Είναι καλός ο… ελεύθερος Κένι;

Ο Τζόντζο Κένι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας. Ελεύθερος, χωρίς μεταγραφικό κόστος, άρα για πολλούς αυτομάτως «δεύτερη λύση», «μπάλωμα», παίκτης χαμηλών προσδοκιών. Το βιογραφικό του, η εμπειρία του σε υψηλό επίπεδο και τα χαρακτηριστικά του, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Η ταμπέλα είχε ήδη μπει.

Στο γήπεδο, ωστόσο, τα πράγματα δεν λειτουργούν τόσο απλοϊκά. Ο Κένι χρειάστηκε τον χρόνο προσαρμογής του, κάτι που συχνά αγνοείται όταν η κριτική γίνεται βιαστικά. Με την πάροδο των αγωνιστικών, ο Άγγλος μπακ παρουσιάζεται ολοένα και πιο άνετος, πιο σίγουρος στις επιλογές του και, κυρίως, πιο ουσιαστικός στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ. Έχει αποδειχθεί… λίρα εκατό, προσφέροντας σταθερότητα και διάρκεια στην απόδοσή του, χωρίς σκαμπανεβάσματα, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό για μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι αν «δικαιώνεται» μια μεταγραφή επειδή πραγματοποιήθηκε χωρίς κόστος. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν ο ποδοσφαιριστής υπηρετεί το πλάνο της ομάδας και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ρόλου του. Εκεί, το ποσό παύει να έχει σημασία. Το γήπεδο δεν μετρά ευρώ…

Ίσως τελικά το πρόβλημα να μην ήταν ποτέ ο Τζόντζο Κένι. Ίσως να ήταν ο τρόπος με τον οποίο έχουμε μάθει να κρίνουμε τις μεταγραφές, με βάση την τιμή και όχι τα ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά. Και όταν αυτή η λογική αλλάξει, τότε τέτοιου είδους ερωτήματα δεν θα τίθενται πια με ειρωνική διάθεση.