Ημερολόγιο πλοίου, σωτήριον έτος 2010
SHARE:
Το μυστικό τελικά είναι στον καπετάνιο ο όποιος έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του από μούτσος έφτασε σιγά σιγά να ανεβαίνει τα καταστρώματα του σαρδελο...υπερωκεάνιου αξιοκρατικά με στόχο να πάει όσο πιο ψηλά μπορεί. Έκανε και το διδακτορικό του στα ανοικτά πανεπιστήμια της Αγγλίας και της Πορτογαλίας, αποφοίτησε με άριστα πήρε μετάλλια, τιμητικές διακρίσεις πλατινέ και χρυσές κάρτες κατάφερε να αποκτήσει στο τέλος την αγαπημένη του καραβομάδα με την αβάντα των Πιστών.
Ο καλός μας καπετάνιος λοιπόν το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να βρει το πλήρωμα για το καράβι και μαζί με τον αδελφό του έναν Έλληνό/ Ιταλό υποπλοίαρχο Gigi the end ,από την πατρίδα του και χωρίς να το αράξει ούτε μια μέρα προχώρησε στις απαραίτητες επιδιορθώσεις εν πλω. Το δεύτερο που έκανε ήταν να δείξει στον Πορτογάλο πλοηγό του το προορισμό του και του έδωσε το σύνθημα για να χαράξει πορεία.. Ενημέρωσε τον ασυρματιστή του ένα ψηλό αδελφό του γνωστό για τα Πουρλιά που έπιανε τον καιρό της μεγάλης πείνας να έχει τα αυτιά και τα μάτια του ανοικτά και απόπλευσαν για το μεγάλο λιμάνι της χώρας.
Ήταν περίπου 8 μήνες στην θάλασσα όταν φάνηκαν στην πλώρη τα κόκκινα φώτα, έκανε δεκτό το αίτημα του πληρώματος για μπούκες και γλέντια και όρισε τον Παύλο Τσε από την Ουρουγουάη να προσέχει τους υπόλοιπους από τους νταβάδες του μπορδελολίμανου. Αυτός την είδε προστάτης των φτωχών πλην τίμιων συμπαικτών του και αφού πρώτα έδειρε μέσα στο μεγαλύτερο μαγαζί τους επιστήμονες θαμώνες επέστρεψε για να ζητήσει και τα ρέστα, τελικά τους πηρέ και τα βρακιά και άφησε απλήρωτες και ερωτευμένες τις κοπέλες από την μακρινή Βραζιλία.
Ο Τέο δεν ήθελε να σπάσουν το μαγαζί του Θείου με την μία για να μην νομίζουν ότι κάτι κάμνανε και αναγκάστηκε μερικούς να τους αφήσει στην στεριά για παραδειγματισμό με πρώτο και καλύτερο τον βετεράνο μούτσο Σέργιο που διέδιδε ότι ήταν ο καλύτερος... στα λόγια όμως...., , παρέδωσε στον πλοηγό νέα πορεία προς τα Ευρώπας δίνοντας του και ένα δώρο, την πιο ωραία Σάλπιγκα που ήταν ξεχασμένη στα σεντούκια των Πιστών., Αυτός ο Σάντας όμως, θαμπώθηκε από την μεγαλύτερη πουτάνα του λεκανοπεδίου και θεώρησε ότι βρήκε το λιμάνι που ήθελε να αράξει και αφού έψησε τον υποπλοίαρχο κλείσανε συμβόλαιο με τον εγγονό του Βαρώνου των Ιωαννίνων και ζήτησαν γραφείο με conex δίπλα από το ναό του ερώτα που ονομάζεται κατά τις συνήθειες των, Βουλή. Μετά από αυτό έδιωξε και κάτι Ιταλούς γυμναστές άρσης βαρών που τα μπέρδεψαν τα πράγματα και απαίτησε από τον υποπλοίαρχο πριν φύγει να πει στα ναυτάκια του να ηρεμήσουν.
‘'Ας είναι'' μονολόγησε ο Τέο καλά να είναι το μοναστήρι και αφού άναψε μια λαμπάδα πήρε για πλοηγό τον Παύλο από την Δερμίτσενα γνωστή για τα καθαρά κομμάτια μαρμάρου που βγάζει, του έδωσε τις ίδιες οδηγίες που είχε δώσει και στον Σάντο Άφαντο Φερνάντο και είπε βίρα τις άγκυρες για το μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης το Άμστερνταμ. Εκεί έχει εντολή από τον Γάλλο φίλο του Αστερίξ Πλατινίξ να φορτώσει το εμπόρευμα. Ο Σέρβος αχφοφόροβιτς υπεύθυνος μόχθου έκανε το θαύμα του δεν μέτρησε όμως σωστά και από τις έντεκα φορτωτικές έχασε μια με συνέπια να δοθεί εντολή για νέο προορισμό την γενέτειρα του καραβιού το μεγαλύτερο ναυπηγείο της δύσης. ιδιοκτησίας κάποιου μεγάλου έμπορου του Κωνσταντίνου άντρα της Ωραίας Ελένης. Εκεί τα μεγαλύτερα αλάνια του από την Βοσνία και το Οπόρτο έκαναν την καλύτερη φετινή σοδιά με την βοήθεια των 2500 πιστών προσκυνητών που πήγαν εκδρομή για να επισκεφτούν το ναό της Σοφίας είπαν bye bye στους πεινασμένους ασιάτες άρπαξαν το βαπόρι από την Περσία και το τάμα του Τέο έγινε πραγματικότητα. Επιτέλους ήρθε η ώρα για να αράξουν στο λιμάνι της αδελφής του Αλέξανδρου ιδιοκτήτη όλου του παλιού γνωστού κόσμου. Έδωσε εντολές και άφησε τους ναύτες του να γυρίσουν στις οικογένειες τους.
Ο Παύλος όμως από την Δερμίτσενα δεν ήθελε να τους αφήσει εντελώς ελευθέρους για αυτό και καθιέρωσε την καθημερινή ώρα της θεωρίας στην οποία εξηγούσε τους κανόνες πλεύσης, ξέχασε όμως ότι κάποιοι από τους ναύτες του ήταν αριστούχοι διπλωματούχοι και μόλις άκουγαν θεωρία τους έρχονταν στο νου τα φρατ πάρτι που γινόντουσαν κατά τα χρόνια που φοιτούσαν στην ναυτική σχολή και άρχισαν να κάνουν στα γήπεδα ο ένας τον DJ ο άλλος τον πορτιέρη ο άλλος τον μπάρμαν και φτιάσανε να μετράν τα φασόλια και να τα βγάζουν μόνο πέντε.
Στο μεταξύ οι Πιστοί επέστρεψαν από το προσκύνημα αργοπορώντας κάπως μιας και βγήκε η φήμη πως οι Τουρκάτσοι καραδοκούν στα στενά γύρω από τον Ναό της Σοφίας δεν ανεχτήκαν κάτι τέτοιο που ήταν ενάντια στα πιστεύω τους και βγήκαν για να ανταλλάξουν πολιτισμούς, τους πήρε περίπου ένα μήνα να επιστρέψουν στο σπίτι τους, όμως κατάλαβαν πως,ότι κέρδισαν γρήγορα το έχασαν , δεν υπάρχουν άλλα λάφυρα παρά μονό 5 φασόλια ... αργά το βράδυ κουρασμένοι απαίτησαν από τον Τέο το κεφάλι του δάσκαλου που δεν ήταν διδάσκαλος σαν τον Αργεντινό γκαούτσο Έκτωρ και όρισαν ότι η θεωρία θα γίνετε μονό μια φορά την εβδομάδα , προσωρινός δάσκαλος θα είναι ο Ιερόθεος μάκαρος Χάβος βοηθός του πρώην πλοηγού, μέχρι να βρεθεί κάποιος πιο άξιος από τους προηγούμενους. Είπαν... ότι εμείς μαζί για μια ζωή... και έδωσαν ραντεβού για το ματς με την κίτρινη υποβρύχια αρμάδα της Ισπανίας.
Ο Μάκαρος γνωστός για την υπομονή που έχει στο τιμόνι μίλησε με τον καλύτερο του μούτσο, αυτόν που κάνει κουμάντο και στον πίνακα και στο γήπεδο τον κόνδορα της Χιλιανής γης.
Γνωστός για την λογική στο παιχνίδι του ανέλυσε γρήγορα τις εντολές του Μάκαρου Χάβου στα αλάνια και όλα πήραν μπρος .Ο πιο ταλαντούχος και φερέλπης μούτσος Βιέρος από τα Ίνια μαθητής της μεγαλύτερης σχολής από το Οπόρτο δεν γουστάρει και πολύ τα υποβρύχια και τους τα έκαψε καίγοντας μαζί και τις καρδιές όλων των Πιστών. Δώρο του Τέο για την βύθιση του ισπανικού υποβρυχίου ήταν μια βόλτα με τα βασιλικά άλογα που ανήκουν σε μια από της μεγαλύτερες οικογένειες γνωστές για τα μουστάκια τους. Μπροστάρης Καβάλα πάνω στα ζωντανά ο Τσε και από πίσω οι πιστοί που αρχίζουν πάλι να το πιστεύουν.
Όλα πια έχουν βρει το δρόμο τους και ο Τέο στη γέφυρα πίνει αραβικό φρέσκο καφέ δώρο του επιστήθιου φίλου του, χαλίφη, από τα χρόνια της Αγγλίας, κρατά στο χέρι ένα χαρτί με χαρμόσυνα νέα από την Κίνα χώρα του μεγάλου καπετάνιου ιδιοκτήτη του μεγάλου λιμανιού ......ξέρει αγναντεύοντας το απέραντο ασπρόμαυρο πώς ότι και να γίνει το Μάιο θα είμαστε καλά.
