Με το... ινάτ' του!

Το 7-0 δεν χτίστηκε μόνο με καλό μπάσκετ, εντυπωσιακές επιθετικές επιδόσεις και βραδιές που όλα λειτουργούσαν στην εντέλεια. Χτίστηκε και με άμυνες, χαμένες μπάλες που έγιναν κερδισμένες, μάχες στα ριμπάουντ και αρκετό πείσμα. Αυτό το τελευταίο, μάλιστα, χρειάστηκε σε μεγάλες δόσεις στην Καρδίτσα. «Με το ινάτ' του» που λένε και στην Καρδίτσα, λοιπόν, ο ΠΑΟΚ πρόσθεσε ακόμη μία νίκη στο ενεργητικό του, σε ένα παιχνίδι που απαιτούσε πολύ περισσότερα από επιθετικό ταλέντο.

Η δεύτερη διαδοχική εκτός έδρας νίκη, μετά από εκείνη στο Ιβανώφειο, ήρθε σε συνθήκες που δεν επέτρεπαν στους «ασπρόμαυρους» να επιβάλουν εύκολα το παιχνίδι τους. Η Καρδίτσα έβαλε δύναμη, ένταση και συνεχείς επαφές, προσπαθώντας να οδηγήσει την αναμέτρηση εκεί όπου αισθανόταν πιο άνετα. Ο ΠΑΟΚ δεν απέφυγε αυτή τη μάχη. Μπήκε σε αυτή, ανταποκρίθηκε και στο τέλος πήρε αυτό που ήθελε.

Και το έκανε έχοντας να διαχειριστεί σημαντικές απουσίες. Ο τραυματισμός του Τζέντι Όσμαν έχει στερήσει από τον Αντρέα Τρινκέρι έναν παίκτη με ποιότητα, προσωπικότητα και δυνατότητα να προσφέρει λύσεις όταν η επίθεση δυσκολεύεται. Στην Καρδίτσα, όμως, υπήρχε και μία ακόμη απουσία που αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία εξαιτίας της φυσιογνωμίας του αγώνα. Αυτή του ΡαϊΚουάν Γκρέι.

Ο Αμερικανός θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμος σε ένα τόσο physical παιχνίδι. Η δύναμη, η αθλητικότητα και η ικανότητά του να ανταποκρίνεται στις επαφές αποτελούν χαρακτηριστικά που ταίριαζαν απόλυτα στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Δεν έλειπε απλώς ένας ακόμη παίκτης από το rotation. Έλειπε ένα κορμί που θα μπορούσε να προσφέρει σημαντική βοήθεια στις μάχες κοντά στο καλάθι, στην άμυνα και στη διεκδίκηση των ριμπάουντ.

Κι όμως, ο ΠΑΟΚ κατάφερε να κερδίσει τη μάχη που είχε μπροστά του. Απέναντι σε μία από τις καλύτερες ομάδες της GBL στο επιθετικό ριμπάουντ, όπως επισήμανε και ο Τρινκέρι, οι Θεσσαλονικείς επικράτησαν με 44-30 στα ριμπάουντ. Ένα στοιχείο που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες του αγώνα και την απουσία του Γκρέι.

Άλλωστε, με 5/30 τρίποντα για τον ΠΑΟΚ και 3/17 για την Καρδίτσα, η αναμέτρηση δεν προσφερόταν για επιθετικές παραστάσεις. Οι δύο ομάδες δυσκολεύτηκαν από την περιφέρεια, οι χώροι ήταν περιορισμένοι και οι κατοχές απαιτούσαν υπομονή. Ο Τρινκέρι στάθηκε ιδιαίτερα στη σωματική ένταση του παιχνιδιού, ενώ και ο Νικ Καλάθης αναγνώρισε ότι το σημαντικότερο ήταν πως ο ΠΑΟΚ κατάφερε να ανταποκριθεί στη δύναμη του αντιπάλου του.

Ο ίδιος ο Καλάθης, μάλιστα, είχε σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Οι 10 ασίστ του, σε μία βραδιά που η επιθετική λειτουργία δεν ήταν εύκολη υπόθεση, δείχνουν πόσο σημαντική ήταν η παρουσία ενός παίκτη που μπορούσε να οργανώσει, να διαβάσει τις καταστάσεις και να διατηρήσει μια σχετική ισορροπία όταν το παιχνίδι γινόταν άναρχο.

Ανάλογο ενδιαφέρον είχε και η διαχείριση του Ταϊρί. Η Καρδίτσα είχε προσαρμόσει μεγάλο μέρος της αμυντικής της τακτικής πάνω του, με δύο παίκτες να βρίσκονται συχνά κοντά του και τις δυνατές επαφές να αποτελούν σχεδόν μόνιμη συνθήκη κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα. Ο Αμερικανός δεν βρήκε ρυθμό από την περιφέρεια, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 0/6 τρίποντα, ενώ χρειάστηκε να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για κάθε επιθετική του ενέργεια.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, ήταν ότι δεν έχασε την ψυχραιμία του. Δεν άφησε τη σκληρή αντιμετώπιση να τον παρασύρει σε εκνευρισμό και, παρά την αστοχία του, παρέμεινε ουσιαστικός. Όταν η μπάλα έκαιγε, ανέλαβε την ευθύνη και ευστόχησε στις κρίσιμες βολές, ολοκληρώνοντας το παιχνίδι ως πρώτος σκόρερ του ΠΑΟΚ με 17 πόντους. Η συγκεκριμένη εμφάνιση είχε διαφορετική αξία από εκείνες στις οποίες το σκοράρισμα έρχεται με μεγαλύτερη ευκολία. Ανέδειξε την υπομονή και την πνευματική αντοχή του.

Ο Κάιλ Αλεξάντερ, από την άλλη, έδωσε μία από τις πιο ουσιαστικές απαντήσεις στις ανάγκες της ομάδας του. Μετά τη θετική παρουσία του στο Ιβανώφειο, ο Καναδός πραγματοποίησε ακόμη μία σημαντική εμφάνιση, αυτή τη φορά με ακόμη μεγαλύτερη επιρροή στην εξέλιξη της αναμέτρησης. Οι 10 πόντοι και τα 7 ριμπάουντ του συνοδεύτηκαν από καθοριστικές αμυντικές παρεμβάσεις και ενέργειες που κράτησαν τον ΠΑΟΚ σε θέση ισχύος.

Η φάση με το επιθετικό ριμπάουντ μετά το άστοχο τρίποντο του Ταϊρί και τις δύο εύστοχες βολές για το 67-72, με 20,5 δευτερόλεπτα να απομένουν, ήταν χαρακτηριστική. Σε μία αναμέτρηση που κάθε κατοχή είχε αποκτήσει τεράστια σημασία, ο Αλεξάντερ βρέθηκε στο σωστό σημείο, διεκδίκησε την μπάλα και ολοκλήρωσε τη δουλειά από τη γραμμή.

Ο Τρινκέρι, πάντως, δεν ωραιοποίησε την εικόνα της ομάδας του. Αναγνώρισε το κακό ξεκίνημα, αλλά και τις τρεις διαδοχικές κακές επιθετικές κατοχές όταν ο ΠΑΟΚ βρέθηκε στο +11 στην τέταρτη περίοδο, επιτρέποντας στην Καρδίτσα να επιστρέψει στη διεκδίκηση της νίκης. Αδυναμίες που χρειάζονται διόρθωση, χωρίς όμως να αναιρούν την ικανότητα των «ασπρόμαυρων» να βρίσκουν διαφορετικές λύσεις ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε αγώνα.

Το αήττητο σερί, βέβαια, δεν εξαφανίζει και τις ανάγκες του ρόστερ. Ο τραυματισμός του Όσμαν έχει δημιουργήσει ένα ουσιαστικό κενό και η ενίσχυση παραμένει σημαντική, με την προϋπόθεση ότι θα βρεθεί ένας παίκτης που θα μπορέσει να βοηθήσει άμεσα και όχι απλώς να προστεθεί αριθμητικά στις επιλογές του Τρινκέρι.

Με τη Μανρέσα και το ντέρμπι με τον Άρη να ακολουθούν, ο ΠΑΟΚ μπαίνει σε ακόμη μία απαιτητική εβδομάδα. Το 7-0 δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν τέλεια. Σημαίνει, όμως, ότι ακόμη και όταν δεν έχει την ευστοχία, όλες τις λύσεις ή τον έλεγχο για σαράντα λεπτά, έχει μάθει να βρίσκει τον τρόπο. Με το ινάτ' του. Όπως ακριβώς απαιτούσε η περίσταση.

ΥΓ.1: Ο Χάτζινς εξακολουθεί να προβληματίζει, καθώς για μεγάλα διαστήματα μοιάζει να χάνεται μέσα στο παιχνίδι. Στην Καρδίτσα έδωσε λύσεις στο πρώτο ημίχρονο, αλλά στην επανάληψη... σίγησε. Το πρόβλημα είναι πως δεν προσφέρει με την απαιτούμενη σταθερότητα ούτε στη δημιουργία ούτε στο σκοράρισμα, με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να στερείται ουσιαστικής βοήθειας, καθώς ο Καλάθης δεν προορίζεται για να έχει μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ειδικά σε παιχνίδια της GBL. 

ΥΓ.2: Βλέποντας τον Τζάστιν Ρόμπινσον απέναντι στον Παναθηναϊκό πριν από λίγα 24ωρα, ήταν δύσκολο να μη σκεφτεί κανείς πόσο θα ταίριαζε ένας τέτοιος παίκτης στον ΠΑΟΚ. Προσωπικότητα, ποιότητα, δημιουργία και ικανότητα να πάρει την ευθύνη όταν η μπάλα «καίει». Μια περίπτωση που θα ήταν... ταμάμ, αν όχι για τον φετινό ΠΑΟΚ, σίγουρα για εκείνον που οραματίζεται να βρεθεί στη EuroLeague. Βέβαια, τέτοιοι παίκτες μόνο απαρατήρητοι δεν περνούν, με αρκετές ομάδες, να έχουν ήδη... ψαχτεί για την περίπτωση του.