Με τον ξεζουμισμένο ΟΦΗ δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα από τη νίκη

Υπάρχουν παιχνίδια στα οποία μπορείς να αναζητήσεις δικαιολογίες. Να επικαλεστείς την κούραση, το απαιτητικό πρόγραμμα, την ποιότητα του αντιπάλου, τις απουσίες ή την έλλειψη χρόνου για δουλειά.

Το σημερινό παιχνίδι του ΠΑΟΚ απέναντι στον ΟΦΗ δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Ο Δικέφαλος ταξιδεύει στην Κρήτη έχοντας απολαύσει την πολυτέλεια μιας ολόκληρης εβδομάδας ξεκούρασης και προπονήσεων. Στον αντίποδα, ο ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη έχει υποβληθεί σε μια πραγματική δοκιμασία σωματικών και πνευματικών αντοχών.

Μέσα σε ελάχιστες ημέρες οι Κρητικοί αντιμετώπισαν εκτός έδρας την ΑΕΚ, ταξίδεψαν στη Γαλλία για τη Ρεν, επέστρεψαν για ακόμη ένα εκτός έδρας παιχνίδι απέναντι στην Καλαμάτα και την Πέμπτη υποδέχθηκαν την Μπάγερ Λεβερκούζεν.

Τέσσερα παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων, τέσσερις ήττες, συνεχόμενα ταξίδια, ελάχιστος χρόνος αποκατάστασης και τεράστια επιβάρυνση.

Και μόλις τρεις ημέρες μετά τη Λεβερκούζεν, καλούνται να αντιμετωπίσουν τον ΠΑΟΚ.

Αν αυτή δεν είναι η ιδανική συγκυρία για να επιβάλει ο Δικέφαλος την ανωτερότητά του, τότε ποια είναι;

Ασφαλώς ο ΟΦΗ δεν πρόκειται να παραδοθεί. Έχει εγωισμό, παίζει στην έδρα του και θα επιχειρήσει να αντιδράσει. Όμως αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν προκαταβολικές δικαιολογίες για τον ΠΑΟΚ.

Η διαφορά φρεσκάδας είναι δεδομένη. Η διαφορά στις συνθήκες προετοιμασίας επίσης. Και μια ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό οφείλει να εκμεταλλεύεται τέτοιες περιστάσεις.

Οτιδήποτε άλλο πέρα από τη νίκη απέναντι σε αυτόν τον ξεζουμισμένο ΟΦΗ θα συνιστά ξεκάθαρη αποτυχία.

Και φυσικά, σε μια τέτοια περίπτωση, η συζήτηση θα επιστρέψει αναπόφευκτα στον Αλέσιο Λίσι.

Ο Ιταλός τεχνικός πήρε μια πολύτιμη βαθμολογική και προσωπική ανάσα με τη νίκη επί του Ηρακλή. Ένα αποτέλεσμα που του επέτρεψε να κερδίσει χρόνο, όχι όμως και να διαγράψει όσα έχουν προηγηθεί.

Γιατί άλλο πράγμα είναι να κερδίζεις ένα παιχνίδι και άλλο να πείθεις ότι η ομάδα σου αρχίζει επιτέλους να αποκτά αγωνιστική ταυτότητα.

Ο ΠΑΟΚ εξακολουθεί να αναζητά σταθερότητα, αυτοματισμούς, ένταση και διάρκεια στην απόδοσή του. Και ο προπονητής του δεν μπορεί να ζει διαρκώς με την προσδοκία ότι ένα θετικό αποτέλεσμα θα σβήνει τον προβληματισμό της προηγούμενης εβδομάδας.

Η νίκη επί του Ηρακλή μπορεί να τον έσωσε προσωρινά. Δεν του εξασφάλισε όμως λευκή επιταγή.

Αν ο ΠΑΟΚ δεν παρουσιάσει άμεσα ουσιαστική βελτίωση, δύσκολα ο Λίσι θα καταφέρει να βγάλει το Πολυτεχνείο. Κι αν το βγάλει, ακόμη δυσκολότερα θα φτάσει μέχρι τον Γρηγορόπουλο.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τον πάγκο του Δικεφάλου. Και δεν χρειάζεται ούτε να ωραιοποιούμε καταστάσεις ούτε να αναζητούμε άλλοθι εκεί όπου δεν υπάρχουν.

Σήμερα, πάντως, δεν είναι η ώρα για περισσότερη εσωστρέφεια. Είναι η ώρα του γηπέδου.

Ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του μια ευκαιρία που οφείλει να αξιοποιήσει. Να πάρει τους τρεις βαθμούς, να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και, κυρίως, να δείξει ότι μπορεί να αρχίσει να λειτουργεί ως κανονική ομάδα με απαιτήσεις πρωταθλητισμού.

Δεν ζητά κανείς ποδοσφαιρικά θαύματα μέσα σε ένα βράδυ. Ζητά όμως τα αυτονόητα από μια ομάδα με το μπάτζετ, την ποιότητα και τις φιλοδοξίες του ΠΑΟΚ.

Πάμε, λοιπόν, για τη νίκη.

Και για την Τετάρτη θα έχουμε χρόνο να τα πούμε…