Η επόμενη μέρα...

Η μπασκετική χρονιά τελείωσε από την Τετάρτη. Μια χρονιά με τόσα μπερδέματα, τόσες δυσκολίες αλλά και τόσες πολλές επιτυχίες, τόσες χαρές.

Μια ομάδα μόνη της, που ξεκίνησε τη χρονιά χωρίς κάποιον στόχο και με σκοπό να τελειώσει με το κεφάλι ψηλά, κατάφερε να κάνει μια αξιοπρόσεκτη πορεία στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια, όπου πάλεψε για την πρόκριση η οποία κρίθηκε στο τελευταίο κυριολεκτικά παιχνίδι, ενώ κατάκτησε και την 3η θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Η αλήθεια είναι πως αυτό που κατάφερε η ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ είναι ένα θαύμα. Μια ομάδα που δε βοηθήθηκε ποτέ και πουθενά, μια ομάδα χωρίς διοίκηση, μια ομάδα που είδε ακόμα και τον κόσμο της να γυρνάει την πλάτη. Αλλά ας τα δούμε από την αρχή τα πράγματα...

Αρχικά λοιπόν να θυμίσω πως σε λίγες μέρες θα πρέπει ο ΑΣ ΠΑΟΚ να αποφασίσει για την επόμενη μέρα στη διοίκηση του μπασκετικού ΠΑΟΚ. Το τονίζω διότι αν ξαναδούμε τον παππού πρόεδρο, τότε να είναι όλοι σίγουροι πως ο λαός του ΠΑΟΚ δεν υπάρχει περίπτωση να δείξει άλλη ανοχή. Στον άνθρωπο που δεν έβαλε φράγκο και κάνει τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ, αυτόν που κατάφερε με την ανυπαρξία του, όλη η διαιτητική Ελλάδα να σφυρίζει κόντρα τον ΠΑΟΚ και να μην του δίνει το δικαίωμα του 50 -50, αυτόν που έχει απλήρωτους όλους τους ΠΑΙΚΤΕΣ από τον Οκτώβριο αλλά και το ΤΕΧΝΙΚΟ TEAM από. . . πέρσι!

Ο άνθρωπος που κατάφερε να μεγαλώσει το άνοιγμα, που κατάφερε να αφήσει κι άλλα χρέη για την επόμενη διοίκηση, γι αυτόν που επί της ουσίας έκανε μόνο διαφήμιση τα μούτρα του. Αυτό δεν θα συζητηθεί άλλο. Κ. Κανώτα το δρόμο για την Κατερίνη τον ξέρετε... Ο κ. Κατσαρής θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός στην επόμενη απόφαση που θα πάρει γιατί ο λαός του ΠΑΟΚ, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν υπάρχει περίπτωση να ανεχτεί άλλον Κανώτα!

Ο ΠΑΟΚ θα παίξει Ευρωλίγκα. Ανάλογου επιπέδου και γνώσεων πρέπει να είναι και ο καπετάνιος αυτού του πλοίου. Πλοίο το οποίο φέτος ήταν φάντασμα και από την διάλυση, έφτασε στην κατάκτηση της 3ης θέσης του πρωταθλήματος. Αν αναλογιστεί κάποιος ότι ο κόκκινος και ο πράσινος έχουν φύγει πολλά εκατομμύρια μακριά, είναι σαν να κατακτήσαμε το πρωτάθλημα! Ο επόμενος πρόεδρος λοιπόν θα πρέπει να χαίρει εκτίμησης από τον κόσμο, να μπορεί να δώσει όραμα και να βλέπουμε το ΠΑΛΑΤΑΚΙ με 8.500 κόσμο συνέχεια, να μπορεί να προστατέψει τον ΠΑΟΚ από τον κάθε τυχάρπαστο σκουληκοκόρακα -τύπου Φούφη- να μπορεί να βάλει και κάνα φράγκο. Όπως επίσης να μπορεί να στείλει πακέτο στα αποδυτήρια τον κάθε καραγκιόζη πρόεδρο που κάθεται στον πάγκο για να προκαλεί τον κόσμο και να προστατεύει την ομάδα από την έκρηξη του κόσμου και την όποια τιμωρία έπεται αυτής. Απλά πράγματα λέω και δε λέω για τα ακόμα πιο σημαντικά. Ήρθε η ώρα να αλλάξει σελίδα διοικητικά η ομάδα.

Πάμε στην ομάδα. Eκεί όπου ο παππούς κατάφερε να διώξει από δίπλα του ανθρώπους με χρόνια προσφορά όπως οι κ.κ. Γαλατσόπουλος, Κατσιώρας, Πατρίδας και Αμοιρίδης (που ειδικά ο τελευταίος κάθε χρόνο δίνει λεφτά για τον ΠΑΟΚ βοηθώντας τον) και αντί αυτών έφερε κάτι απίθανους... Ιωαννίδηδες. Η ομάδα αυτή λοιπόν τον Ιανουάριο κόντεψε να διαλυθεί. Με τον Λάζο να τον παρακαλάνε να φύγει χωρίς να πληρωθεί και προς τιμήν του ο Λάζος έφυγε χωρίς να ζητήσει αυτά που θα έπρεπε!

Τότε που βγήκε άνθρωπος της διοίκησης και μας ενημέρωσε πως ο Ντόζιερ δεν ικανοποιεί και θα φύγει από την ομάδα, λες και είμαστε χαζοί και δεν βλέπουμε τι προσφέρει ο Ντοζιερ στην ομάδα και πόσο σημαντικός είναι. Η ομάδα αυτή απλήρωτη από τον προπονητή έως τον παίκτη με το λιγότερο χρόνο συμμετοχής, κατάφερε να φτάσει εδώ που έφτασε. Το τονίζω γιατί παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες πως οι ΑΡΔ κάνουν πολύ αβάντα στον παππού και προβληματίζομαι. . .

Ας τελειώσω, προς το παρόν, με αυτούς. Αυτούς που ξαφνικά θυμήθηκαν τη χρώμα έχει η μπάλα του μπάσκετ και άρχισαν να γράφουν. Καλά είναι γνωστό ότι δεν ντρέπονται αλλά νομίζω ότι κάθε πράγμα έχει και ένα όριο. Δυστυχώς σε αυτή την πόλη υπάρχει μόνο ένας δημοσιογράφος που ξέρει μπάσκετ, που κάνει ρεπορτάζ και είναι αντικειμενικός, οι υπόλοιποι απλά παρακολουθούνται και το «εκεί που φτύνεις γλύφεις» που κάνουν θα τους έρθει μπούμερανγκ αργά ή γρήγορα.

Τέλος ένα πολύ μεγάλο μπράβο και στα παιδιά των συνδέσμων που προστάτεψαν την ομάδα δημιουργώντας ομάδες παρακολούθησης στις κερκίδες και εκτός από 1 -ίσως 2 περιπτώσεις- η ατμόσφαιρα ήταν ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ!

Ο ΠΑΟΚ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ . . .

Με τιμή, Roume