ΠΑΟΚ - Άρης: Αφεντικό της πόλης
Η Ασπρόμαυρη Πορτοκαλί SHARE:
Κάθισα και κοίταξα και τα δεκαπέντε ματς του αντιπάλου, επτά στο πρωτάθλημα και οκτώ στο Eurocup, ένα ένα. Καλή ομάδα, 6-1 εδώ και 7-1 στην Ευρώπη, με την καλύτερη άμυνα και στις δύο διοργανώσεις. Η αλήθεια είναι ότι τα ευρωπαϊκά τους παιχνίδια είναι με αδύναμες ομάδες. Οι νίκες με τους 2 μεγάλους σημαντικές αλλά τους πέτυχαν σε πολύ κακό μομέντουμ. Το Σάββατο είναι για αυτούς το πρώτο δύσκολο ματς, στην πιο δύσκολη εκτός έδρας αναμέτρηση τους για φέτος. Πάμε να δούμε τι περιμένουμε να δούμε.
Πώς θα παίξουμε απέναντι στην αλλαγή
Πριν πάω στα κλειδιά, ένα πράγμα για την άμυνά τους στο σκριν στην μπάλα. Αλλάζουν. Ο ψηλός τους βγαίνει στον χειριστή και ο κοντός μένει με τον ψηλό.
Οι περισσότεροι αντίπαλοι εκεί σταματάνε τη μπάλα, ψάχνουν το ένας εναντίον ενός και γίνονται αργοί. Στην Ευρώπη χρειάζονται σχεδόν ένα δευτερόλεπτο παραπάνω σε κάθε κατοχή. Και όσο περιμένουν, έρχεται το κλέψιμο.
Εμείς δεν θα περιμένουμε. Γιατί αυτή η άμυνα έχει απάντηση, και είναι απλή. Η μπάλα πίσω από την αλλαγή. Ο ψηλός που γλιστράει προς το καλάθι πριν προλάβουν να αλλάξουν, το κόψιμο από την αδύνατη πλευρά, η διείσδυση μέχρι μέσα. Εκεί είναι από τις πιο ευάλωτες ομάδες. Και όταν η αλλαγή γίνεται αργά στην επίθεση, κλέψιμο δεν υπάρχει.
Το σουτ του χειριστή μετά από ντρίμπλα το δίνουν ευχαρίστως. Δεν θα το πάρουμε. Ξέρω ότι μας αρέσει το ένας εναντίον ενός. Το Σάββατο η μπάλα θα κινηθεί.
Κλειδί πρώτο: θα κρατήσουμε τη μπάλα
Αυτή η ομάδα ζει από τα λάθη του άλλου. Πάνω από το ένα τέταρτο των πόντων της στο πρωτάθλημα έρχεται από εκεί. Πάρε της αυτό και είναι άλλη ομάδα.
Και ποια ομάδα είναι τότε; Βγάλε τους πόντους από τα λάθη και η δεύτερη επίθεση του πρωταθλήματος γίνεται έβδομη. 64 πόντοι το ματς. Όσους βάζουμε κι εμείς χωρίς τα δικά μας. Η διαφορά τους από τους άλλους δεν είναι το στημένο παιχνίδι. Είναι η μπάλα που τους χαρίζεις.
Το έδειξε η Καρδίτσα. Τους έδωσε μόνο 14 πόντους από λάθη και τους κέρδισε. Το έδειξε και η Ευρώπη. Εκεί, απέναντι σε καλύτερους χειριστές, προκαλούν 21 λάθη στις 100 κατοχές, ενδέκατοι στις 32. Όχι πρώτοι. Και στα δύο πιο δύσκολα βράδια τους, στην ήττα από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ και στη νίκη με 5 πόντους επί της Τσεντεβίτα, πήραν 12 λάθη και τις δύο φορές.
Δώδεκα λάθη. Αυτό είναι το νούμερο του Σαββάτου. Και το έχουμε. Στη Μανρέσα την Τετάρτη, απέναντι στην πρώτη ομάδα του Eurocup στα λάθη που προκαλεί, κάναμε 14 και φύγαμε με τη νίκη από το μείον 15.
Έχουμε και κάτι ακόμη. Είμαστε η ομάδα που δέχεται τους λιγότερους πόντους στον αιφνιδιασμό σε όλο το πρωτάθλημα. Αυτοί θέλουν να τρέξουν. Τον ρυθμό θα τον βάλουμε εμείς.
Κλειδί δεύτερο: θα πάμε στη γραμμή
Είμαστε πρώτοι στο πρωτάθλημα στις βολές που κερδίζουμε, 25,6 το ματς. Και απέναντι είναι η ομάδα που κάνει τα περισσότερα φάουλ, σχεδόν 26. Κάθε αντίπαλός τους σούταρε τουλάχιστον 21 βολές. Η ΑΕΚ 31, ο Παναθηναϊκός 37.
Δηλαδή το ματς μας φέρνει εκεί που είμαστε οι καλύτεροι. Θα πάμε μέσα, θα πάρουμε τα φάουλ, θα γεμίσουμε τους ψηλούς τους.
Το μόνο που θέλει προσοχή είναι η άλλη πλευρά. Στην Ευρώπη είναι η ομάδα που σουτάρει τις περισσότερες βολές, και εμείς κάνουμε πολλά φάουλ εκεί. Ο Μόργκαν έχει 23 στις 26 φέτος στο πρωτάθλημα, ο Λιντέλ 24 στις 27. Αυτούς δεν τους στέλνουμε στη γραμμή. Σωστά φάουλ ναι, περιττά όχι.
Κλειδί τρίτο: το ριμπάουντ θα είναι το χτύπημά μας στις αλλαγές
Κάθε άμυνα έχει ένα τίμημα. Η αλλαγή σε κάθε σκριν έχει αυτό: όταν φύγει το σουτ, ο κοντός τους βρίσκεται πάνω στον δικό μας ψηλό. Και ο ψηλός τους είναι έξω, μακριά από το καλάθι, πάνω στον χειριστή.
Εκεί θα τους χτυπήσουμε. Όχι πριν το σουτ, μετά.
Και δεν το λέω εγώ, το λένε τα ματς τους. Στο πρωτάθλημα οι έξι από τους επτά αντιπάλους τους πήραν διψήφιο αριθμό επιθετικών ριμπάουντ. Στο Eurocup οι επτά από τους οκτώ. Η Μπούργος πήρε 25. Η Χάποελ, που τους κέρδισε, 18. Η Τσεντεβίτα, που τους πήγε στον πόντο, 17.
Και εμείς; Δεύτεροι στο πρωτάθλημα στο επιθετικό ριμπάουντ και πρώτοι στους πόντους από δεύτερη ευκαιρία, σχεδόν 15 το ματς. Το ελάττωμά τους είναι το δικό μας δυνατό σημείο.
Όσα λίγα χάσουμε δηλαδή. Γιατί τα περισσότερα θα τα βάλουμε. Και αυτά τα λίγα θα έχουν κάποιον δικό μας από κάτω, απέναντι σε έναν κοντύτερο.
Και το ριμπάουντ κάνει και μια δεύτερη δουλειά που δεν φαίνεται. Ομάδα που πηγαίνει στο επιθετικό ριμπάουντ με τάξη, δεν τρώει αιφνιδιασμό.
Τι κρατάω
Η μπάλα θα πάει πίσω από την αλλαγή. Τα λάθη θα μείνουν κοντά στα δώδεκα. Θα πάμε στη γραμμή και δεν θα τους στείλουμε εμείς. Τα σουτ θα μπουν, και όσα λίγα δεν μπουν θα τα πάρουμε πίσω στο ριμπάουντ.
Έτσι το ματς θα παιχτεί στα μέτρα μας. Και στα μέτρα μας δεν μας έχει κερδίσει κανείς φέτος στο πρωτάθλημα.
Αφεντικό της πόλης δεν σε κάνει η βαθμολογία. Σε κάνει το ντέρμπι. Και στο Παλατάκι φέτος δεν έχει κερδίσει κανείς. Και σίγουρα δεν θα γίνει αυτό τώρα.
Οι τακτικές σίγουρα παίζουν μεγάλο ρόλο και η γνώση του αντιπάλου. Έρχεται ένα σημείο όμως που στη διάρκεια του αγώνα μετράει παραπάνω η επίγνωση της φανέλας που φοράς. Υπάρχει αυτό το σημείο, η μαύρη τρύπα ενός αγώνα, που το ένστικτο της επιβίωσης θα σε οδηγήσει στον προορισμό σου. Το γήπεδο με την φωνή και την κόσμια λεκτική πίεση που θα ασκήσει θα βοηθήσει με τον παλμό.
Πάμε για την μεγάλη νίκη. Εδώ είναι ΠΑΛΑΤΑΚΙ.
Ασπρόμαυρη καρδιά, πορτοκαλί μπάλα.
Υ.Γ. Οι δύο ομάδες που τους κέρδισαν φέτος, η Καρδίτσα και η Χάποελ, τους κράτησαν στους 68 και στους 73 πόντους. Σταματάνε.
Υ.Γ 2 Σάββατο όλοι νωρίς στο γήπεδο.