"Πετυχημένοι... τον Ιούνιο"

Διαβάστε τα όσα είπε στα "Σπορ του Βορρά" ...  

"Λένε ότι ο ΠΑΟΚ είναι πετυχημένος μέχρι τώρα. Εγώ θέλω να είμαι πετυχημένος τον Ιούνιο και όχι μεσούσης της περιόδου. Δεν μου αρκεί η ως τώρα επιτυχία που μας πιστώνουν. Βέβαια οι στόχοι που τέθηκαν από τη διοίκηση από την αρχή της σεζόν δεν είχαν να κάνουν με την βαθμολογική μας θέση ή με την κατάταξη, αλλά με την εξυγίανση. Ετσι πορεύεται λοιπόν η ομάδα μέχρι τώρα και νομίζω πολύ σωστά κάνει. Χωρίς να υπάρχει λοιπόν πίεση, χωρίς να λέμε ότι έχουμε το πιστόλι στον κρόταφό μας, θα προσπαθήσουμε να φθάσουμε όσο ψηλότερα γίνεται. Η ομάδα, ναι, έχει πετύχει κάποια πράγματα, αλλά θεωρώ ότι πετυχημένοι πρέπει να είμαστε στο τέλος της σεζόν. Και δεν ξέρω πώς ορίζεται η επιτυχία, αν θα είναι η κατάκτηση της 3ης ή της 4ης θέσης, αλλά εμείς σίγουρα θέλουμε το μέγιστο. Κι ας μην στεκόμαστε σε δυσκολίες ή εμπόδια. Γιατί ξέρετε, μου λέγανε και πριν τον Ολυμπιακό ότι δεν γίνεται να κερδίσετε τέτοια ομάδα, αλλά κερδίσαμε! Είμαστε λοιπόν στην τετράδα και προσπαθούμε σε κάθε παιχνίδι να κάνουμε το οτιδήποτε μπορούμε για να είμαστε καλά και να συνεχίζουμε στο δρόμο που έχουμε χαράξει".

Θυμάται καμιά φορά την καταγωγή του και κάνει αστεία με το χωριό Αμάραντα του Κιλκίς ομολογώντας ότι "ναι, έχω πιει από το νερό του και ίσως από το Αμάραντα, βγαίνει το αμάραντος που κάποιοι θεωρούν μυστικό μου" (Σ.Σ. γελάει) και συνεχίζει: "Ακούω πολλά κλισέ τύπου το παλιό καλό κρασί, μου αρέσουν που τα ακούω, γιατί από την μία σε αυτή την ηλικία όλοι γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο να είσαι αποδοτικός και αποτελεσματικός, μα από την άλλη δεν λέει και κάτι αυτή η ηλικία... Είμαι ενεργός παίκτης, παίζω, όσοι βρίσκονται σε έναν αγωνιστικό χώρο είναι αθλητές. Ετσι θέλω να μένω μόνο σ΄ αυτή την ιδιότητα και όλα αυτά τα κλισέ τα ακούω και τα προσπερνάω". Κι εξηγεί: "Υπάρχει μία σειρά παραγόντων που σε κάνει αποδοτικό. Ένας αθλητής οφείλει να συντηρεί το σώμα του, να το προστατεύει. Σε αυτή την κατηγορία έχω φθάσει στο μέγιστο βαθμό. Πρωτίστως όμως είναι και θέμα μυαλού, πνεύματος. Ολοι οι αθλητές και ως άνθρωποι είμαστε συντεταγμένες των εμπειριών μας και όσων έχουμε ζήσει. Σε αυτή την ηλικία έχω πολλές παραστάσεις οπότε δυσκολίες παιχνιδιών και προπονήσεων, καταστάσεων που δημιουργούνται στην ομάδα, έχω μάθει να τα ξεπερνάω νοητικά και να βάζω μπροστά να είμαι ήρεμος να εστιασμένος σε μία προσπάθεια, αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Η εμπειρία είναι το μέγιστο, πως έχεις χειριστεί τέτοιες καταστάσεις στο παρελθόν".

Με τη φετινή του σεζόν ο Κώστας Χαραλαμπίδης καταρρίπτει διάφορα ρεκόρ και πλασάρεται στις κορυφαίες κατηγορίες στατιστικής του ελληνικού πρωταθλήματος. Αν και δεν κοιτάει τα "νούμερα", έχει φιλοσοφήσει την καριέρα του: "Δεν έχω κατακτήσει πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου όσον αφορά σε τίτλους και μεγάλες διακρίσεις κι αυτό με έκανε σε πολύ μεγάλη ηλικία να πιστέψω και να θέλω να απολαμβάνω πρώτα απ΄ όλα το μπάσκετ. Ως ένα σημείο το έχω καταφέρει, αυτό που κάνω το απολαμβάνω σε αυτή την ηλικία, νιώθω ενεργός. Ξέρω τον εαυτό μου και το πόσο καλά μπορώ να είμαι αποτελεσματικός για την ομάδα, οπότε συντηρώ τον εαυτό μου για να με βοηθάει και μένα να είμαι αποδοτικός. Φυσικά δεν πρέπει να παρατήσεις ποτέ το πρόγραμμά σου σαν αθλητής και όσο μεγαλώνει, οφείλει να επικεντρώνει σε στοιχεία που παλιότερα τα άφηνε, την εκγύμναση και πώς περιποιείται τον εαυτό του".

Σου πέρασε όμως από το μυαλό η σκέψη να κρεμάσεις τα παπούτσια σου; "Θεωρώ άκαιρο το ερώτημα... Γιατί δεν σκέφτομαι να σταματήσω"!

Μυστικό είναι μόνο ...η δουλειά

Πέρσι με τον ΚΑΟΔ ήταν 3ος σκόρερ του πρωταθλήματος (344π. με 15,6π. μ.ο. σε 22 αγώνες). Γι΄ αυτό – και για άλλα πολλά ακόμη ηγετικά προσόντα – τον επέλεξε ο Σούλης Μαρκόπουλος φέτος (γνωρίζοντάς τον και από παλιά) και παρότι άρχισε την σεζόν με ατυχία σοβαρού τραυματισμού, πρόλαβε να έχει μ.ο. 14π. σε 22αγώνες και να είναι 10ος σκόρερ (309π.). Αλλά δεν είναι μόνο η επίθεση. "Ούτε μόνο η ντρίμπλα, ή το σουτ το μυστικό για να ξεχωρίσεις" ομολογεί και συνεχίζει ο Κώστας Χαραλαμπίδης όντας πλέον ένας από τους κορυφαίους εν ενεργεία γκαρντ της Α1, μαζί με Σπανούλη και Διαμαντίδη: "Είναι δύσκολο να βάλεις καλούπι σε κάποιες συμπεριφορές ή στάσεις παιχνιδιού. Το να βρίσκεσαι σε ψηλό επίπεδο είναι σύνθεση πολλών στοιχείων. Το πόσο έτοιμος είσαι να δεχθείς ερεθίσματα από το περιβάλλον, από τον προπονητή, την ομάδα σου. Γιατί πρέπει να τα δεχθείς και μέσα από τις δυσκολίες – είναι πολύ δύσκολος ο αθλητισμός με καθημερινές μάχες με τον εαυτό σου και με αντιπάλους να μπορέσεις να εξωτερικεύσεις όσα ζεις μέσα σου αλλά και πώς θα συμπεριφέρεσαι με βάση το μυαλό. Όταν ισορροπήσεις το αγωνιστικό και το νοητικό, είσαι έτοιμος να δεχθείς όλες αυτές τις παραμέτρους που λαμβάνεις και μπορείς να περάσεις στην αγωνιστική συμπεριφορά. Το ταλέντο και η δουλειά από εκεί και πέρα, πρέπει να υπάρχουν ούτως ή άλλως. Το ταλέντο είναι και κατάρα όταν την κουβαλάς, αλλά χωρίς δουλειά δεν γίνεται τίποτε. Δουλειά, δουλειά, δουλειά λένε και οι προπονητές. Ισως όταν πάψει και ο ενθουσιασμός που έχει ο αθλητής όταν είναι νεαρός και αναδεικνύεται, αλλά μέσα από αυτή την ισορροπία".

Λένε όμως οι κακεντρεχείς ότι ξεχωρίζεις επειδή έπεσε το επίπεδο στην Α1... "Αυτό δεν αντικατοπτρίζει τη δική μου εικόνα στο γήπεδο. Ως μέλος μίας κοινότητας – αυτής του μπάσκετ - δεν χρειάζεται να απαξιώνουμε τόσο πολύ ούτε παίκτες, ούτε ομάδες ούτε την προσπάθειά τους για να επιτυγχάνουν είτε απλά να λειτουργούν μέσα από τεράστιες δυσκολίες. Και σίγουρα εγώ δεν θα απαξιώσω ούτε την γενικότερη προσπάθεια ούτε τη δική μου".

Άργησε να βρεθεί στις λεγόμενες "μεγάλες" ομάδες και τονίζει: "Δεν νομίζω ότι κανένας μου οφείλει τίποτε ούτε έχω ζήσει τόσα πολλά πράγματα - απωθημένα μπορεί να έχω - αλλά δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να πάρω παραπάνω, αλλά δεν θα το πω εγώ αυτό. Μπορεί να έπαιξα όπως το είχα στο μυαλό μου εγώ - μετά από κάποια ηλικία - αποτελεσματικό, ποιοτικό, αλλά ήταν θέμα επιλογών, συγκυριών, πολλών παραμέτρων που έπαιξαν ρόλο. Είμαι σε αυτή την ηλικία κι αυτά που έκανα, τα κουβαλάω μαζί μου είτε άσχημα είτε καλά. Ζήλια δεν μπορώ να πω ότι έχω για άλλους, αλλά σίγουρα όταν είσαι αθλητής θέλεις παραστάσεις με επιτυχίες και διακρίσεις κι οφείλεις να κοιτάς ψηλά. Ακόμη και το εξωτερικό το δοκίμασα αργά, τα περισσότερα τα έκανα αργά... Πέρσι στην Ιταλία, ήταν μία μεγάλη εμπειρία, πρωτόγνωρη, είμαι συλλέκτης εμπειριών τελικά και μου αρέσει. Το έζησα αρκετά έντονα και το ευχαριστήθηκα".

Και ποιες φιλοδοξίες ανεκπλήρωτες έχεις πλέον; "Είναι εύκολο να τις πούμε τίτλους, καθώς είναι και δύσκολο να επιτευχθεί... Αλλά μετά από κάποια ηλικία μεγάλη σημασία είναι να απολαμβάνω αυτό που κάνω. Έθεσα στόχο αυτό και οτιδήποτε μέσα από αυτό είναι ευπρόσδεκτο. Ξέρω που ζω, σε τι πρωτάθλημα παίζω, ποιους ανταγωνιζόμαστε, πόσο δύσκολο είναι. Κάποτε όμως λέγαμε στο Μακεδονικό ότι ήταν ανέφικτο να κάνουμε κάτι σπουδαίο και παίξαμε σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης! Οπότε ...ποτέ μη λές ποτέ"!

Ο ΠΑΟΚ μαζεύει ακόμη συγχαρητήρια για την επιλογή να δώσει από την αρχή της σεζόν περισσότερες συμμετοχές σε Ελληνες παίκτες και ο έμπειρος γκαρντ υπογραμμίζει: "Είναι συνειδητή επιλογή της διοίκησης να πάρει πολλούς Ελληνες, έχουμε μόλις έναν ξένο, έγινε πιστεύω με βάση ένα πλάνο, κάτι που οριοθέτησε η διοίκηση, και σε σχέση με την ομάδα και με το τι θέλει να παρουσιάσει τα επόμενα χρόνια. Είναι σωστό, πρέπει να στηριχθεί όχι με την έννοια ότι είμαι ρατσιστής και δεν θέλω ξένους, αλλά επειδή θα έπρεπε κάποια στιγμή μία ομάδα και ελπίζω να είναι ο ΠΑΟΚ αυτή, να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό, να κάνει αυτό που λέγαμε ομάδα αυτόφωτη, με Ελληνες, με παιδιά με μεγάλες προοπτικές και κάποιους έμπειρους, ένα μίγμα. Για να δώσουμε κάτι που δεν έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια. Ο ΠΑΟΚ λοιπόν με την "ελληνοποίηση" βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση θεωρώ και αν συνεχίσει να στηρίζει αυτή την προσπάθεια, θα ευδοκιμήσει στα επόμενα χρόνια! Γενικότερα, οι αναγκαστικές επιλογές σε Ελληνες παίκτες γενικά στο πρωτάθλημα, κυρίως λόγω μη ύπαρξης οικονομικών δυνατοτήτων, δεν σημαίνει ότι κάποια ή πολλά από τα παιδιά δεν αξίζει να παίζουν ή να βρίσκονται στην Α1. Είναι οι σημερινοί πρωταγωνιστές, ελπίζω να είναι και στο μέλλον".

Παρότι όμως ο ΠΑΟΚ εφαρμόζει και αυτό το "πρότυπο", με Ελληνες παίκτες που βρίσκονται πιο κοντά στην ιδιοσυγκρασία του φιλάθλου και παρότι η ομάδα πετυχαίνει, ο κόσμος δεν έρχεται στο γήπεδο... "Είναι αρνητικό η μη προσέλευση κόσμου για μας όπως θα το θέλαμε και σύμφωνα με την πορεία που κάναμε μέχρι τώρα. Ομολογώ ότι αισθάνομαι πραγματικά και αναρωτιέμαι, ποιο άλλο κίνητρο μπορεί να υπάρχει για τον κόσμο, για να έρθει... Εμείς είμαστε εδώ, παρόντες, μαχόμαστε και προχωράμε. Γενικότερα όμως υπάρχει και μία απαξίωση για το μπάσκετ που άρχισε πολλά χρόνια πριν. Εχουμε βάλει όλοι το λιθαράκι για να φθάσουμε να λοιδορούμαστε για το ότι δεν είμαστε όπως ήταν τις προηγούμενες εποχές... Υπάρχουν πολλά που έπρεπε να βελτιωθούν στο πρωτάθλημα, είναι δύσκολη η οικονομική συγκυρία. Το καταλαβαίνω. Αυτό που κάνουμε εμείς δεν πρέπει να απαξιώνεται εντελώς".

Πρόεδρος και τεχνικός διευθυντής της ΚΑΕ είναι δύο παλιές "σημαίες" της ομάδας και προπονητής της ο καλύτερος Ελληνας και ο Κ. Χαραλαμπίδης υποστηρίζει: "Γενικά η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στο παλατάκι, το να παίζεις εδώ και να περνάς και να βλέπεις σε φωτογραφίες αυτούς που πρωταγωνίστησαν και να είναι δίπλα σου και να σε στηρίζουν είναι από μόνο του πολύ σημαντικό. Πιστεύω ότι πάντα οι άνθρωποι που πέρασαν από το χώρο κι άφησαν το στίγμα τους έπρεπε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να μείνουν στο μπάσκετ γιατί σίγουρα μπορούν να προσφέρουν πάρα πολλά. Ο ΠΑΟΚ το κάνει χρόνια, το έχει στηρίξει, με Πρέλιεβιτς και Σταυρόπουλο που είναι εδώ, παλεύουν, προσπαθούν, δείχνουν το δρόμο για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που ίσως φαίνονται οικονομικά, αλλά επί της ουσίας ίσως να μην είναι".

Φόρεσε την φανέλα με το εθνόσημο μόλις στα 35 του χρόνια, στην προετοιμασία μόνο της Εθνικής Ανδρών για το Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας, αλλά η εμπειρία θα του μείνει αξέχαστη και παραδέχεται: "Ηταν πολύ μεγάλη τιμή για μένα που βρέθηκα στην εθνική, έστω και με συγκυρίες. Αν θα μπορούσα να αποτελώ παράδειγμα για έναν αθλητή - καθώς δεν βρέθηκα σε καμία άλλη εθνική νωρίτερα ούτε παίδων ούτε εφήβων ούτε νέων – που στα 35 του βρέθηκε στην Ανδρών, ίσως είναι παράδειγμα που λέει ότι καμία προσπάθεια δεν είναι εξ ορισμού αποτυχημένη ούτε σταματάει ποτέ"!

Μαζί με "Λάζο", Διαμαντίδη και Χατζηβρέττα, ακόμη ως εν ενεργεία αθλητές λειτουργούν την ακαδημία GBA για την οποία υποστηρίζει: "Ηταν κι αυτή μία ιδέα του "Λάζου", μαζευτήκαμε κυρίως φίλοι, για να δημιουργήσουμε κάτι που είχε σκοπό να μην μείνει αποκλειστικά και μόνο στην εκμάθηση του μπάσκετ, αλλά να γαλουχήσει και γενιές ανθρώπων που θα πάνε στο γήπεδο για να διασκεδάζουν και για να τους αρέσει αυτό που παρακολουθούν. Όχι μόνο για μπάσκετ αλλά για τον αθλητισμό γενικά. Στηρίζουμε κι αγαπάμε την προσπάθεια, μεταφέρουμε στα παιδιά όσα μπορούμε και παίρνουμε και από τα παιδιά πράγματα που βοηθάνε κι εμάς"!

Ηγέτης ο Χαραλαμπίδης, ηγέτης και επιπρόσθετα "αρχηγός" ο Λάζαρος Παπαδόπουλος. Και ο Κώστας Χαραλαμπίδης που τον γνωρίζει καλά, τον σκιαγραφεί: "Είναι πολύ μεγάλη προσωπικότητα. Του βγάζω το καπέλο ούτως ή άλλως! Βρίσκει κίνητρο για το οτιδήποτε. Με ό,τι καταπιάνεται παθιάζεται. Είναι πραγματικός αρχηγός, έχει τις περισσότερες παραστάσεις αν και δεν είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία, τον θεωρούμε πιο έμπειρο και ακούμε πάντα αυτά που λέει. Ετσι μας συσπειρώνει δίπλα του".

Εσύ κι ο "Λάζος" γίνεστε και "δάσκαλοι" των νεαρότερων στο παρκέ... "Δεν θέλω να γίνω από καθ΄ έδρας δάσκαλος. Μιλάω μάλλον αυθόρμητα στα παιδιά, σαν μεγάλος αδελφός, κάποιες φορές πιστεύω ότι έτσι βοηθάω τα παιδιά να έχουν την αγωνιστική συμπεριφορά που πρέπει σε κάθε δεδομένη στιγμή. Βγαίνει κάπου και το ένστικτο του προπονητή, αλλά μέχρις εκεί. Δεν θέλω να το προχωρήσω ...".

Ο Χαραλαμπίδης εστιάζει και στο πρωτάθλημα της Α1 υπογραμμίζοντας: "Με τις ήττες που έκαναν οι δύο μεγάλοι, φαίνεται ότι υπάρχουν ομάδες που μπορούν τηρουμένων των αναλογιών να τις κοιτάξουν στα μάτια. Όπως κι εμείς. Το πρωτάθλημα είναι ανταγωνιστικό με μεγάλο συναγωνισμό κάτω από τους δύο πρώτους, αλλά είναι και αντικίνητρο το ότι δεν πάει στην Ευρωλίγκα άλλη ομάδα. Στον ΠΑΟΚ παλεύουμε με τη καθημερινότητα, με τα προβλήματα, για να φθάσουμε κάπου που να λέμε ότι πετύχαμε. Αν αυτό θα μπορούσε να μας δώσει και διαβατήριο θα ήταν κάτι καλό, αλλά δεν εξαρτάται από μας... Γιατί μπαίνει και το οικονομικό, καθώς υπάρχουν παραδείγματα ομάδων που επετεύχθη ο στόχος συμμετοχής στην Ευρώπη αλλά τα ανοίγματα τους έφεραν πολλά χρόνια πίσω... Κι ενώ πρέπει να είσαι συνεπής στην προσπάθεια που αρχίζεις...".