Ο μπακ που έγινε εξάρι

Ο Τέιλορ επέστρεψε σε μια θέση που ήδη γνωρίζει

Σε δεκατέσσερα ματς πέρυσι, το 92% των ενεργειών του Γκρεγκ Τέιλορ καταγράφηκε στην αριστερή πλευρά και μόλις το 8% στον άξονα. Την Κυριακή απέναντι στον Λεβαδειακό, σχεδόν μία στις δύο ενέργειές του έγιναν στο κέντρο. Κινούνταν στον άξονα περισσότερο από κάθε άλλο παίκτη.

Τα περσινά του νούμερα έδειχναν εξαρχής έναν μπακ με χαρακτηριστικά χαφ. Άλλωστε και πριν έρθει, είχε σχολιαστεί ο ρόλος του ως ανεστραμμένος μπακ. Δεν πρόκειται για κάποιο πείραμα, αλλά τον ρόλο που τον έκανε γνωστό στη Σέλτικ. Επιπλέον, το εξάρι που ζητά ο Αλέσιο Λίσι είναι διαφορετικού τύπου από εκείνο που γνωρίσαμε με τον Μεϊτέ.

Πέρυσι έπαιζε μπακ με νούμερα χαφ

Στην πρώτη του σεζόν στην Τούμπα μέτρησε 18 συμμετοχές και 1.225 λεπτά. Ήταν βασικός 12 φορές στο πρωτάθλημα μέχρι τα τέλη Μαρτίου και στη συνέχεια... τίποτα. Στα πλέι-οφ δεν αγωνίστηκε ούτε λεπτό.

Αν δούμε τα «παραδοσιακά» νούμερα ενός σύγχρονου μπακ, η παραγωγή του ήταν φτωχή σχεδόν σε κάθε κατηγορία: μία εύστοχη σέντρα σε 16 προσπάθειες (6,3%), μόλις δύο σουτ σε ολόκληρη τη σεζόν και καμία ουσιαστική προωθητική ενέργεια με την μπάλα. Ήταν τελευταίος μεταξύ των αμυντικών του ΠΑΟΚ σχεδόν σε κάθε δείκτη που αφορά την τελική ενέργεια.

Το ίδιο δείγμα, όμως, από την άλλη πλευρά, περιγράφει έναν αρκετά διαφορετικό παίκτη. Μεταξύ των τεσσάρων αμυντικών του ρόστερ που είχαν τουλάχιστον 270 λεπτά στο ίδιο διάστημα, ήταν πρώτος σε ακρίβεια πάσας (88%) και σε επαφές ανά 90λεπτο (84,8). Είχε επίσης τα υψηλότερα ποσοστά στις μακρινές πάσες (51%) και στα τάκλιν (71%), ενώ υπέπιπτε στα λιγότερα φάουλ.

Στα τρεξίματα, η εικόνα ήταν ακόμη πιο χαρακτηριστική. Από τους δέκα αγώνες για τους οποίους υπάρχουν διαθέσιμες μετρήσεις, κανένας αμυντικός δεν τον ξεπέρασε: 10,42 χιλιόμετρα και 20,4 σπριντ ανά 90λεπτο.

Έτρεχε περισσότερο από όλους και παρήγαγε λιγότερα από όλους εκεί όπου συνήθως «πληρώνεται» ένας μπακ. Αυτή η αντίφαση καθιστά ξεκάθαρο πως αγωνιζόταν σε λάθος ρόλο.

* Τα αναλυτικά δεδομένα καλύπτουν 15 από τα 18 ματς.

Η επιστροφή στην γνώριμη θέση

Όσοι τον παρακολουθούσαν στη Σκωτία δεν πρέπει να εξεπλάγησαν. Στη Σέλτικ, τόσο επί Ποστέκογλου όσο και στη συνέχεια επί Ρότζερς, ο Τέιλορ είχε τον ρόλο του ανεστραμμένου μπακ. Ξεκινούσε δηλαδή ως αριστερός μπακ, αλλά μόλις άρχιζε η κυκλοφορία της μπάλας κινούνταν δίπλα στο εξάρι.

Ο αρχηγός της Σέλτικ, Κάλουμ ΜακΓκρέγκορ, τον έχει χαρακτηρίσει έναν από τους κορυφαίους παίκτες της Ευρώπης σε αυτόν τον ρόλο. Ο Ρότζερς έχει δηλώσει ότι δεν έχει δει τη θέση να παίζεται καλύτερα. Και, όπως έχει πει ο ίδιος ο Τέιλορ, μεγάλωσε αγωνιζόμενος ως κεντρικός μέσος, πριν μετακινηθεί στα αριστερά.

Όλα αυτά προέρχονται από δηλώσεις και ρεπορτάζ. Κουμπώνουν, όμως, απόλυτα με αυτό που βλέπουμε στα δεδομένα.

Ο δρόμος προς την ενδεκάδα της Κυριακής ήταν πάντως μακρύς. Στα δύο πρώτα παιχνίδια του Λίσι, απέναντι στη Ντιναμό Κιέβου, ο Τέιλορ έμεινε εκτός αποστολής. Σε μια χρονική στιγμή που ο ίδιος το είχε ζητήσει αυτό λόγω ενός προσωπικού θέματος, όταν καθώς όλα έδειχναν θα έμενε εκτός ομάδας, μετά την μεταγραφή του Γιαννούλη και τον πιο ενεργό ρόλο του Γκόμεζ. Ακολούθησαν τρεις συμμετοχές ως αλλαγή, όλες στο τελευταίο μισάωρο.

Στην πρώτη από αυτές, απέναντι στην Άντερλεχτ στην Τούμπα, πάτησε για πρώτη φορά με τα ασπρόμαυρα στο κέντρο του γηπέδου: 34/35 πάσες σε 27 λεπτά.

Στην πρεμιέρα ήρθε και το "ντεμπούτο" του ως βασικός στα δύο κεντρικά χαφ. Στο φύλλο αγώνα μάλιστα, καταγράφηκε για πρώτη φορά ως μέσος από τότε που βρίσκεται στον ΠΑΟΚ.

Ο Λίσι το είπε μετά το παιχνίδι ξεκάθαρα πως μπορεί να αγωνιστεί και ως μπακ, «όμως τώρα τον υπολογίζω σαν χαφ γιατί σκέφτεται πολύ έξυπνα».

Τα 66 λεπτά του απέναντι στον Λεβαδειακό μοιάζουν με την περσινή αγωνιστική του ταυτότητα, αλλά αυτή τη φορά σε έναν ρόλο όπου τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μπορούν να αξιοποιηθούν διαφορετικά: 35/39 εύστοχες πάσες, εκ των οποίων 20/23 στο αντίπαλο μισό, 3/3 μακρινές πάσες, μία δημιουργημένη ευκαιρία, τρια κλεψίματα και μία κούρσα 39 μέτρων με την μπάλα στα πόδια.

Παρατηρείται η μεγάλη διαφορά στους ρόλους του ανάμεσα στις 2 σεζόν. Το 25/26 πατούσε μόνο στη γραμμή, ενώ τη φετινή σεζόν και συγκεκριμένα στο παιχνίδι της Κυριακής, φαίνεται ξεκάθαρα η κάλυψη του κέντρου.

Στην πρεμιέρα, η κατανομή κατά πλάτος ήταν 48% στο κέντρο και 26%-26% στις δύο πλευρές. Πέρυσι, σε ολόκληρη τη σεζόν, ήταν 92%-8%-0%.

Το εξάρι του Λίσι με τα διαφορετικά χαρακτηριστικά

Πέρυσι η θέση είχε έναν και μοναδικό ιδιοκτήτη. Ο Μεϊτέ μέτρησε 41 συμμετοχές και 3.210 λεπτά, Πέμπτη-Κυριακή.

Το προφίλ του ήταν αυτό ένας μέσου που κρατάει τη θέση, ένας παίκτης-άγκυρα. Ήταν πρώτος μεταξύ των μέσων μας στις ανακτήσεις (5,9 ανά 90λεπτο σε 2.731 καταγεγραμμένα λεπτά), είχε το καλύτερο ποσοστό κερδισμένων μονομαχιών στη μεσαία γραμμή, αλλά και τα λιγότερα σπριντ (9,1 ανά 90λεπτο).

Ο Μεϊτέ κέρδιζε τη θέση κυρίως με τη σωματική παρουσία, τις τοποθετήσεις του και την ικανότητά του να προστατεύει τον χώρο μπροστά από την άμυνα.

Φέτος, στα 32 του, δεν έχει αγωνιστεί ούτε λεπτό λόγω του μακροχρόνιου προβλήματος στον γοφό, που τον ταλαιπωρεί από πέρυσι. Η θέση, λοιπόν, άνοιξε και από ανάγκη.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο κάλυψε τη θέση ο Λίσι δείχνει και τις προτιμήσεις του.

Στην ανάπτυξη του ΠΑΟΚ την Κυριακή, η ομάδα σχημάτιζε τριάδα πίσω, με τον Ελουστόντο στο κέντρο της — κατέγραψε 96 επαφές, περισσότερες από κάθε συμπαίκτη του — τον Κένι δεξιά και τον Μιχαηλίδη αριστερά. Ο Μπάμπα ανέβαινε ψηλά ως wing-back, ενώ μπροστά από την τριάδα βρίσκονταν δύο παίκτες που θεωρητικά είχαν μετακινηθεί από τις φυσικές τους θέσεις: ο Τέιλορ από αριστερός μπακ, βρισκόταν πλέον στον άξονα και ο Λουσέ, ένας παίκτης πολυεργαλείο, που στα χαρτιά τουλάχιστον δηλώνεται ως δεξιός εξτρέμ.

Φαίνεται καθαρά ποια ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η εκδοχή του εξαριού: κυκλοφορία της μπάλας, σωστή τοποθέτηση και έξυπνες κινήσεις στον χώρο — όχι τόσο η σωματική επιβολή και τα κλεψίματα.

Η σύγκριση με τον Μεϊτέ στα περσινά δεδομένα — 15 ματς ο ένας, 34 ο άλλος, γι' αυτό και έχει μεγαλύτερη αξία να κοιτάμε ποσοστά και όχι απόλυτα σύνολα — δείχνει τι κερδίζει και τι χάνει ο ΠΑΟΚ με αυτή την αλλαγή.

Η ακρίβεια στις πάσες είναι σχεδόν ίδια (88% και για τους δύο). Ο Μεϊτέ, όμως, είναι καθαρά μπροστά στις μακρινές πάσες (76% έναντι 51%) και, κυρίως, σε μεγάλο μέρος της «βρώμικης» δουλειάς που απαιτεί η θέση.

Ό,τι έδινε ο Μεϊτέ με τις ανακτήσεις, τις μονομαχίες και τη σωματική παρουσία, ο Τέιλορ προσπαθεί να το δώσει με την κίνηση και την κυκλοφορία.

Όσα δεν λένε οι αριθμοί

Το δείγμα του συγκεκριμένου ρόλου είναι μόλις ένα 66λεπτο και ένα 27λεπτο. Καμία σοβαρή κρίση ανά 90λεπτο δεν μπορεί να στηριχθεί σε 93 συνολικά λεπτά ποδοσφαίρου. Αυτό που έχουμε είναι μια πρώιμη ένδειξη, όχι τελικό συμπέρασμα.

Σίγουρα έπαιξε ρόλο και ο αντίπαλος. Ο Λεβαδειακός δεν πίεσε ιδιαίτερα την πρώτη πάσα και το συγκεκριμένο προφίλ του εξαριού θα δοκιμαστεί πραγματικά σε άλλα παιχνίδια, απέναντι σε ομάδες που θα πιέσουν τον παίκτη στον άξονα και θα ανοίξουν περισσότερο τις μεταβάσεις.

Οι μονομαχίες παραμένουν πρόβλημα.

Την Κυριακή κέρδισε 4 από τις 9. Πέρυσι κέρδιζε 3,2 ανά 90λεπτο, λιγότερες από κάθε άλλον αμυντικό, έστω και με καλό ποσοστό επιτυχίας (58%). Δίπλα του, ο Λουσέ έχασε έξι μονομαχίες.

Αν ένας αντίπαλος αποφασίσει να στοχεύσει συστηματικά το κέντρο του Δικεφάλου με δυναμικά «8άρια», αυτό είναι ένα σημείο που θα δοκιμαστεί πολύ περισσότερο.

Η τελική ανάγνωση

Ο Τέιλορ στο εξάρι δεν αποτελεί ακόμη σταθερά, όμως είναι μια ακόμα λύση που διαθέτει αυτή τη στιγμή το ρόστερ για παιχνίδια στα οποία ο ΠΑΟΚ θα έχει την μπάλα απέναντι σε κλειστές άμυνες, δηλαδή για μεγάλο μέρος των αγώνων του πρωταθλήματος στην Τούμπα.

Σε βραδιές όπου το παιχνίδι θα γίνει ροντέο, το προφίλ ενός πιο κλασσικού 6αριού, σαν αυτό του του ο Μεϊτέ, όταν επιστρέψει, πιθανότατα θα ξαναζητηθεί. Είτε από τον ίδιο είτε από τον Σανταμαρία.

Ο ΠΑΟΚ όμως, απέκτησε ένα δεύτερο είδος εξαριού χωρίς να αποκτήσει νέο παίκτη. Το είχε ήδη στο ρόστερ του και απλώς το χρησιμοποιούσε σε άλλη θέση.

Το παιχνίδι της Πέμπτης στο Μπέργκεν θα είναι αποκαλυπτικό. Αν ο Λίσι κρατήσει τον Τέιλορ στον άξονα ακόμη και σε ένα νοκ-άουτ εκτός έδρας, απέναντι σε έναν αντίπαλο που τρέχει και πιέζει, τότε δεν θα μιλάμε πια για μια περιστασιακή λύση στο πλαίσιο του rotation. Θα μιλάμε για σχέδιο.

Ό,τι κι αν συμβεί, πάντως, ένας παίκτης που πριν από τρεις εβδομάδες έμενε εκτός αποστολής και έμοιαζε έτοιμος να ανοίξει την πόρτα της εξόδου έχει πλέον έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ρόλους της σεζόν.

Τα αναλυτικά στοιχεία του παίκτη είναι διαθέσιμα στο paokanalytics.