Η ιστορική ευκαιρία των υποδομών του Α.Σ. ΠΑΟΚ: Όταν γύρω μας «βρέχει γήπεδα», εμείς κρατάμε ομπρέλα;

Η συζήτηση γύρω από το μέλλον του ΠΑΟΚ επικεντρώνεται παραδοσιακά στις επιτυχίες και τις μεγάλες επενδύσεις της ΠΑΕ και πλέον και της ΚΑΕ. Την ώρα, όμως, που τροχοδρομούν μνημειώδη projects, ο Α.Σ. ΠΑΟΚ, η «Μάνα του Συλλόγου», κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια επικίνδυνη στασιμότητα.
Η ιστορική ευκαιρία των υποδομών του Α.Σ. ΠΑΟΚ: Όταν γύρω μας «βρέχει γήπεδα», εμείς κρατάμε ομπρέλα;
Photo Credits: @acpaok

Η συζήτηση γύρω από το μέλλον του ΠΑΟΚ επικεντρώνεται παραδοσιακά στις επιτυχίες και τις μεγάλες επενδύσεις της ΠΑΕ. Την ώρα, όμως, που το ποδόσφαιρο τροχοδρομεί μνημειώδη projects —έχοντας εξασφαλίσει την έγκριση της ΓΓΑ για το υπερσύγχρονο αθλητικό κέντρο στη Θέρμη και δρομολογώντας τη μετακόμιση στο Καυτανζόγλειο για την ανέγερση της Νέας Τούμπας— ο Α.Σ. ΠΑΟΚ, η «Μάνα του Συλλόγου», κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια επικίνδυνη στασιμότητα.

Την ίδια στιγμή, το τμήμα μπάσκετ δείχνει εξαιρετικά αντανακλαστικά. Η ΚΑΕ ΠΑΟΚ όχι μόνο έχει βάλει στις ράγες την πλήρη αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό του PAOK Sports Arena, αλλά υλοποιεί ήδη και την ανέγερση ενός νέου, σύγχρονου προπονητικού κέντρου αποκλειστικά για το μπάσκετ. Όταν λοιπόν η ΠΑΕ και η ΚΑΕ κινούνται με όρους μέλλοντος, ο Ερασιτέχνης δεν μπορεί να μένει θεατής.

Διανύουμε μια μοναδική χρονική περίοδο, όπου οι πολιτικές και οικονομικές συγκυρίες ευνοούν τις αθλητικές υποδομές περισσότερο από ποτέ. Το κράτος και οι τοπικές αυτοδιοικήσεις παραχωρούν εκτάσεις, υπογράφουν μνημόνια συνεργασίας και χρηματοδοτούν έργα με πρωτοφανή ευκολία μέσω προγραμμάτων όπως το «Αντώνης Τρίτσης» και το ΕΣΠΑ. Με απλά λόγια, στην ελληνική αθλητική πραγματικότητα αυτή τη στιγμή «βρέχει γήπεδα». Το κρίσιμο ερώτημα είναι: ο Α.Σ. ΠΑΟΚ θα βγει μπροστά να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται ή θα μείνει ο μόνος που κρατάει ομπρέλα;

Τα παραδείγματα του ανταγωνισμού και τα «τρένα» που χάνονται

Ο ανταγωνισμός δεν περιμένει. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπογραφή της σύμβασης για το Κέντρο Υδάτινου Αθλητισμού και Πολιτισμού (ΚΥΔΑΠ) στο ΣΕΦ. Ένα υπερσύγχρονο έργο με κλειστή ολυμπιακή πισίνα 3.000 θέσεων, ανοιχτό κολυμβητήριο, παιδικές πισίνες και μουσεία, το οποίο κοστίζει 17,9 εκατομμύρια ευρώ και χρηματοδοτείται 100% από την Περιφέρεια Αττικής.

Τέτοια χρηματοδοτικά «τρένα» περνάνε τώρα και για τα υπόλοιπα αθλήματα. Ο Α.Σ. ΠΑΟΚ, με το τεράστιο brand name που διαθέτει, οφείλει να ακολουθήσει το παράδειγμα της ΚΑΕ και της ΠΑΕ. Πρέπει να καταθέσει έτοιμες, ώριμες μελέτες για τη δημιουργία μιας δικής του, ενιαίας αθλητικής πολιτείας που θα στεγάσει τα υπόλοιπα ερασιτεχνικά τμήματα και τις ακαδημίες του.

Το κοστολογημένο πλάνο: Πόσο κοστίζει το μέλλον;

Μια σοβαρή διοικητική προσέγγιση απαιτεί ρεαλιστικούς αριθμούς. Ενώ το μπάσκετ λύνει οριστικά το στεγαστικό του με το Παλατάκι και το νέο προπονητικό, οι ανάγκες των υπόλοιπων τμημάτων του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ μπορούν να καλυφθούν πλήρως με τρία συγκεκριμένα και στοχευμένα projects:

1. Κέντρο Υγρού Στίβου (στα πρότυπα του ΚΥΔΑΠ): Μια κλειστή ολυμπιακή πισίνα προδιαγραφών για Πόλο και Υγρό Στίβο χωρητικότητας περίπου 3.000-4.000 θέσεων. Μαζί με τις απαραίτητες υποδομές (βοηθητικές πισίνες προθέρμανσης, αποδυτήρια, ιατρεία), το κόστος αγγίζει τα 18 με 25 εκατομμύρια ευρώ. Ένα έργο πνοής για τα τμήματα υγρού στίβου του ΠΑΟΚ που σήμερα είναι «τσιγγάνοι».

2. Κλειστό Γήπεδο Βόλεϊ & Χάντμπολ (3.000 θέσεων): Με εκτιμώμενο κόστος 12 έως 18 εκατομμύρια ευρώ και τις απαραίτητες διαστάσεις (44x24μ.), μια τέτοια εγκατάσταση λύνει αυτόματα το στεγαστικό πρόβλημα για 3-4 τμήματα ταυτόχρονα. Λόγω του μεγάλου ύψους της οροφής και του προηγμένου παρκέ, εξασφαλίζει τις προδιαγραφές για διεθνείς διοργανώσεις, ενώ μπορεί να λειτουργήσει και ως πολυχώρος εκδηλώσεων, αποφέροντας καθημερινά έσοδα.

3. Πρότυπο Προπονητήριο Βαρέων Αθλημάτων: Ο ΠΑΟΚ βγάζει παραδοσιακά πρωταθλητές στην πάλη, την άρση βαρών, την πυγμαχία και το τζούντο, οι οποίοι συχνά προπονούνται σε ακατάλληλους χώρους. Ένα σύγχρονο, εξειδικευμένο κέντρο με αντικραδασμικά δάπεδα (tatami) και βιομηχανικό εξαερισμό κοστίζει μόλις 2 έως 4 εκατομμύρια ευρώ. Ένα «ψίχουλο» για τα κρατικά κονδύλια, που όμως θα λειτουργούσε ως εργοστάσιο παραγωγής αθλητών.

Το επιχείρημα ότι αυτά τα γήπεδα αποτελούν οικονομικό «βαρίδι» για τη συντήρησή τους δεν υφίσταται πλέον. Με τις σύγχρονες τεχνολογίες βιοκλιματικού σχεδιασμού, τη γεωθερμία και την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών στις στέγες (net metering), το λειτουργικό κόστος μειώνεται έως και 80%, καθιστώντας τα έργα ενεργειακά αυτόνομα, ακριβώς όπως προβλέπουν και τα νέα σχέδια της ΚΑΕ για το PAOK Sports Arena.

Η εσωστρέφεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην υλοποίηση ενός τέτοιου οράματος δεν είναι η έλλειψη πόρων ή χώρων στη Θεσσαλονίκη, αλλά η εσωστρέφεια. Αντί ο σύλλογος να εμφανίζεται ως μια γροθιά, απαιτώντας από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τους Δήμους τις εκτάσεις και τις χρηματοδοτήσεις που του αναλογούν, αναλώνεται συχνά σε εσωτερικές διαμάχες, μικροπολιτικές και μετάθεση ευθυνών.

Αν χάσουμε αυτή την ιστορική συγκυρία επειδή δεν παρουσιάσαμε έτοιμους φακέλους μελετών, οι ανταγωνιστές μας θα ξεφύγουν σε επίπεδο υποδομών για τα εναπόμενες 30 χρόνια.

Τα ερασιτεχνικά τμήματα είναι οι πνεύμονες του ΠΑΟΚ και οι ακαδημίες είναι το μέλλον του. Είναι η ώρα να σταματήσει η γκρίνια, να αφεθούν οι εσωτερικές κόντρες στην άκρη και να απαιτηθεί εδώ και τώρα ένα σοβαρό, ενιαίο πλάνο στεγαστικής αναβάθμισης από τη διοίκηση του Α.Σ. Σε μια εποχή που γύρω μας «βρέχει γήπεδα», ο ΠΑΟΚ απαγορεύεται να μείνει στην άκρη του δρόμου.

 

Του Παντελή Π. Τσαμπαρλή (delos 15)

Διαβάστε ακόμη...