Παναγιώτης Δημητριάδης: «Μάγκες οι παίκτες μου, εντός κι εκτός τερέν»
SHARE:
Καταλληλότερος άνθρωπος για να αναλύσει την πορεία των «ασπρόμαυρων» δεν είναι άλλος από τον 39χρονο προπονητή του Δικεφάλου, Παναγιώτη Δημητριάδη.
Η εικόνα της βαθμολογίας αποτυπώνει και τη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ του ΠΑΟΚ και των υπόλοιπων ομάδων;
«Ναι, γιατί αγωνιστικά ήμασταν πάρα πολύ δυνατοί. Παρ’ όλα αυτά εντέλει κατακτήσαμε το πρωτάθλημα γιατί καταφέραμε να κάνουμε 25 νίκες και μία ισοπαλία. Αν δεν κερδίζαμε όλα τα ματς, και ειδικά τα ντέρμπι, ίσως και να μην το παίρναμε, μια και τερματίσαμε με διαφορά επτά βαθμών από τον δεύτερο Ολυμπιακό, ο οποίος δεν έχασε κι εκείνος παιχνίδια, πέρα από τα δύο αντίστοιχα μεταξύ μας, όπως και έναν αγώνα από τον Παναθηναϊκό».
Με τους συγκεκριμένους παίκτες δουλέψατε μαζί για δεύτερη σερί σεζόν, αφού τους είχατε πέρσι στην Κ-14.
«Ετσι είναι. Ακόμη και από πέρσι τα παιδιά είχαν τη νοοτροπία, που θέλαμε ως σύλλογος να τους περάσουμε. Δούλευαν πολύ σκληρά και επιπλέον η συγκεκριμένη γενιά παικτών έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, είναι… μάγκες και στη ζωή τους και στο γήπεδο, λειτουργώντας ως οικογένεια και μέσα και έξω από το γήπεδο, κι αυτό φάνηκε στην όλη πορεία της ομάδας».
Ηταν και για εσάς μια ιδιαίτερη χρονιά, όντας για πρώτη φορά προπονητής σε πρωτάθλημα νέων Σούπερ Λιγκ;
«Ναι, κι ευχαριστώ πολύ τον γενικό διευθυντή της Ακαδημίας, Βαγγέλη Πουρλιοτόπουλο και τον τεχνικό διευθυντή Βασίλη Μήττα, που μ΄ επέλεξαν και μου έδειξαν εμπιστοσύνη για αυτό που είχαμε θέσει ως στόχο να κάνουμε. Η εμπιστοσύνη τους ήταν καθ΄ όλη τη χρονιά κι ακόμη και πέρσι, που χτίζαμε την ομάδα, με τους παίκτες που επιλέξαμε να πάρουμε και τους παίκτες, που είδα εγώ για να φέρω στην ομάδα».
Αντιλαμβάνεστε το ρόλο σας και ως παιδαγωγού;
«Θεωρώ ότι έτσι θα πρέπει να είναι γιατί είναι μια ιδιαίτερη ηλικία. Διαμορφώνουν χαρακτήρα, μπαίνουν στην εφηβεία, η απόδοσή τους μπορεί να έχει και διακυμάνσεις γιατί η ψυχολογία τους έχει διακυμάνσεις. Παρ’ όλα αυτά, επειδή είμαστε και δύο χρόνια μαζί και με νιώθουν ως ποδοσφαιρικό πατέρα τους, όλα αυτά που ζητάμε σε μεγάλο βαθμό τα πετυχαίνουν. Τους ευχαριστώ γιατί παρά το δύσκολο της ηλικίας τους, είναι τόσο ώριμοι και ανταποκρίνονται στην καθημερινότητα και στις απαιτήσεις της ομάδας σε υπερθετικό βαθμό».
Εσείς που τους ζείτε καθημερινά, ποιες είναι οι ελπίδες κι οι αγωνίες τους;
«Ονειρεύονται την ημέρα, που θα πατήσουν το χορτάρι της Τούμπας και ν’ αγωνιστούν μπροστά σε κόσμο. Το βλέπεις στο βλέμμα τους και στο πώς λειτουργούν σε καθημερινή βάση, αυτός είναι ο στόχος τους, να φθάσουν εκεί. Αλλωστε, παίκτες της Κ-19 ήταν συμπαίκτες με τον Χατσίδη και τον Μύθου, που πλέον βιώνουν το όνειρο τους με την πρώτη ομάδα».
Αρκετοί από τους παίκτες της Κ-15 είναι και διεθνείς. Θα δούμε άραγε παίκτες απ’ αυτή τη φουρνιά να φθάνουν στην πρώτη ομάδα;
«Είναι επιβράβευση για τα παιδιά η κλήση του στην εθνική. Ισως, μάλιστα, ν’ αδικούνται και κάποια παιδιά, που δεν καλούνται, αλλά προφανώς και δεν μπορεί μια εθνική να αντλεί παίκτες μόνο από ένα σύλλογο. Πιστεύω ότι και τα επόμενα χρόνια θα βλέπουμε παίκτες από την ακαδημία να φθάνουν στην πρώτη ομάδα γιατί κι ο οργανισμός αυτό επιβάλλει. Υπάρχει ταλέντο, αλλά υπάρχει κι η σωστή δουλειά που γίνεται για να φθάσουν σ’ αυτό το επίπεδο».
Είναι το πρωτάθλημα Κ-15 σε τέτοιο επίπεδο οργάνωσης, που να σας ικανοποιεί;
«Εμείς στον ΠΑΟΚ δουλεύουμε σε ευρωπαϊκά πρότυπα. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, παρ’ όλα αυτά έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε στην καθημερινότητά μας και ίσως έχουμε και παραπάνω από όσα χρειαζόμαστε. Ηδη στο αθλητικό κέντρο του Λόλα υπάρχουν τέσσερα γήπεδα-το ένα με πλαστικό χορτοτάπητα-, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι Κ-15, Κ-17, Κ-19, όπως κι η δεύτερη ομάδα του ΠΑΟΚ. Γίνονται συνεχώς εργασίας για να φτιαχτούν αποδυτήρια και γυμναστήρια έτσι όπως τα θέλουμε, έχουν μπει προβολείς σ’ όλα τα γήπεδα για να μπορούμε να κάνουμε προπονήσεις, ειδικά το χειμώνα, και σε πιο προχωρημένες ώρες. Θεωρώ, λοιπόν, ότι δουλεύουμε σε ιδανικές συνθήκες».
Θα ήταν λάθος να μείνουμε σε συγκεκριμένους παίκτες; Παραδείγματος χάρη, οι Πριόβολος και Κακάλης έχουν πετύχει αθροιστικά 43 γκολ.
«Εντάξει, οι δύο συγκεκριμένοι μετρούν αρκετά γκολ και ασίστ, θα ήταν όμως άδικο να ξεχωρίσω εγώ ως προπονητής τρεις-τέσσερις παίκτες, γιατί για να πετύχουν αυτοί τα γκολ θα πρέπει να δουλέψουν άλλοι πιο πίσω. Λέω και πάλι ότι είναι η ομαδική δουλειά, που το κάνει αυτό πιο μεγάλο. Είναι κι η οικογενειακή δουλειά, γιατί αυτά τα παιδιά λειτουργούν από πέρσι ως οικογένεια. Ακόμη και τα παιδιά, που δεν είχαν πολύ χρόνο συμμετοχής, έβλεπες στα μάτια τους πόσο πολύ ήθελαν να πετύχουν τους δικούς τους στόχους και τους στόχους της ομάδας».
Πηγή forzaonline.gr
