Η φετινή σεζόν κλείνει όπως πραγματικά άξιζε στον ΠΑΟΚ. Μια χρονιά με τόσα πολλά συναισθήματα, κρίσιμες στιγμές, επιτυχίες αλλά και λάθη. Μια χρονιά που σημαδεύτηκε από το -αυτοσαρκαστικό αρχικά- αλλά τόσο εύστοχο «ΠΦΟΠ». Πρωτάθλημα φέτος ο ΠΑΟΚ…

Ο ΠΑΟΚ έκανε αυτό που έπρεπε, είναι πρώτος, πάει για τη νίκη στη συνοικία. Ως εδώ, καλά. Δεν θα πούμε τίποτα παραπάνω, δεν είναι η ώρα. Ο στόχος είναι μπροστά. Στο μεταξύ όμως, έχουν γίνει πραγματάκια φέτος…

Η πανάξια νίκη του ΠΑΟΚ κόντρα στην ΑΕΚ χθες στην Τούμπα, δεν αποτέλεσε κανενός είδους έκπληξη για πολλούς. Για άλλους πάλι, ήταν σοκ…

Ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε, κατά γενική ομολογία, δίκαια από τη Μπριζ. Το ζευγάρι αγώνων με τους Βέλγους, άφησε τον ΠΑΟΚ χωρίς καν ουσιαστικές ευκαιρίες για γκολ, παρότι οι προϋποθέσεις του παρουσιάστηκαν. Όμως ο αποκλεισμός, είναι το λιγότερο…

Ο επαναληπτικός αγώνας κόντρα στη Μπριζ έρχεται σε λίγες μέρες, με το μυαλό όλων να είναι στην πρόκριση…

Το αποτέλεσμα που πήρε ο ΠΑΟΚ στη Ν. Φιλαδέλφεια, ξέρουμε όλοι πως δεν κρίνει τον τίτλο. Δεν κρίνει απολύτως τίποτα. Απλά κρατάει τον ΠΑΟΚ στην κορυφή, με αρκετά ακόμα κρίσιμα ματς να έρχονται…

Μεγάλωσε απότομα ο ΠΑΟΚ την τελευταία δεκαετία. Όχι για εμάς βέβαια, που ξέραμε πάντα τι είναι. Ίσως μάλιστα κάποιοι να θεωρούμε ότι μπορεί και να μίκρυνε λίγο με τις πολλές επιτυχίες, τους τίτλους και τα πρωτοσέλιδα. Σίγουρα όμως μεγάλωσε για αυτούς που «δεν μας άκουγαν» πριν λίγα χρόνια.

Οι συνεχιζόμενες αδύναμες εμφανίσεις και τα ανεπιτυχή αποτελέσματα απέναντι στους τρεις μεγάλους ανταγωνιστές, επιβεβαίωσαν την «κοιλιά» της ομάδας, οδήγησαν σε απώλεια βαθμών και εδάφους, ενώ έδωσαν ευκαιρία σε αρκετούς να αμφισβητήσουν σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα της ομάδας να πετύχει πράγματα...

Η νέα, σημαντική και παθιασμένη, νίκη του Δικεφάλου επιβεβαίωσε αυτό που ξέραμε ήδη: Ότι η φετινή ομάδα έχει την ικανότητα και το πάθος να το «πάει μέχρι τέλους». Είναι όμως αυτό αρκετό;