Μίστερ, στραβά αρμενίζουμε

Η ήττα με 1-3 από την Καλαμάτα μέσα στην Τούμπα δεν είναι απλώς ένα κακό αποτέλεσμα. Είναι μια εμφάνιση που εκθέτει συνολικά τον ΠΑΟΚ και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η ομάδα μέχρι τώρα.

Ο Αλέσιο Λίσι ανέλαβε μετά το ματς την ευθύνη για την εικόνα, και σωστά έκανε. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ο ΠΑΟΚ έχασε. Είναι ότι, σε ακόμη ένα παιχνίδι, έμοιαζε χωρίς σαφή ιδέα για το τι θέλει να παίξει. Δίνει χώρο, παραχωρεί πρωτοβουλία, κυκλοφορεί τη μπάλα χωρίς ουσία και όταν το παιχνίδι στραβώνει δεν φαίνεται να διαθέτει έτοιμες λύσεις.

Και κάπου εδώ η κουβέντα γίνεται απλή:

Μίστερ, στραβά αρμενίζουμε.

Είναι νωρίς στη σεζόν, ναι. Ένας νέος προπονητής δικαιούται χρόνο, επίσης ναι. Αλλά ο χρόνος έχει αξία μόνο όταν συνοδεύεται από σημάδια προόδου. Μέχρι τώρα ο ΠΑΟΚ δεν δείχνει ότι «χτίζεται». Δείχνει συχνά ότι ψάχνεται.

Η Καλαμάτα δεν έκλεψε τίποτα. Μπήκε πιο αποφασισμένη, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη και έφυγε από την Τούμπα με μια ιστορική νίκη. Ο ίδιος ο ΠΑΟΚ της έδωσε δικαιώματα με ένα ρεσιτάλ λαθών και μια γενικότερη εικόνα απάθειας.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό.

Όχι η ήττα.

Η αίσθηση ωχαδερφισμού.

Μια ομάδα που μιλά για πρωταθλητισμό δεν μπορεί να εμφανίζεται σαν να βρίσκεται σε τουριστική περίοδο. Δεν μπορεί να μπαίνει στο γήπεδο περιμένοντας πρώτα να δει τι θα κάνει ο αντίπαλος. Δεν μπορεί να παίζει χωρίς ένταση, χωρίς σχέδιο και χωρίς την αίσθηση ότι κάθε παιχνίδι έχει βάρος.

Εδώ όμως δεν σταματούν οι ευθύνες στον προπονητή.

Η διοίκηση έχει επιλέξει αυτό το μοντέλο, αυτόν τον προπονητή, αυτό το ρόστερ και αυτή τη «νέα εποχή». Άρα οφείλει να τη στηρίξει με πράξεις και όχι μόνο με δηλώσεις περί στόχων, αλλαγής νοοτροπίας και υψηλών απαιτήσεων.

Οργάνωση σημαίνει σαφείς ρόλοι. Στοχοπροσήλωση σημαίνει καθημερινός έλεγχος και απαιτήσεις. Επαγγελματισμός σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι εγκαίρως τι δεν λειτουργεί και να το διορθώνεις πριν γίνει κρίση.

Δεν αρκεί να λες ότι ο ΠΑΟΚ πάει για πρωτάθλημα. Πρέπει κάθε εβδομάδα να φαίνεται ότι λειτουργεί σαν ομάδα που πάει για πρωτάθλημα.

Ο Λίσι έχει ακόμη χρόνο να αντιστρέψει την εικόνα. Αλλά πλέον δεν έχει την πολυτέλεια να παρουσιάζει το ίδιο πράγμα και να περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Και η διοίκηση δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί απλώς.

Η σημερινή ήττα δεν χρειάζεται πανικό. Χρειάζεται όμως καμπανάκι.

Γιατί όταν χάνεις στην Τούμπα με 1-3 από την Καλαμάτα και το χειρότερο δεν είναι το σκορ αλλά η συνολική σου εικόνα, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται σε μια κακή βραδιά. Βρίσκεται στην πορεία.

Και αυτή τη στιγμή, όσο κι αν δεν αρέσει σε κανέναν να το ακούει:

στραβά αρμενίζουμε.