οποίο οι παίκτες του παρασύρθηκαν στο παιχνίδι της Ρόμα. Οι 38 πόντοι που δέχθηκε ο ΠΑΟΚ στο δεύτερο δεκάλεπτο και η αμυντική χαλάρωση δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Άλλωστε, ο Ιταλός τεχνικός χαρακτήρισε ως το μεγαλύτερο «αμάρτημα» της ομάδας του το γεγονός ότι ξέχασε να παίξει άμυνα. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να σκοράρει κάθε βράδυ 100 πόντους, αλλά να συνδυάσει την επιθετική ποιότητα με την αμυντική συνέπεια.

Το μέταλλο των κλειστών παιχνιδιών

Πέρα από την επιθετική παραγωγικότητα, υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που αξίζει να κρατήσει κανείς από τον φετινό ΠΑΟΚ. Είναι η ικανότητά του να παραμένει ανταγωνιστικός μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο και να βρίσκει λύσεις ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται ιδανικά.

Στην Κωνσταντινούπολη, απέναντι στην Μπαχτσεσεχίρ, ο Δικέφαλος επέστρεψε από το -17, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την ανατροπή. Με τη Ρόμα, αντίθετα, είχε το προβάδισμα στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, δεν επέτρεψε στους Ιταλούς να ξεφύγουν και, παρά τα λάθη και τις διακυμάνσεις στην απόδοσή του, βρήκε τον τρόπο να πάρει τη νίκη στις τελευταίες κατοχές.

Και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Γιατί οι μεγάλες διαφορές προσφέρουν άνεση, αλλά τα κλειστά παιχνίδια χτίζουν χαρακτήρα. Και ο ΠΑΟΚ αρχίζει να αποκτά το μέταλλο μιας ομάδας που πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει ακόμη κι όταν δεν παίζει το μπάσκετ που θα ήθελε ο προπονητής της.

Ο Ταϊρί και μια σκέψη που αξίζει να γίνει από τώρα

Σε αυτή την προσπάθεια, ο Μπριν Ταϊρί έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους παίκτες του Δικεφάλου. Οι 27 πόντοι και τα έξι τρίποντα απέναντι στη Ρόμα αποτυπώνουν μόνο ένα μέρος της προσφοράς του. Κάθε φορά που ο ΠΑΟΚ έμοιαζε να κολλάει, ο Αμερικανός ήταν εκεί για να αλλάξει τον ρυθμό, να δώσει ενέργεια και στις δύο πλευρές του παρκέ και να πάρει την ευθύνη.

Και κάπου εδώ προκύπτει μια σκέψη που ίσως αξίζει να απασχολήσει από νωρίς τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ. Το περασμένο καλοκαίρι ο Δικέφαλος ανανέωσε τη συνεργασία του με τον Ταϊρί για ακόμη μία σεζόν, μέχρι το καλοκαίρι του 2027. Μήπως, όμως, δεν θα ήταν καθόλου κακή ιδέα να αρχίσει ήδη να εξετάζει το ενδεχόμενο μιας νέας επέκτασης;

Γιατί όσο ο Ταϊρί συνεχίζει να πραγματοποιεί τέτοιες εμφανίσεις, τόσο περισσότερα βλέμματα θα συγκεντρώνει πάνω του. Η ποιότητα, η προσωπικότητα και η ικανότητά του να αλλάζει τη ροή ενός αγώνα είναι στοιχεία που δύσκολα περνούν απαρατήρητα στην ευρωπαϊκή αγορά. Και για έναν ΠΑΟΚ που θέλει να χτίσει κάτι με διάρκεια, η διατήρηση τέτοιων παικτών μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με οποιαδήποτε μεταγραφική προσθήκη.

Φυσικά, ο Ταϊρί δεν είναι μόνος του. Ο Όσμαν, με τους 25 πόντους και τις καθοριστικές παρεμβάσεις του, αλλά και ο συνεχώς ανεβασμένος Φόστερ, υπενθυμίζουν ότι ο ΠΑΟΚ διαθέτει αρκετή επιθετική ποιότητα ώστε να μη στηρίζεται αποκλειστικά σε έναν παίκτη. Και αυτή είναι μια πολυτέλεια που ο Τρινκιέρι καλείται να αξιοποιήσει ακόμη περισσότερο.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ακόμη η ομάδα που οραματίζεται ο Ιταλός τεχνικός. Έχει αμυντικές αδυναμίες, παρουσιάζει σκαμπανεβάσματα και αρκετές φορές δυσκολεύεται να επιβάλει τον δικό του ρυθμό. Έχει, όμως, αρχίσει να αποκτά κάτι πολύ σημαντικό: την αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να κερδίζει με διαφορετικούς τρόπους.

Από το «τσούκου τσούκου» του Ιβανωφείου στους 113 πόντους απέναντι στη Ρόμα, ο Δικέφαλος απέδειξε ότι μπορεί να κινηθεί ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικούς μπασκετικούς κόσμους. Το επόμενο βήμα είναι να μάθει να επιλέγει ο ίδιος σε ποιον θέλει να βρίσκεται.

Γιατί το ταλέντο υπάρχει, το μέταλλο χτίζεται και αυτός ο ΠΑΟΚ έχει ακόμη πολλά να δείξει.