Μια ωδή στον Θανάση Χατζόπουλο: Έκανες την σπίθα φλόγα!

Ο Θανάσης Χατζόπουλος ανήκει χωρίς αμφιβολία στη δεύτερη κατηγορία. Καθώς φαίνεται να διανύει τις τελευταίες του ημέρες ως πρόεδρος της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, πριν την αλλαγή σελίδας με τον Αριστοτέλη Μυστακίδη, το συναίσθημα που κυριαρχεί είναι ένα.

Βαθιά ευγνωμοσύνη.

Το καλοκαίρι του 2020, όταν όλα έμοιαζαν χαμένα, όταν ο ΠΑΟΚ βρισκόταν στα πρόθυρα της διάλυσης, ο Θανάσης Χατζόπουλος έκανε το βήμα που λίγοι θα τολμούσαν.

Ανέλαβε ένα ακυβέρνητο καράβι, μια ομάδα στα όρια της οικονομικής και διοικητικής ασφυξίας, με μόνο όπλο την αγάπη του για τον Δικέφαλο. Δεν ήταν μεγαλοεπενδυτής, δεν είχε προσωπικά συμφέροντα. 

Ήταν ένας άνθρωπος του ΠΑΟΚ, από την καρδιά της κερκίδας, που αποφάσισε να σταθεί εκεί που άλλοι γύρισαν την πλάτη.

Με τη στήριξη του Ιβάν Σαββίδη –ο οποίος στάθηκε δίπλα όποτε χρειάστηκε για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του τμήματος– ο Χατζόπουλος έβαλε τα θεμέλια της αναγέννησης. 

Από την πρώτη μέρα, δούλεψε σιωπηλά αλλά ασταμάτητα, χωρίς μεγάλα λόγια, χωρίς υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Και το αποτέλεσμα, τέσσερα χρόνια μετά, μιλά από μόνο του. Ο ΠΑΟΚ όχι μόνο στάθηκε όρθιος, αλλά ξαναβρήκε την αξιοπρέπειά του.

Στον οικονομικό τομέα, αποπληρώθηκε σπουδαίο μέρος των παλαιών χρεών που είχαν γονατίσει το τμήμα. Οι πληγές του παρελθόντος άρχισαν να κλείνουν με σταθερά βήματα. Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο ΠΑΟΚ ξαναμπήκε σε τροχιά πρωταγωνιστή, δείχνοντας συνέπεια, σοβαρότητα και προοπτική. 

Η περσινή πορεία στο FIBA Europe Cup μέχρι τον τελικό ήταν η κορυφαία στιγμή αυτής της διαδρομής, μια δικαίωση για όλους όσους πίστεψαν στο όραμα Χατζόπουλου, όταν οι περισσότεροι απλώς περίμεναν το τέλος.

Για τον κόσμο του ΠΑΟΚ, ο Θανάσης Χατζόπουλος δεν είναι απλώς ένας πρόεδρος. Είναι ένας από αυτούς. Ένας άνθρωπος που ένιωσε το βάρος της ασπρόμαυρης φανέλας, που πόνεσε, που χάρηκε, που έκλαψε. 

Που έβαλε χρήματα από την τσέπη του όχι για προβολή, αλλά από καθαρή αγάπη και ευθύνη. Ένας άνθρωπος που πίστεψε στην ομάδα όταν όλοι την είχαν ξεγραμμένη.

Και τώρα, καθώς πλησιάζει η ώρα να παραδώσει τη σκυτάλη, ο απολογισμός δεν είναι απλώς θετικός, είναι ιστορικός. 

Γιατί ο Θανάσης Χατζόπουλος δεν έσωσε μόνο μια ομάδα. Έδωσε πίσω την ελπίδα. Άνοιξε τον δρόμο για την επόμενη ημέρα, για έναν ΠΑΟΚ που μπορεί να ονειρεύεται ξανά.

Όσο κι αν αλλάξουν τα πρόσωπα και οι εποχές, το όνομα του Θανάση Χατζόπουλου θα μείνει γραμμένο με σεβασμό και συγκίνηση στη συνείδηση κάθε φίλου του ΠΑΟΚ.

Γιατί ήταν ο άνθρωπος που κράτησε ζωντανή τη φλόγα, όταν όλα γύρω έσβηναν. Ο πρόεδρος που δεν φοβήθηκε τη θύελλα και χάρη σ’ αυτόν, το καράβι του ΠΑΟΚ ξαναβρήκε ρότα και αξιοπρέπεια.

Ένας πραγματικός ΠΑΟΚτσής, ένας αληθινός ηγέτης.