Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα…

Πώς είναι να κοιμάσαι σαν… τέταρτος τερματοφύλακας και να ξυπνάς βασικός; Πώς είναι να σου δίνεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσεις το ντεμπούτο σου στον ΠΑΟΚ, στην πρώτη ομάδα, σε νοκ άουτ παιχνίδι όπου κρίνεται το εισιτήριο για τους “8” του Κυπέλλου; Από χθες το βράδυ, ο Μοναστηρλής τη γνωρίζει την απάντηση και μάλιστα, πολύ καλά.

Με τους Παβλένκα και Τσιφτσή να τίθεται νοκ άουτ, ο “μικρός” του ΠΑΟΚ είδε μία τεράστια ευκαιρία να παρουσιάζεται μπροστά του και φώναξε “παρών”. Ο “Δικέφαλος” έπρεπε να έχει έναν παίκτη γεννημένο μετά την 1η Ιανουαρίου του 2004, προκειμένου να “πιάσει” τον νέο κανονισμό της ΕΠΟ στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας και ο Μοναστηρλής ήταν εκεί.

Σε ένα ματς στο οποίο ο ΠΑΟΚ ήταν ξεκάθαρα ανώτερος, αλλά σπατάλησε 5-6 κλασικές ευκαιρίες για να καθαρίσει την πρόκριση στην κανονική διάρκεια, τελικά όλα κρίθηκαν στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι και στο σημείο εκείνο, “μίλησε” ένα δικό του παιδί. Ένα παιδί που έχει περάσει πολλά, για να δει τη δουλειά και την υπομονή του να αποδίδουν καρπούς.

Ο Μοναστηρλής, βρίσκεται στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ από το 2013 και μετά από 33 συμμετοχές με τον ΠΑΟΚ Β’, ήρθε η στιγμή για το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα. Έχει αγωνιστεί σε όλα τα αναπτυξιακά τμήματα της ομάδας, όπως η Κ15, η Κ17 και η Κ19, είναι διεθνής τόσο με την Εθνική Νέων όσο και με την Εθνική Ελπίδων της Ελλάδας, έχει ύψος 1.92 και όσοι τον γνωρίζουν όλα αυτά τα χρόνια, μιλούν για έναν τερματοφύλακα με σπουδαίο μέλλον.

Όπως έχει πει, πρότυπό του είναι ο Τιμπό Κουρτουά, ενώ σημαντικό ρόλο για τον ίδιο έχει παίξει και ο Ντόμινικ Κοτάρσκι, που ήταν δίπλα του σε πολλές στιγμές τα τελευταία χρόνια. Όπως συμβαίνει τώρα και με τους Παβλένκα και Τσιφτσή, με τον Τσέχο να είναι από τους πρώτους χθες που τον αγκάλιασαν.

Χθες, το όνειρο έγινε πραγματικότητα… Χθες, ο Δημήτρης Μοναστηρλής “συστήθηκε” στον κόσμο του ΠΑΟΚ -κι όχι μόνο- και έγραψε τη δική του ιστορία. Με τις εκτελέσεις να πηγαίνουν στο 5-4, είδε τον Καραμάνη να παίρνει θέση απέναντί του και ήταν αυτός που έκανε τη “χρυσή” απόκρουση, για να περάσει στους “8” ο “Δικέφαλος” και να βρει στη συνέχεια μπροστά του τον Ολυμπιακό. Πώς το είπε μετά το ματς;

“Ήμουν 100% πεπεισμένος ότι θα περάσουμε. Όταν τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι, στο τελευταίο πέναλτι ήμουν σίγουρος ότι θα το πιάσω. Ευχαριστώ τον κ. Λουτσέσκου που μου έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστώ σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι“.

Το πίστεψε, το ήθελε όσο τίποτα άλλο και το κατάφερε! Κι εκεί, κοντά του ήταν ο πατέρας του, για να ξεσπάσουν μαζί στο τέλος. Μαζί, ενωμένοι περισσότερο από ποτέ…

Υ. Γ.: Να που το 2026, η χρονιά-ορόσημο για τον σύλλογο ξεκίνησε με τον πιο… ΠΑΟΚ τρόπο. Αλήθεια ποιος δεν το πίστεψε, δεν το είδε να έρχεται, όταν η πρόκριση πήγε στα πέναλτι;

Υ.Γ. 2: “Ο πατέρας μου με περίμενε στα κάγκελα και κλαίγαμε μαζί”. Η ατάκα της βραδιάς από τον Μοναστηρλή, η απόλυτη… ικανοποίηση – αν όχι κάτι περισσότερο.