Σάντoς: Για τον ΠΑΟΚ έδινα το 200% της ψυχής μου

Ο Φερνάντο Σάντος σε συνέντευξή του μιλά για την Εθνική Ελλάδας τον ΠΑΟΚ, τον Ζαγοράκη, τον Μπερέτα, τον Θεό και το πάθος του για το τσιγάρο
Σάντoς: Για τον ΠΑΟΚ έδινα το 200% της ψυχής μου
Ο Φερνάντο Σάντος σε συνέντευξή του στο contra.gr μιλά για την Εθνική Ελλάδας και τον Οτο Ρεχάγκελ, τον Αγγελο Χαριστέα και τη μετάβαση στη νέα εποχή, τον ΠΑΟΚ, τον Ζαγοράκη και τον Μπερέτα, τον oλυμπιακό, τον Θεό και το πάθος του για το τσιγάρο

Ο Φερνάντος Σάντος δεν χαμογελάει σχεδόν ποτέ, ή μάλλον έτσι νομίζουμε. Στην Πορτογαλία έβαζαν στοίχημα ποιος θα κατάφερνε να τον απαθανατίσει την ώρα που χαμογελάει. Στην Ελλάδα πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να τον συλλάβει. Αν και Πορτογάλος, συμπεριφέρεται περισσότερο σαν Γερμανός σε σχέση με τον πολύ πιο εκδηλωτικό προκάτοχό του στην Εθνική, Οτο Ρεχάγκελ.

Άνθρωπος χαμηλών τόνων, μεθοδικός και ρεαλιστής, δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Φύση δύσκολος, το παραδέχεται κι ο ίδιος άλλωστε, όταν αφοσιώνεται σε κάτι αφοσιώνεται ολοκληρωτικά. Με αυτόν τον τρόπο ανέβασε τον πήχη στον ΠΑΟΚ, δημιουργώντας ένα ανυπέρβλητο μέσο σύγκρισης για τον επόμενο.

Νικητής της αμφισβήτησης, δεν εξεπλάγη όταν άκουσε το όνομά του για τη διαδοχή του Οτο Ρεχάγκελ γιατί πιστεύει ότι αυτή ήταν η αναγνώριση στο πολύχρονο έργο του στην Ελλάδα.

Ο ίδιος συνεχίζει να προσεύχεται, να πηγαίνει στην εκκλησία κάθε εβδομάδα, να παίζει μπριτζ και και να πιστεύει ότι η σοφή επιλογή παικτών, η στενή παρακολούθησή τους και οι ηγετικές ικανότητες συνθέτουν τον επιτυχημένο προπονητή.

- Βλέποντας τον αγώνα του ΠΑΟΚ με τον Αγιαξ στην Τούμπα νιώσατε την ανάγκη να ήσασταν στον πάγκο;

Οχι. Είναι μια απόφαση που είχα πάρει εδώ και πολύ καιρό. Ήμουν προετοιμασμένος για μια τέτοια στιγμή και δεν επιτρέπω να με παρασύρουν τα συναισθήματα.

- Δακρύσατε, όμως, μετά το τέλος του αγώνα...

Δεν έκλαψα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν συγκινήθηκα που έχασε ο ΠΑΟΚ. Είναι φυσιολογικό να λυπηθώ που αποκλείστηκε η ομάδα που έζησα τόσες στιγμές.

- Πιστεύετε ότι εσείς θα μπορούσατε να έχετε κάνει κάτι καλύτερο;

Δεν θέλω να μπω σε αυτή τη λογική. Δεν θα ήταν σωστό. Αυτό που πιστεύω είναι ότι ο ΠΑΟΚ στάθηκε άτυχος. Από την πλευρά μου, έφερα εις πέρας το πλάνο που μου είχε ανατεθεί, όπως το έχω πει πολλές φορές και ας μην το πιστεύουν κάποιοι. Κουράστηκα από τις καθημερινές υποχρεώσεις και το στρες που απαιτεί μια ομάδα. Μετά από 25 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης σε καθημερινή βάση θέλησα να σταματήσω. Αν δεν ένιωθα τόσο πιεσμένος, θα μπορούσα να συνεχίσω σε κάποια άλλη ομάδα για τους κακοπροαίρετους. Όμως δεν το έκανα.

- Κάποιοι, όμως, αναρωτιούνται πως γίνεται να δηλώνετε κουρασμένος και λίγο μετά να αναλαμβάνετε την Εθνική ομάδα. Τόσο γρήγορα ξεκουραστήκατε;

Δεν έχει καμία σχέση η μία δουλειά με την άλλη. Όποιος αμφιβάλλει μπορεί να ρωτήσει τον πρόεδρο, τον Βρύζα ή τους συνεργάτες μου ότι την απόφαση αυτή την είχα πάρει και τους την είχα ανακοινώσει ένα χρόνο πριν. Ακριβώς επειδή τους σέβομαι πολύ. Μου αρέσει πολύ η Ελλάδα αλλά μου λείπει και η χώρα μου. Η δουλειά που απαιτεί ένας σύλλογος με κρατάει μακριά από την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Αν είχα πάει σε άλλη ομάδα, ναι να με κατηγορήσουν. Επίσης, οι άνθρωποι που με ξέρουν καλά γνωρίζουν ότι ένα μεγάλο όνειρό μου ήταν να δουλέψω στην Εθνική Ελλάδος. Μου εμφανίστηκε αυτή η ευκαιρία και δεν θα μπορούσα να την αρνηθώ, αν και έχω δεχτεί τρεις φορές πρόταση από την Εθνική της χώρας μου και δεν πήγα. Μία από αυτές ήταν μόλις είχα υπογράψει το συμβόλαιό μου στον Παναθηναϊκό το 2004 και δεν μπορούσα να την αποδεχτώ.

- Γιατί προτιμήσατε την Εθνική Ελλάδας;

Για μένα η Ελλάδα είναι σαν δεύτερη πατρίδα μου. Αυτό οφείλεται στον τρόπο που με αγκάλιασε ο κόσμος στην Ελλάδα από την πρώτη μέρα που ήρθα. Όταν είμαι στην Πορτογαλία μου λείπει η Ελλάδα και το αντίθετο. Ο κόσμος στην πατρίδα μου δεν μπορεί να καταλάβει αυτή την αγάπη μου για την Ελλάδα. Είναι σαν να έχω αναλάβει την Εθνική της χώρας μου. Νομίζω ότι το αποκορύφωμα ενός προπονητή είναι να αναλάβει μια μέρα μια Εθνική ομάδα.

- Για μια μερίδα του κόσμου του ΠΑΟΚ τίθεται και θέμα ηθικής για την αποχώρησή σας...

Από σεβασμό στον Ζαγοράκη έμεινα τόσο καιρό στον ΠΑΟΚ και εξάντλησα το συμβόλαιό μου. Αν δεν τον σεβόμουν, θα είχα φύγει πολύ εύκολα στα δύσκολα. Είχα προτάσεις από ομάδες που τα οικονομικά τους δεδομένα ήταν απλησίαστα για τον ΠΑΟΚ. Από σεβασμό δεν έφυγα. Όσοι λένε ότι είχα ανανεώσει για άλλα δύο χρόνια, έχω ήδη πει ότι αυτό δεν ίσχυε, ήταν μια κίνηση τακτικής για να κρατήσουμε τα αποδυτήρια τη δεδομένη στιγμή. Ποτέ δεν υπήρξε δέσμευση από την μεριά μου για τη συνέχεια της συνεργασίας μου. Και αν θυμάστε καλά όταν είχε φύγει ο πρόεδρος είχα θέσει την παραίτηση μου στη διάθεση της διοίκησης.

- Λίγοι προπονητές του ΠΑΟΚ έχουν καταφέρει να γίνουν αποδεκτοί και να εξαντλήσουν το συμβόλαιό τους...

Οι προπονητές μόνοι τους δεν μπορούν να κερδίσουν, αλλά ούτε να χάσουν. Ηταν συνολική η δουλειά που έγινε στον ΠΑΟΚ. Αυτό που μένει στο τέλος όμως είναι ο σεβασμός που εισπράττω για τη δουλειά μου και με χαροποιεί ιδιαίτερα. Είναι κάτι που το ένιωσα ακόμη και τώρα που ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη. Είναι μια αγάπη που νομίζω ότι την ανταποδίδω κι εγώ. Η ζωή, όμως, είναι γεμάτη από χαρά και από πίκρα και πολλές φορές πρέπει να πάρεις σημαντικές αποφάσεις με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

- Πάντως σας έχουν κατηγορήσει ότι δεν δεθήκατε συναισθηματικά με την κερκίδα...

Αυτό έχει να κάνει με τον χαρακτήρα μου. Σε όποια ομάδα έχω δουλέψει δεν ανοίγομαι και δεν εκδηλώνομαι. Άλλοι είναι περισσότερο εκδηλωτικοί κι άλλοι λιγότερο. Δεν είναι κάτι που κάνω συνειδητά. Δεν νομίζω ότι υπήρχε κανένας στον ΠΑΟΚ πιο παθιασμένος από μένα. Μπορεί να μην φαινόταν αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Στην Πορτογαλία οι δημοσιογράφοι μού έλεγαν ότι βάζουν στοιχήματα ποιος θα καταφέρει να με βγάλει φωτογραφία να χαμογελάω! Για τον ΠΑΟΚ σας διαβεβαιώ έδινα το 200% της ψυχής μου και της ενέργειάς μου.

- Υπάρχει μία φωτογραφία σας όπου χαμογελάτε από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο Καραισκάκη...

Αλήθεια; (γέλια...)

- Αληθεύει ότι είχατε πρόταση από τον oλυμπιακό πρόσφατα;

Οχι. Δεν είχα επίσημη πρόταση από τον oλυμπιακό.

- Όταν ήρθατε στην Ελλάδα το όνειρο σας ήταν ένας τίτλος. Συνεχίζεται να ονειρεύεστε;

Συνεχίζω να ονειρεύομαι και να έχω το ίδιο όνειρο.

- Δηλαδή υπάρχει περίπτωση να σας ξαναδούμε σε σύλλογο;

Μόνο σε δύο περιπτώσεις: να αναλάβω μια ομάδα για συναισθηματικούς λόγους, ας πούμε για παράδειγμα την Εστορίλ ή να αναλάβω μια ομάδα που να διαθέτει τις προϋποθέσεις για μεγάλους στόχους.

- Πώς σχολιάζετε τις σύντομες θητείες του Μάριο Μπερέτα και του Εβαλντ Λίνεν;

Πάντα φταίει και πληρώνει ένας. Άλλες φορές είναι δίκαιο και άλλες όχι. Είναι πολλές οι φορές που δεν αξιολογείται η δουλειά του προπονητή, ενώ δεν σκέφτονται ότι οι επιλογές δεν είναι του εκάστοτε προπονητή. Ακόμη μου φαίνεται παράξενο. Πιστεύω ότι καλύτερα να μην φέρεις έναν προπονητή, αν δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει και αν δεν του δώσεις τις κατάλληλες συνθήκες. Σιγουρα οι διοικήσεις θέλουν νίκες και μόνο αυτό τους ενδιαφέρει. Όμως τις περισσότερες φόρες έχουν άγνοια από την καθημερινότητα των ομάδων και τα προβλήματά τους.

- Πότε έγινε η πρώτη επαφή με την ΕΠΟ;

Ήταν μετά το παιχνίδι με την Αργεντινή στο Μουντιάλ. Με πήρε ο Τάκης Φύσας εκ μέρους του Προέδρου για να με ρωτήσει πως θα έβλεπα την προοπτική να αναλάβω τη θέση του ομοσπονδιακού προπονητή. Και βέβαια αυτό που τους είπα ήταν ότι δεν θα μπορούσα να πω "όχι" σε μια τέτοια προοπτική.

- Σας προβλημάτισε το γεγονός ότι θα διαδεχόσασταν τον πλέον επιτυχημένο προπονητή της Ελλάδας, τον Ότο Ρεχάγκελ;

Δεν με προβλημάτισε, αλλά σίγουρα με γέμισε με περισσότερες ευθύνες. Μια πολύ μεγάλη ευθύνη. Θα μπορούσα να πω ότι περισσότερο με άγχωσε. Έτσι ένιωσα όταν πήρα την απόφαση να πάω στην Πόρτο από την Αμαδόρα, όταν έκανα ένα τεράστιο βήμα στην καριέρα μου σε μια ομάδα με τέσσερα πρωταθλήματα και πολύ πίεση. Ταράχτηκα και αγχώθηκα. Η ευθύνη είναι πολύ μεγάλη. Για δέκα χρόνια ο κύριος Ρεχάγκελ είχε την αμέριστη συμπαράσταση του κόσμου και των παικτών και η Ελλάδα πάντα θα του χρωστάει. Εγώ ήρθα για να κάνω τη δουλειά μου και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Δεν ψάχνω προσωπικές επιτυχίες, αυτές είναι παροδικές και δεν με γεμίζουν. Ψάχνω μέσα από τη δουλειά μου να ανεβάσω όσο περισσότερο γίνεται την ομάδα που δουλεύω. Ζω μέσα από την επιτυχία της ομάδας μου. Αλλά ο κόσμος έχει πάντα την τάση να συγκρίνει. Δεν μου αρέσουν οι συγκρίσεις και δεν είναι σωστό να γίνονται. Με τον κύριο Ρεχάγκελ έχουμε διαφορετική κουλτούρα και διαφορετικό τρόπο δουλειάς. Όπως δεν μπορείς να συγκρίνεις μια Φεράρι με ένα Μίνι Κούπερ, έτσι και στο ποδόσφαιρο τέτοιες συγκρίσεις είναι αδύνατες. Υπήρχε μια εποχή με έναν άλλο προπονητή, άλλους παίκτες, άλλο τρόπο δουλειάς και συνθήκες. Τώρα ανοίγει ένας άλλος κύκλος με διαφορετικό προπονητή και άλλους παίκτες.

- Η Εθνική του Ρεχάγκελ σας άρεσε;

Η ομάδα του 2004 ήταν μια ομάδα με αυτογνωσία και εκπληκτική αποτελεσματικότητα. Ήξερε τα όπλα που διέθετε και κατάφερνε ένα ματς που δεν είχε πιθανότητες να το φέρει στα μέτρα της. Επειδή όλες οι ομάδες δεν μπορούν να παίξουν σαν την Μπαρτσελόνα, επιλέγουν έναν συγκεκριμένο τύπο παιχνιδιού, όπως η Ιντερ για παράδειγμα, χωρίς θέαμα. Η Ελλάδα κέρδισε δικαιότατα το 2004 και αυτό θα μείνει. Και ας μη μας άρεσε το θέαμα. Η Ιστορία έγραψε. Ασχετα από τι μας αρέσει. Δυστυχώς στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο αυτό που μετράει είναι η νίκη και πολλές φορές για να την πετύχεις θυσιάζεις το θέαμα.

- Η μετάβαση στη δική σας εποχή θα γίνει σταδιακά ή ριζικά;

Είμαστε δύο προπονητές τελείως διαφορετικοί από διαφορετικές σχολές. Ριζικά δεν μπορεί να γίνει, είναι αδύνατο. Θα πρέπει να αναδομήσουμε την ομάδα και να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες έτσι ώστε και οι τελευταίοι παίκτες που έμειναν να αποχωρήσουν και να έρθουν άξιοι αντικαταστάτες τους με προοπτική και μέλλον για να δημιουργήσουμε μια ομάδα που θα μπορεί να κοιτάζει τις επόμενες διοργανώσεις με προσδοκίες. Δεν μπορούμε να μείνουμε στην εποχή του 2004. Ξέρω ότι αυτό το φρεσκάρισμα δεν είναι εύκολο γιατί οι Έλληνες που παίζουν πια στις ομάδες τους σε σχέση με το 2004 έχουν μειωθεί σημαντικά. Το 2004 η συντριπτική πλειοψηφεία των παικτών έπαιζαν βασικοί στην ομάδα τους. Σήμερα έχουμε πρόβλημα σε αυτόν το τομέα.

- Έχετε παραδεχτεί ότι έχετε στερήσει χρόνο συμμετοχής σε Έλληνες παίκτες. Νιώθετε ότι έχετε αδικήσει κάποιους;

Ναι το έχω κάνει, αλλά όχι συνειδητά. Στόχος μου είναι να νικήσει η ομάδα. Δεν κοιτάζω την εθνικότητα. Βέβαια ειναι γεγονός ότι οι σύλλογοι φέρνουν πολλούς ξένους σαν πιο φτηνή λύση. Όπως ότι και πολλοί Ελληνες παίζουν πια έξω, οπότε πρέπει να καλύψεις το κενό με ξένους και όχι πάντα καλούς.

- Σας προβληματίζει ο ενδεχόμενος κορεσμός των παλαιότερων;

Αν μιλάμε για τον Καραγκούνη, τον Κατσουράνη, τον Χαλκιά, τον Σεϊταρίδη και τον Χαριστέα, δεν πιστεύω ότι έχουν κορεστεί και ότι δεν έχουν κίνητρα. Είναι παίκτες που μπορούν να βοηθήσουν τα νεότερα παιδιά να προσαρμοστούν καλύτερα όπως βοηθήθηκαν κι αυτοί αντίστοιχα στο παρελθόν.

- Ο αποκλεισμός του Χαριστέα, του πρώτου σκόρερ της Εθνικής, κρύβει κάποιον συμβολισμό;

Δεν κρύβει κανένα συμβολισμό. Ο κύριος Ρεχάγκελ τον καλούσε, ήταν δικιά του η ευθύνη για τα όσα του καταλόγισαν. Με τα σημερινά δεδομένα ο Χαριστέας βρίσκεται στη δεύτερη ομάδα της Νυρεμβέργης, ξεκίνησε αργά, δεν έχει καθόλου αγωνιστικό ρυθμό και γι' αυτό δεν τον κάλεσα. Αν βρει κάποια ομάδα που να έχει κάποιες συμμετοχές δεν θα διστάσω καθόλου να τον καλέσω. Δεν είναι δυνατόν να ασχοληθώ με την αγωνιστική και φυσική κατάσταση των παικτών. Αυτό είναι δική τους ευθύνη.

- Θα καλούσατε κάποιον παίκτη από τη Β' Εθνική;

Φυσικά και θα καλέσω κάποιον από τη Β' εθνική, αν μου αρέσει ως παίκτης. Δεν έχω τέτοια κολλήματα.

- Στο μοντέρνο ποδόσφαιρο παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η ταχύτητα, στοιχείο στο οποίο υστερούμε. Σας προβληματίζει αυτό;

Εξαρτάται τι θεωρούμε ταχύτητα. Είναι σημαντική αλλά ακόμη πιο σημαντική είναι η ταχύτητα της σκέψης. Με την είσοδο της επιστήμης στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει ούτε χώρος ούτε χρόνος. Έχουν μειωθεί σημαντικά και τα δύο. Όποιος σκέφτεται γρήγορα πριν πάρει τη μπάλα και ξέρει τι θα την κάνει είναι πολύ πιο γρήγορος από έναν που είναι τρεις και τέσσερις φορές πιο γρήγορος.

- Έχουμε τέτοιους παίκτες;

Ο Κατσουράνης είναι ένας από αυτούς. Δεν είναι ο πιο γρήγορος στα πόδια αλλά σκέφτεται με μεγάλη ταχύτητα. Μεγάλο ρόλο παίζει και το είδος της προπόνησης. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο κυριαρχούν ασκήσεις σε μικρό χώρο με πολλά άτομα που στόχο έχουν να αυξήσουν την αντίληψη και την ταχύτητα της σκέψης.

- Θεωρείτε σωστή την απόφασή σας να έχει η Εθνική ένα συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού ανεξάρτητα από ποια ομάδα έχει απέναντί της;

Σαφώς. Αν καταλάβουν και πιστέψουν σε αυτό μπορούν να το κάνουν και οι Έλληνες. Αυτό έκανα και στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ με επιτυχία. Μπορούν και οι Έλληνες να κατανοήσουν τους κανόνες και να πειθαρχήσουν σε αυτούς.

- Εσείς τι θα πρέπει να αναθεωρήσετε σύμφωνα με τα νέα δεδομένα;

Μέχρι τώρα τουλάχιστον 15 ώρες της ημέρας τις αφιέρωνα στο ποδόσφαιρο και στην ομάδα. Κοιμόμουν περίπου 7 ώρες και έπαιζα 1-2 ώρες μπριτζ, το οποίο με χαλαρώνει. Αυτή ήταν η ζωή μου. Τώρα, πιστεύω, θα είναι διαφορετικά. Δεν θα σκέφτομαι τι άσκηση θα βάλω στους ποδοσφαιριστές κάθε μέρα. Θα έχω περισσότερο χρόνο για μένα και για την οικογένεια μου που μου έχει λε'ιψει. Δεν σημαίνει ότι θα είμαι λιγότερο επαγγελματίας, αλλά είναι διαφορετικό. Δεν είμαι προπονητής, είμαι εκλέκτορας κα αυτό είναι κάτι ανώτερο και αποτελεί μεγάλη τιμή για μένα. Γι' αυτό με τη σειρά μου θα πρέπει να είμαι δίκαιος. Να κάνω παρατηρήσεις, να βλέπω πολλούς αγώνες να έχω συνεχή επαφή με τους παίκτες, με τους προπονητές τους, να ξέρω καλά την κουλτούρα και το πνεύμα της πατρίδας τους γιατί οτιδήποτε συμβαίνει στη χώρα αυτή επηρεάζει και τους ίδιους. Με λίγα λόγια στην Εθνική υπάρχει πολλή δουλειά εκτός γηπέδου και λιγότερη μέσα. Υπό αυτή την έννοια θα πρέπει να προσαρμοστώ χωρίς να αλλάξω τη φιλοσοφία μου.

- Υπάρχει η άποψη ότι ως καλύτερος γνώστης της ελληνικής πραγματικότητας από τον αποστασιοποιημένο Ρεχάγκελ θα είστε πιο ευαίσθητος και επιρρεπής στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, στους κραδασμούς και στις πιέσεις...

Ναι είναι αλήθεια αυτό. Ο κύριος Ρεχάγκελ θεωρούσε καλύτερο να ζει στη Γερμανία και να έρχεται για τους αγώνες και να μην ασχολείται με το τι συμβαίνει και τι γράφουν οι εφημερίδες. Εγώ επιλέγω το αντίθετο. Στις πιέσεις να ξέρετε, όμως, ότι δεν υποκύπτω. Ακούω αλλά δεν επηρεάζομαι. Δεν ενθουσιάζομαι από τις καλές κριτικές και δεν απογοητεύομαι από τις κακοπροαίρετες κριτικές. Έτσι είμαι εγώ.

- Ποια είναι η γνώμη σας για την έδρα της Εθνικής;

Νομίζω ότι θα πρέπει να έχει το δικό της γήπεδο. Θεωρώ ότι το Ολυμπιακό Στάδιο παρότι είναι μεγάλο, δεν ευννοεί να δημιουργήσεις την κατάλληλη ατμόσφαιρα που χρειάζονται οι παίκτες αλλά και ο κόσμος. Αυτό είναι κάτι που το διαπίστωσα στον αγώνα με την Ουκρανία που ήμουν εκεί. Το Καραΐσκάκη είναι πιο ποδοσφαιρικό γήπεδο και θεωρώ ότι είναι πιο κατάλληλο.

- Τι γίνεται στο θέμα του βοηθού; Θα είναι δική σας επιλογή;

Ακόμη και αν τον προτείνουν θα πρέπει να τον εγκρίνω. Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι πρέπει να είναι Έλληνας και γνώστης της ελληνικής πραγματικότητας, να είναι κάποιος που γνωρίζω καλά και με γνωρίζει αντίστοιχα γιατί θα πρέπει να σας πω ότι είμαι πολύ δύσκολος άνθρωπος στις επαγγελματικές μου συνεργασίες. Είμαι πολύ εκρηκτικός, τελειομανής και εκνευρίζομαι εύκολα. Είμαι πολύ απαιτητικός και με τους ποδοσφαιριστές και με τους συνεργάτες μου. Γι' αυτό πολλές φορές γίνομαι αρκετά επιθετικός οπότε όποιος είναι δίπλα μου θα πρέπει να κατανοεί το ταμπεραμέντο και να το ανέχεται.

- Με το χαρακτήρα που μας περιγράφετε θα πρέπει να δυσκολευτήκατε πολύ να προσαρμοστείτε στα ελληνικά δεδομένα...

Έχετε δίκιο. Τον πρώτο καιρό είχα μεγάλη δυσκολία να εφαρμόσω αυτά που ήθελα. Θυμάμαι την πρώτη προπόνηση στην ΑΕΚ που αποφάσισα να την κάνουμε το πρωί. Αν και ήταν κάτι τόσο φυσιολογικό για τον υπόλοιπο κόσμο, έγινε επανάσταση. Με τον καιρό προσαρμόστηκαν και τους άρεσε. Υπάρχουν πολλά πράματα που δεν έχω κατανοήσει ακόμη στην Ελλάδα, αλλά τα αποδέχομαι. Για παράδειγμα, δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να ακούω στα ραδιόφωνα και να διαβάζω στις εφημερίδες την ομιλία που έκανα στους ποδοσφαιριστές την προηγούμενη ημέρα!

- Είναι ίσως γιατί έχουμε πολύ καλούς δημοσιογράφους...

Ναι, βέβαια. Αυτό είναι η μια όψη του νομίσματος. Θυμάμαι μία φορά πήρα μια εφημερίδα και πήγα στα αποδυτήρια. Ρώτησα λοιπόν ποιος τα είπε αυτά στους δημοσιογράφους. Φυσικά δεν απάντησε κάνεις. Είναι πολύ εύκολο αν διαβάσεις προσεκτικά μια εφημερίδα να καταλάβεις ποιος μίλησε. Αλλά δεν έχει κανένα νόημα. Έτσι λοιπόν προσαρμόστηκα.

- Αν σας ρωτήσω αν είστε προληπτικός θα μου απαντήσετε όχι. Το καφέ μπουφάν, όμως, άλλα δείχνει...

Δεν είμαι...(γέλια) Το μοναδικό πράγμα που κάνω πάντα, σαν να έχω βάλει τον αυτόματο πιλότο και κάθε φορά λέω δεν θα το κάνω αλλά το κάνω, είναι ότι βγαίνω πάντα πρώτος από τα αποδυτήρια και αυτό γίνεται από την ένταση. Όσο για το θέμα του δερμάτινου μπουφάν είναι γιατί απλά δεν μου αρέσει να φοράω γραβάτα και κουστούμι ειδικά την ώρα του αγώνα που είμαι νευρικός. Φανταστείτε να προσπαθώ να βγάλω τη γραβάτα από τα νεύρα και το άγχος μου... (γέλια)

- Πιστεύετε στον θεό;

Από πάντα ζω με το Θεό... Όλη μου η ζωή έχει σχέση με το Θεό. Είναι θέμα κουλτούρας και προσωπικής αναζήτησης. Είναι το προσωπικό μου μονοπάτι. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα περιμένω όλα από το Θεό. Κάνω πάντα τη προσευχή μου κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ.

- Ποια είναι η μεγαλύτερη αξία που έχετε και την διδάξατε στα παιδιά σας;

Η τιμιότητα, η ειλικρίνεια και ο σεβασμός.

- Πόσο εύκολο είναι να ζείτε μακριά από την οικογένειά σας;

Όταν τα παιδιά μου ήταν μικρότερα ήταν αρκετά δύσκολο. Ήμουν με ένα τηλέφωνο και την αγωνία μην τυχόν τους συμβεί κάτι. Τώρα που το καθένα έχει πάρει το δρόμο του όλα είναι πιο εύκολα. Οποια απόφαση έχω πάρει την έχω πάρει με την σύμφωνη γνώμη τους. Παρά το γεγονός ότι ο γιος μου ζει στην Βραζιλία, τον νιώθω κοντά μου, σαν να ζούμε στα 500 μέτρα. Τόσο καλή σχέση έχουμε.

- Ακολούθησε τα βήματά σας ή χάραξε το δικό του δρόμο;

Μέχρι κάποια ηλικία έπαιζε ποδόσφαιρο. Κάποια στιγμή ζήτησε τη γνώμη μου και του την είπα. Τον βοήθησε να βρει το δικό του δρόμο.

- Τι του είπατε δηλαδή;

Του είπα ότι σαν ποδοσφαιριστής είναι πολύ μέτριος και δεν θα κάνει ποτέ τίποτα καλό, ενώ σαν οικονομολόγος θα πετύχει. Με άκουσε και αυτή τη στιγμή κάνει μια μεγάλη καριέρα στη Βραζιλία.

- Η δική σας σχέση με τον πατέρα σας ήταν το ίδιο στενή;

Ναι, είχα καταπληκτική σχέση και όταν τον έχασα ήταν ίσως η πιο άσχημη περίοδος στη ζωή μου. Ήταν ίσως η μοναδική φορά που βίωσα τι θα πει κατάθλιψη.

- Καπνίζετε πολύ και παίζετε χαρτιά. Είναι η διέξοδος ενός πολύ στρεσαρισμένου προπονητή;

Καπνίζω από 11 χρονών αλλά όχι τόσο πολύ όπως νομίζετε. Χαρτιά παίζω επίσης από πολύ μικρός, παίζω μπριτζ. Με εξιτάρει και κρατάει το μυαλό μου σε εγρήγορση. Στη Θεσσαλονίκη έμαθα και ένα άλλο παιχνίδι που παίζαμε στις αποστολές, το μπουρλότο.

- Τέλος, Θα θέλατε να σχολιάσετε τις κληρώσεις ΠΑΟΚ, αεκ και αρη στο Europa league;

Δεν μπορώ να πω ότι ήταν οι καλύτερες. Νομίζω όμως ότι έχουν και οι τρεις ομάδες πιθανότητες να περάσουν. Οχι με τα ίδια ποσοστά, αλλά έχουν. Στην Ευρώπη σέβονται πλέον τις ελληνικές ομάδες. Θα σας αναφέρω χαρακτηριστικά ότι όταν σχολίαζαν την κλήρωση της Πόρτο τόνιζαν πως καλό θα ήταν να αποφύγει τον αρη γιατί έχει πολύ καλή ομάδα και μια πολύ δύσκολη έδρα. Το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τη Φενέρ είναι ένα παιχνίδι με πολλές ιδιαιτερότητες και ειδικό βάρος.

Διαβάστε ακόμη...