Της αμύνης τα παιδιά...

Είναι λογικό τα φώτα και η προβολή να πηγαίνει στους… μπροστά. Σε αυτούς που σκοράρουν. Σε αυτούς που δημιουργούν.

Ήταν το βράδυ που ο Δημήτρης Χατσίδης έγινε για πρώτη φορά πρωταγωνιστής σε ένα ντέρμπι.

Ένα ακόμα βράδυ που ο Τάισον έδειχνε έφηβος και ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς άνθρωπος για όλες τις δουλειές.

Ένα βράδυ που ο Γιώργος Γιακουμάκης ήταν μέσα και στα δύο γκολ, αλλά και στην μεγαλύτερη ευκαιρία που δημιούργησε ο Δικέφαλος.

Ένα βράδυ που ο Σουαλιό Μεϊτέ έμοιαζε με… πύργο ελέγχου στον αγωνιστικό χώρο, ελέγχοντας τα πάντα στο γήπεδο.

Έτρωγαν… σίδερα

Μόνο που τα credits θα πρέπει να πάνε και στους… πίσω. Αυτούς που σε δύο ημιτελικούς με τον Παναθηναϊκό δεν δέχθηκαν φάση και καθάρισαν τα πάντα εν τη γενέσει τους.

Ο ακούραστος Τζόντζο Κένι εξαφάνισε δύο φορές τον Σαντίνο Αντίνο και ήταν αυτός που ξεκίνησε την φάση του πρώτου γκολ.

Ο Ράχμαν Μπάμπα επιστρέφει στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του, με ώριμες επιλογές σε κάθε φάση του παιχνιδιού.

Και το δίδυμο Κεντζιόρα – Μιχαηλίδη σκούπισε τα πάντα, διώχνοντας τις 23 από τις 24 σέντρες που επιχείρησαν οι παίκτες του Ράφα Μπενίτεθ.

Σε μία περίοδο που ο ΠΑΟΚ χάνει διαδοχικά με τραυματισμούς κάποιους από τους πιο τεχνίτες παίκτες του (Κωνσταντέλιας, Ιβανούσετς, Πέλκας, Ντεσπόντοφ), ο Δικέφαλος έχει μεταμορφωθεί σε αμυντική μηχανή, που δεν επιτρέπει τίποτα στον αντίπαλο.

Το γεγονός ότι μία ομάδα που κέρδιζε έως τώρα με την ποιότητα, την τεχνική, την κλάση των… μπροστά, έφτασε στο σημείο να κερδίζει από την ανασταλτική της σκληράδα, δείχνει ότι το γκρουπ του Ραζβάν Λουτσέσκου έχει ωριμάσει πολύ και είναι ικανό να κλείσει την χρονιά με τίτλο ή τίτλους.