ΠΑΟΚ: Ποιος αποφασίζει, ποιος εισηγείται και ποιος τελικά αναλαμβάνει την ευθύνη;

Στον ΠΑΟΚ φαίνεται πως υπάρχει ένα παράδοξο. Άνθρωποι που εμφανίζονται να έχουν λόγο στον αγωνιστικό σχεδιασμό, πρόσωπα που συμμετέχουν στις συζητήσεις, εισηγούνται επιλογές και ενδεχομένως επηρεάζουν αποφάσεις εκατομμυρίων ευρώ. Υπάρχει, όμως, ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο: ποιος ακριβώς αποφασίζει και, κυρίως, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;

Γιατί οι μεταγραφές δεν είναι ένα παιχνίδι χωρίς συνέπειες. Οι προπονητές δεν επιλέγονται για να δοκιμάζουν κάποιοι τις εμπνεύσεις τους. Και τα χρήματα που επενδύει ο Ιβάν Σαββίδης δεν είναι εικονικά.

Είναι πραγματικά εκατομμύρια. Και πίσω από κάθε εκατομμύριο πρέπει να υπάρχει σχέδιο, αξιολόγηση, τεκμηρίωση και, πάνω απ’ όλα, λογοδοσία.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τα βασικά.

Ποιος αποφάσισε ότι ο Αλέσιο Λίσι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τον πάγκο του ΠΑΟΚ;

Ποιος τον εντόπισε; Ποιος τον αξιολόγησε; Ποιος εισηγήθηκε την πρόσληψή του; Ποιος παρουσίασε στον Ιβάν Σαββίδη τα επιχειρήματα υπέρ αυτής της επιλογής;

Και το σημαντικότερο: αν η επιλογή αποτύχει, εκείνοι που την εισηγήθηκαν θα αναλάβουν την ευθύνη ή θα αποδειχθούν για ακόμη μία φορά υπεύθυνοι χωρίς ευθύνες;

Ο Λίσι μπορεί να είναι ένας αξιόλογος προπονητής. Μπορεί να διαθέτει σύγχρονες ιδέες, ποδοσφαιρικές γνώσεις και προοπτική. Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει την εξέλιξή του.

Αλλά υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν γίνεται να αγνοηθεί.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ομάδα στην οποία αρκεί να παρουσιάζεις ενδιαφέρουσες τακτικές προσεγγίσεις. Είναι ένας σύλλογος που διεκδικεί τίτλους, παίζει στην Ευρώπη και ζει καθημερινά υπό την πίεση του αποτελέσματος.

Σκέφτηκαν, λοιπόν, εκείνοι που επέλεξαν τον Λίσι ότι έφεραν έναν άνθρωπο να κολυμπήσει στα βαθιά, χωρίς προηγούμενη εμπειρία πρωταθλητισμού;

Αξιολόγησαν τη δυνατότητά του να διαχειριστεί την πίεση μιας ομάδας που είναι υποχρεωμένη να κερδίζει; Την απαίτηση για τίτλους; Τις κρίσεις που αναπόφευκτα θα προκύψουν;

Ή μήπως κάποιοι ενθουσιάστηκαν με ένα προπονητικό βιογραφικό και αποφάσισαν να πειραματιστούν με την πιο νευραλγική θέση του ποδοσφαιρικού τμήματος;

Και για να είμαστε ξεκάθαροι: το ζήτημα δεν είναι να καταδικαστεί προκαταβολικά ο προπονητής. Το ζήτημα είναι να γνωρίζουμε ποιοι επέλεξαν να αναλάβουν αυτό το ρίσκο.

Μάτος, Βιεϊρίνια, Σιγκερίδης, Θωμάρεης: Ποιος κάνει τελικά τις μεταγραφές;

Εδώ αρχίζει ίσως το μεγαλύτερο ερωτηματικό.

Ποιο είναι ακριβώς το κέντρο λήψης αποφάσεων στον ΠΑΟΚ;

Ο Λέο Μάτος, που κατέχει τη θέση του αθλητικού διευθυντή; Ο Αντρέ Βιεϊρίνια, που ανέλαβε καθήκοντα τεχνικού διευθυντή;

Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του Πολυχρόνη Σιγκερίδη; Ποια είναι η συμμετοχή του Παντελή Θωμάρεη;

Έχουν οι τελευταίοι ουσιαστικό λόγο στις ποδοσφαιρικές αποφάσεις; Και, εφόσον έχουν, με ποια αρμοδιότητα, με ποια κριτήρια και με ποια διαδικασία αξιολόγησης;

Ποιος προτείνει τους ποδοσφαιριστές; Ποιος ελέγχει τα χαρακτηριστικά τους; Ποιος αποφασίζει ότι ένας παίκτης αξίζει τα χρήματα που θα δαπανηθούν για την απόκτησή του;

Υπάρχει συγκεκριμένη ιεραρχία ή οι αποφάσεις προκύπτουν μέσα από έναν κύκλο ανθρώπων στον οποίο όλοι έχουν άποψη, αλλά κανείς δεν εμφανίζεται να έχει την τελική ευθύνη;

Γιατί άλλο πράγμα είναι να έχεις γνώμη για το ποδόσφαιρο και εντελώς διαφορετικό να έχεις την ευθύνη του αγωνιστικού σχεδιασμού ενός συλλόγου με τις απαιτήσεις και τον προϋπολογισμό του ΠΑΟΚ.

Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ποιοι βρίσκονται γύρω από το τραπέζι. Πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι βάζουν την υπογραφή τους στις αποφάσεις.

Ελουστόντο και Σανταμαρία: Ποιοι είπαν το «ναι»;

Ας πάμε και στις μεταγραφές.

Ποιος εισηγήθηκε την απόκτηση του Αρίτζ Ελουστόντο; Ποιος αξιολόγησε την περίπτωσή του και έκρινε ότι αποτελεί την κατάλληλη επιλογή για την αμυντική γραμμή του ΠΑΟΚ;

Ποιος είπε το τελικό «ναι» για τον Μπαπτίστ Σανταμαρία;

Ποιες εναλλακτικές εξετάστηκαν; Πώς συγκρίθηκαν οι υποψήφιοι; Ποια ήταν τα αγωνιστικά και οικονομικά κριτήρια;

Και κυρίως, ποιος θα αξιολογήσει εκ των υστέρων αν αυτές οι επιλογές δικαίωσαν τις εισηγήσεις που έγιναν;

Δεν σημαίνει ότι ένας ποδοσφαιριστής είναι αποτυχημένη μεταγραφή επειδή δεν απέδωσε αμέσως. Ούτε ότι μια επιλογή είναι λανθασμένη επειδή δεν δικαιώθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Όμως, κάθε μεταγραφή πρέπει να έχει την υπογραφή μιας συγκεκριμένης ποδοσφαιρικής λογικής.

Αν πετύχει, όλοι θα σπεύσουν να διεκδικήσουν μερίδιο της επιτυχίας;

Και αν αποτύχει, τι θα συμβεί; Θα φταίει ο προπονητής που δεν αξιοποίησε τον ποδοσφαιριστή; Ο ίδιος ο παίκτης που δεν προσαρμόστηκε; Οι συγκυρίες;

Εκείνος που εισηγήθηκε τη μεταγραφή πότε ακριβώς θα κριθεί;

Τα εκατομμύρια του Σαββίδη και οι ευθύνες των άλλων

Υπάρχει και μια άλλη διάσταση, που ίσως είναι η σημαντικότερη.

Ο Ιβάν Σαββίδης συνεχίζει να επενδύει τεράστια ποσά στον ΠΑΟΚ.

Ανεξάρτητα από την κριτική που μπορεί να ασκηθεί στον ίδιο για τις τελικές αποφάσεις, ένα πράγμα είναι σαφές: εκείνος αναλαμβάνει το οικονομικό βάρος.

Οι υπόλοιποι τι ακριβώς αναλαμβάνουν;

Αναλογίζεται κανείς από όσους συμμετέχουν στον μεταγραφικό σχεδιασμό πόσο κοστίζει μια λανθασμένη επιλογή; Όχι μόνο σε χρήματα, αλλά και σε χαμένες αγωνιστικές ευκαιρίες, σε βαθμούς, σε ευρωπαϊκές προκρίσεις, σε τίτλους;

Υπάρχει διαδικασία απολογισμού για εκείνους που εισηγούνται τις κινήσεις;

Ή μήπως ο μεγαλομέτοχος πληρώνει, ο προπονητής εκτίθεται, ο κόσμος απογοητεύεται και όσοι συμμετείχαν στον σχεδιασμό συνεχίζουν ατάραχοι στις θέσεις τους;

Δεν γίνεται κάποιοι να διεκδικούν τον ρόλο του υπεύθυνου όταν λαμβάνονται οι αποφάσεις και να μετατρέπονται σε ανεύθυνους όταν έρχεται η ώρα του απολογισμού.

Και ένα ακόμη, πολύ σοβαρό ερώτημα…

Υπάρχει, τέλος, ένα ζήτημα που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

Αληθεύει ότι πρόσωπο που εμπλέκεται στον ποδοσφαιρικό σχεδιασμό του ΠΑΟΚ επικοινωνούσε με εκπροσώπους ποδοσφαιριστών της ομάδας, ζητώντας τους να ρωτήσουν τους πελάτες τους αν θεωρούν καλό τον προπονητή;

Πρόκειται για πληροφορία που χρειάζεται επιβεβαίωση και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως αποδεδειγμένο γεγονός.

Αν όμως πράγματι συνέβη κάτι τέτοιο, προκύπτουν εξαιρετικά σοβαρά ερωτήματα.

Με ποια αρμοδιότητα έγινε μια τέτοια επικοινωνία; Γιατί να αναζητείται αξιολόγηση του προπονητή μέσω μάνατζερ και όχι μέσα από τις θεσμοθετημένες διαδικασίες του συλλόγου;

Ποιος έδωσε αυτή την εντολή, εφόσον υπήρξε; Και ποιος ήταν ο σκοπός της;

Αν κάποιος έχει προβληματισμούς για τον προπονητή, οφείλει να τους διατυπώνει θεσμικά, απέναντι στους ανθρώπους που έχουν την ευθύνη της ομάδας.

Όχι να δημιουργούνται, εφόσον επιβεβαιωθούν τέτοιες πρακτικές, παράλληλοι δίαυλοι αξιολόγησης μέσα από τρίτους.

Γιατί τότε δεν μιλάμε απλώς για μια αμφιλεγόμενη διαδικασία. Μιλάμε για ένα πιθανό πρόβλημα εσωτερικής λειτουργίας, που μπορεί να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη ανάμεσα στον προπονητή, τους ποδοσφαιριστές και τη διοίκηση.

Αν η πληροφορία επιβεβαιωθεί, ο Ιβάν Σαββίδης οφείλει να παρέμβει άμεσα, να διαπιστώσει ποιος ενήργησε και με ποια εξουσιοδότηση και, εφόσον αποδειχθεί ότι υπήρξε αντιθεσμική συμπεριφορά, να προχωρήσει ακόμη και στην απομάκρυνση του υπευθύνου.

Δεν μπορεί ένας σύλλογος που φιλοδοξεί να λειτουργεί με ευρωπαϊκά πρότυπα να ανέχεται πρακτικές που παρακάμπτουν την επίσημη ιεραρχία του.

Στον ΠΑΟΚ δεν μπορεί να υπάρχουν μόνο εισηγητές. Πρέπει να υπάρχουν και υπεύθυνοι.

Το ζητούμενο δεν είναι να αποτύχει ο Λίσι για να δικαιωθεί κάποιος. Ούτε να αποδειχθεί λανθασμένη μια μεταγραφή για να αρχίσει το κυνήγι των ενόχων.

Το ζητούμενο είναι να πετύχει ο ΠΑΟΚ.

Αλλά για να πετύχει ένας οργανισμός, πρέπει πρώτα να γνωρίζει ποιος αποφασίζει, ποιος εκτελεί και ποιος αξιολογείται.

Οι αρμοδιότητες δεν μπορεί να είναι ασαφείς. Οι εισηγήσεις δεν μπορεί να είναι ανώνυμες. Και οι ευθύνες δεν μπορεί να εξαφανίζονται μόλις εμφανιστούν τα πρώτα προβλήματα.

Ο Ιβάν Σαββίδης έχει κάθε δικαίωμα να εμπιστεύεται τους συνεργάτες που επιλέγει. Έχει όμως και κάθε λόγο να απαιτεί από αυτούς να λογοδοτούν για τις αποφάσεις τους.

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, η ερώτηση είναι απλή:

Αν ο ΠΑΟΚ πετύχει, ποιοι θα εμφανιστούν ως αρχιτέκτονες της επιτυχίας;

Και αν αποτύχει, θα εμφανιστούν οι ίδιοι για να αναλάβουν την ευθύνη;

Ή θα αναζητηθεί πάλι ένας προπονητής για να πληρώσει τον λογαριασμό, την ώρα που εκείνοι που εισηγήθηκαν, σχεδίασαν και αποφάσισαν θα παραμένουν στο απυρόβλητο;

Γιατί στον ΠΑΟΚ δεν περισσεύουν ούτε τα εκατομμύρια του Σαββίδη ούτε οι ευκαιρίες για επιτυχίες. Εκείνο που πρέπει επιτέλους να περισσέψει είναι η ανευθυνότητα.