Το πρώτο βήμα έγινε

Η νίκη με 3-1 ήταν δίκαιη, καθαρή και κυρίως απαραίτητη. Ο ΠΑΟΚ μπήκε στο γήπεδο με ενέργεια, βρήκε γρήγορα γκολ, άντεξε - κόντρα στον πανικό του - όταν η ΑΕΚ αντέδρασε και, αντί να φοβηθεί μετά το 1-1, ξαναπήρε το παιχνίδι στα χέρια του. Στο τέλος μάλιστα είχε και ευκαιρία για τέταρτο γκολ. Το τελικό σκορ μάλλον μας αδικεί βάσει συνόλου αγώνα...

Αλλά αυτό ήταν το πρώτο βήμα. Το σημαντικότερο, ή μάλλον τα σημαντικότερα έρχονται τώρα.

Την Κυριακή ο ΠΑΟΚ υποδέχεται τον Αστέρα Τρίπολης στην Τούμπα για το πρωτάθλημα. Εκεί δεν υπάρχει η ένταση ενός ντέρμπι, ούτε το φυσικό κίνητρο που δημιουργεί αυτό. Υπάρχει κάτι δυσκολότερο: η υποχρέωση να κερδίσεις.

Και εκεί ακριβώς ο φετινός ΠΑΟΚ έχει πληγωθεί περισσότερο.

Να αποδείξει κάτι πρώτα στον εαυτό του

Η νίκη απέναντι στην ΑΕΚ δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν ένα ωραίο ξέσπασμα μέσα σε μια δύσκολη περίοδο, αλλά να γίνει βάση για περαιτέρω βελτίωση. Γιατί αυτή τη στιγμή η ομάδα δεν χρειάζεται μόνο βαθμούς, αλλά να ξαναχτίσει πίστη στον ίδιο της τον εαυτό. Να μπει σε ένα παιχνίδι απέναντι σε θεωρητικά υποδεέστερο αντίπαλο και να συμπεριφερθεί σαν ομάδα που γνωρίζει ότι είναι καλύτερη.

Χωρίς φόβο, χωρίς την αγωνία του πρώτου λάθους. Χωρίς να παραχωρεί από μόνη της χώρο και πρωτοβουλία περιμένοντας να δει τι θα συμβεί. Χωρίς να δέχεται γκολ με φτηνές, εύκολες "προμενάδες" αντίπαλων παικτών από το κέντρο μέχρι την εστία μας!

Ο Λίσι και οι ποδοσφαιριστές πρέπει να αποδείξουν πρώτα στους εαυτούς τους ότι αυτό που είδαμε την Τετάρτη δεν ήταν σύμπτωση. Ότι υπάρχει δουλειά, συνοχή, ιδέα και τρόπος να παίξει αυτή η ομάδα.

Και όταν αυτά αρχίσουν να επαναλαμβάνονται, τότε θα επιστρέψει και κάτι που χάθηκε πολύ γρήγορα: η αυτοπεποίθηση.

Και γύρω γύρω, το γνωστό έργο

Φυσικά, ούτε μία καθαρή νίκη σε ντέρμπι μπορούσε να περάσει χωρίς το γνώριμο ελληνικό παρασκήνιο.

Ήδη εμφανίστηκαν αφηγήματα περί διαιτητικής «εύνοιας», ακόμη και περί μιας υποτιθέμενης μόνιμης μεταχείρισης υπέρ του ΠΑΟΚ.

Το παράδοξο είναι ότι στο συγκεκριμένο παιχνίδι το πιο προφανές διαιτητικό λάθος ήταν μια αρχική υπόδειξη πέναλτι υπέρ του ΠΑΟΚ, και μάλιστα σε λάθος χρόνο αφού η φάση δεν είχε ολοκληρωθεί, την οποία το VAR σωστά ακύρωσε. Από εκεί και πέρα, τα μάτια μας και η κοινή λογική, αλλά και τα ουδέτερα ρεπορτάζ δεν καταγράφουν κάποια καθοριστική διαιτητική απόφαση που εξηγεί το 3-1.

Αλλά πολλές φορές δεν έχει σημασία τι πραγματικά συνέβη. Σημασία έχει να δημιουργηθεί εγκαίρως το αφήγημα. Να «στρωθεί το έδαφος».

Να περάσει η ιδέα ότι όταν ο ΠΑΟΚ κερδίζει, κάτι ύποπτο πρέπει να υπάρχει από πίσω.

Αυτό το χαμηλού επιπέδου επικοινωνιακό παιχνίδι ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται ούτε να το φοβηθεί ούτε να μπει καθημερινά στη λάσπη για να το ακολουθήσει. Χρειάζεται να κάνει κάτι πολύ απλούστερο: να κερδίζει.

Όσο περισσότερο κερδίζει μέσα στο γήπεδο, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να εξηγούνται όλα με παραμύθια έξω από αυτό.

Τώρα ο Αστέρας

Την Κυριακή ο Αστέρας έρχεται στην Τούμπα. Αυτό το παιχνίδι μπορεί να αποδειχθεί σημαντικότερο από το προηγούμενο. Όχι λόγω ονόματος, αλλά επειδή θα δείξει αν ο ΠΑΟΚ πίστεψε λίγο παραπάνω στον εαυτό του. Αν μπορεί μετά από μια μεγάλη νίκη να κάνει και την «αυτονόητη», να σταματήσει τις αυτοκτονίες, να αρχίσει να δημιουργεί μια κανονικότητα νικών αντί για μεμονωμένες εκρήξεις.

Το πρώτο βήμα έγινε. Η ομάδα έδειξε ότι δεν είναι ανήμπορη, ότι έχει ποιότητα, ότι μπορεί να αντιδράσει.

Τώρα πρέπει να κάνει το πιο σημαντικό: να το πιστέψει η ίδια. Για να έρθει πραγματικά πιο κοντά η πίστη του κόσμου, πρέπει πρώτα να έρθει η πίστη μέσα στα αποδυτήρια.

Μία νίκη άνοιξε την πόρτα. Η συνέχεια θα δείξει αν ο ΠΑΟΚ σκοπεύει πραγματικά να περάσει από μέσα.