4/10/1999 — Αθάνατοι…

Υπάρχουν ημερομηνίες που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Για την οικογένεια του ΠΑΟΚ, η 4η Οκτωβρίου 1999 είναι μία από αυτές. Σαν σήμερα, πριν από 27 χρόνια, έξι οπαδοί του ΠΑΟΚ έχασαν άδικα τη ζωή τους στα Τέμπη κι η “ασπρόμαυρη” οικογένεια σημαδεύτηκε για πάντα.
4/10/1999 — Αθάνατοι…
Photo Credits: @PAOKFC

Μια ημερομηνία που χαράχτηκε για πάντα στη μνήμη και στις καρδιές όλων των ΠΑΟΚτσήδων.

Ξημερώματα της 4ης Οκτωβρίου, έξι νέα παιδιά που είχαν ταξιδέψει στην Αθήνα για να βρεθούν στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας δεν κατάφεραν ποτέ να επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη. Η αγάπη τους για τον Δικέφαλο τους έφερε στον δρόμο, όμως ο δρόμος εκείνος έμελλε να γίνει το τελευταίο τους ταξίδι.

Ο ΠΑΟΚ είχε μόλις αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, αποσπώντας ισοπαλία 1-1. Οι φίλοι του Δικεφάλου πήραν τον δρόμο της επιστροφής, γεμάτοι από τα συναισθήματα μιας ακόμη εκδρομής. Στο πούλμαν επέβαιναν 77 οπαδοί, μέλη στην πλειονότητά τους του Συνδέσμου Φίλων ΠΑΟΚ Κορδελιού.

Λίγες ώρες αργότερα, περίπου δύο χιλιόμετρα πριν από τα διόδια των Τεμπών, ο χρόνος σταμάτησε...

Ήταν περίπου 4:30 τα ξημερώματα όταν το τουριστικό λεωφορείο συγκρούστηκε με διερχόμενο φορτηγάκι κατά τη διάρκεια προσπάθειας προσπέρασης. Το λεωφορείο ανατράπηκε και κατέληξε σε χαντάκι. Η σύγκρουση ήταν καταστροφική και μέσα σε λίγα λεπτά μια εκδρομή οπαδών μετατράπηκε σε ανείπωτη τραγωδία.

Έξι παιδιά έχασαν τη ζωή τους. Μαζί τους σκοτώθηκε και ο οδηγός του φορτηγού, Αστέριος Αγκζιώτης.

Οι έξι φίλοι του ΠΑΟΚ ήταν ο Χαράλαμπος Ζαπουνίδης, ο Δημήτριος Ανδρεαδάκης, η Χριστίνα Τζιόβα, ο Αναστάσιος Θέμελης, ο Γεώργιος Γκανάτσιος και ο Κυριάκος Λαζαρίδης.

Έξι ονόματα. Έξι ζωές. Έξι οικογένειες που από εκείνο το ξημέρωμα έμαθαν να ζουν με μια απώλεια που δεν αναπληρώνεται.

Συνολικά 33 φίλοι του ΠΑΟΚ τραυματίστηκαν, ενώ ο Χαράλαμπος Τσολακίδης υπέστη ιδιαίτερα σοβαρό τραυματισμό, χάνοντας το αριστερό του πόδι.

Η είδηση του δυστυχήματος συγκλόνισε όχι μόνο τον ΠΑΟΚ αλλά ολόκληρη την Ελλάδα. Στη Θεσσαλονίκη, ο πόνος ήταν βαρύς. Τα έξι παιδιά που μέχρι λίγες ώρες νωρίτερα τραγουδούσαν στις εξέδρες, είχαν φύγει για πάντα.

Κι όμως, δεν έφυγαν ποτέ πραγματικά.

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να ζουν μέσα από τη μνήμη. Και τα έξι αετόπουλα έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του ΠΑΟΚ.

Στα Τέμπη, εκεί όπου σταμάτησε το ταξίδι τους, στέκει μέχρι σήμερα το μνημείο με τα ονόματά τους και μια φράση που αποτυπώνει με συγκλονιστικό τρόπο όσα σημαίνει η 4η Οκτωβρίου για την ασπρόμαυρη οικογένεια:

«Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε εδώ, τους άφησε εδώ και συνεχίζει παραπέρα…».

Το μνημείο των Τεμπών για τους αδικοχαμένους φίλους του ΠΑΟΚ
Photo Credits: @PAOK BC facebook

Και πράγματι, η αγάπη συνεχίστηκε.

Στις εξέδρες της Τούμπας, στα συνθήματα, στα κασκόλ, στις εκδρομές, στις αναμνήσεις. Κάθε 4η Οκτωβρίου η σκέψη επιστρέφει εκεί. Στα Τέμπη. Σε εκείνο το ξημέρωμα. Στα έξι παιδιά που έφυγαν τόσο πρόωρα.

Η απώλεια δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ούτε ο χρόνος να γυρίσει πίσω. Μπορεί όμως η μνήμη να παραμένει ζωντανή. Και στον ΠΑΟΚ, αυτά τα έξι ονόματα δεν έγιναν ποτέ απλώς μια σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας.

Είκοσι επτά χρόνια μετά, η οικογένεια του ΠΑΟΚ εξακολουθεί να τους θυμάται και να τους τιμά.

Ο Χαράλαμπος, ο Δημήτρης, η Χριστίνα, ο Αναστάσιος, ο Γιώργος και ο Κυριάκος δεν ξεχάστηκαν.

Και δεν πρόκειται να ξεχαστούν.

Γιατί, όπως είχε αποτυπωθεί τότε με έναν τρόπο που έμεινε στην ιστορία:

«Τα παλικάρια δεν τα κλαίμε. Τα τραγουδάμε.»

Εφημερίδα «ΠΑΟΚΤΣΗΣ»: «Τα παλικάρια δεν τα κλαίμε! Τα τραγουδάμε!» - Τέμπη 4/10/1999


Στις 4 Οκτωβρίου, ο χρόνος για τον ΠΑΟΚ μοιάζει να σταματά ξανά.

Η σκέψη γυρίζει στα Τέμπη και σε εκείνο το μοιραίο ξημέρωμα.

Και τα έξι αετόπουλα παραμένουν για πάντα εκεί, στις καρδιές όλων.

Χαράλαμπε, Δημήτρη, Χριστίνα, Αναστάσιε, Γιώργο, Κυριάκο…

Αθάνατοι.

Φωτογραφία από τα αδικοχαμένα αετόπουλα των Τεμπών στην οθόνη στην Τούμπα
Photo Credits: @PAOKFC

Διαβάστε ακόμη...