Μέσα σε έξι γκολ σε σχεδόν 600 λεπτά: Πώς ο Λουτσέσκου έφερε τον Χατσίδη σε πρώτο πλάνο

Ας τα βάλουμε σε μία σειρά.

Η ζωή, όπως και το ποδόσφαιρο, βασίζεται στις συγκυρίες. Είναι στιγμές και ευκαιρίες. Το τελευταίο διάστημα, ο Δημήτρης Χατσίδης «έπρεπε» να βγει μπροστά, οι πολλές απουσίες στη μεσοεπιθετική γραμμή, δεν άφηναν πολλά περιθώρια επιλογής στον Ραζβάν Λουτσέσκου. Αυτή είναι όμως η μία «ανάγνωση», γιατί η μεγάλη εικόνα αποτυπώνει έναν προπονητή που έχει στραφεί από το καλοκαίρι στη συγκεκριμένη περίπτωση, δουλεύει μαζί του και τον μετατρέπει σε ουσιαστικό κομμάτι της πρώτης ομάδας. Ένα παιδί που «κουβαλά» την ταμπέλα του project των ακαδημιών, αλλά μέσα στη σεζόν έχει κάνει βήματα μπροστά. 

Η σεζόν του 19χρονου έχει ήδη μερικές ξεχωριστές στιγμές. Στον αγώνα με τον ΟΦΗ (18/01), μοίρασε δύο ασίστ, αποδεικνύοντας καθαρό μυαλό και σωστή τελική επιλογή στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Στο ντέρμπι Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό (11/02) στην Τούμπα, σκόραρε και μοίρασε ασίστ σε ένα παιχνίδι υψηλής έντασης.

Η συνέχεια ήρθε με γκολ απέναντι στην ΑΕΛ (22/02), παρότι ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε, και στον Αστέρα Τρίπολης (01/03), επιβεβαιώνοντας ότι η παρουσία του στην περιοχή δεν είναι τυχαία, αλλά έχει το ένστικτο και την αντίληψη να ενεργεί σε κλάσματα δευτερολέπτου, μόλις η μπάλα έρχεται μπροστά του. Τρία τέρματα και τρεις ασίστ σε περίπου 600 λεπτά συμμετοχής σημαίνει ότι ο Χατσίδης «συμμετέχει» σε γκολ περίπου κάθε 104 λεπτά αγώνα, ποσοστό εξαιρετικό για τόσο νέο ποδοσφαιριστή που βρίσκεται ακόμα στη διαδικασία εξέλιξης.

Τι είναι αυτό που «κερδίζει» τον Λουτσέσκου

Σε αυτά τα επτά χρόνια παρουσίας του στον ΠΑΟΚ, ο Ραζβάν Λουτσέσκου έχει ακούσει πολλά. Κυρίως έχει κουραστεί να καταρρίπτει μύθους γύρω από το όνομά του, ειδικά όταν η συζήτηση πηγαίνει στους νεαρούς παίκτες και στις ευκαιρίες που τους δίνει. Η πραγματικότητα είναι πιο απλή. Ο Ρουμάνος τεχνικός έχει αδυναμία στους παίκτες που λειτουργούν σαν «στρατιώτες» στο γήπεδο. Σε αυτούς που δίνουν τα πάντα, που τρέχουν, που δεν εγκαταλείπουν, που υπηρετούν το πλάνο της ομάδας χωρίς δεύτερη σκέψη.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Ο Τόμας Κεντζιόρα έχει κερδίσει τον απόλυτο σεβασμό του Λουτσέσκου γιατί ανήκει σε αυτή την κατηγορία παικτών, αυτών που παίζουν με πειθαρχία. Ο Τάισον, στα 38+ του, συνεχίζει να τρέχει και να παλεύει σε διαδοχικά παιχνίδια και 90λεπτα, αποδεικνύοντας τι σημαίνει επαγγελματισμός. Ο Σουαλιό Μεϊτέ, γιατί ξέρει ο προπονητής ότι θα κάνει τη δουλειά του, θα εκτελέσει τον ρόλο του, θα είναι εκεί όταν χρειαστεί.

Συμβόλαιο με την επιτυχία δεν έχει υπογράψει κανείς. Τα λάθη είναι μέρος του παιχνιδιού. Αυτό που μπορεί να «τρελάνει» τον Λουτσέσκου δεν είναι ένα άστοχο σουτ ή μια κακή πάσα, είναι η έλλειψη προσπάθειας. 

Αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που ξεχωρίζει και στον Δημήτρη Χατσίδη. Κατά τη διάρκεια αυτής της σεζόν, ο νεαρός μπορεί να μην πήρε πάντα την ιδανική απόφαση, κάτι απολύτως φυσιολογικό για την ηλικία και την απειρία του, αλλά η διάθεσή του να παλέψει, να πιέσει, να δουλέψει, είναι εκεί. 

Η εξέλιξη δεν σταματά σε ένα δοκάρι, σε μια χαμένη ευκαιρία, σε μια λανθασμένη εκτίμηση. Είναι διαδικασία. Είναι καθημερινή δουλειά, χαμηλά το κεφάλι και συνέπεια. Και σε αυτή τη διαδικασία, ο Χατσίδης δείχνει ότι έχει τα στοιχεία που εκτιμά περισσότερο ο Λουτσέσκου. Το ταλέντο, η πρώτη ύλη είναι εκεί, αλλά η ανάδειξη έρχεται μέσα από το πόσο διατεθειμένος είσαι να υπηρετήσεις αυτό το πλάνο. Και ο μικρός έχει μπει 100% στο νόημα...