Το βράδυ στην Τρίπολη, δόθηκε ο όρκος νίκης με την ΑΕΚ

Ήταν ένα από τα δυσκολότερα βράδια για τον ΠΑΟΚ...

Χαρακτηρίστηκε πισωγύρισμα, «αυτοκτονία». Και έτσι έδειχνε να είναι... Έτσι ήταν σε εκείνη τη φάση. Η έξοδος στην Τρίπολη είχε σημάνει τον «συναγερμό» εντός του Δικεφάλου. Τραγική ειρωνεία; Στην προπόνηση της Κυριακής ο Ραζβάν Λουτσέσκου είχε επισημάνει στους παίκτες του πως θα πρέπει να παίξουν για να κερδίσουν και τη διαιτησία! Αστείο, δε νομίζετε;

Η διαιτησία μπήκε στο κάδρο εκ των υστέρων, εκείνο το βράδυ δεν υπήρχε νηφάλια σκέψη, από μερικούς έβλεπες μόνο τη βουβαμάρα στο πρόσωπό τους κι από άλλους τον εκνευρισμό και την απογοήτευση. Οι παίκτες τα είχαν αποκλειστικά και μόνο με τους εαυτούς τους, με τη συμπεριφορά και τη διαχείρισή τους σε ένα καταστροφικό για τον ΠΑΟΚ τρίλεπτο...

Μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση, την πολύ δύσκολη για τους ασπρόμαυρους, που ήθελαν να πάρουν χρόνο για να «καθαρίσει» το μυαλό τους, υπήρχε κάτι κοινό. Μία κοινή συνισταμένη σε κάθε συζήτηση, σε κάθε πηγαδάκι. Το ντέρμπι με την ΑΕΚ... Κοιτώντας από μακριά ίσως και να φάνταζε με παρηγοριά, σε μία προσπάθεια να πιαστείς από κάτι, από κάπου. Πώς την έχει την ΑΕΚ... Την Κυριακή θα είναι σοβαρός ο ΠΑΟΚ, θα δεις...

Στη θεωρία ήταν εύκολο. Ο ΠΑΟΚ έπρεπε πρώτα όμως να σηκώσει κεφάλι, να κάνει την αυτοκριτική του και μετά να προχωρήσει παρακάτω, στην προετοιμασία του ντέρμπι. Οι εξελίξεις τον πρόλαβαν, ενδεχομένως και να τον πείσμωσαν περισσότερο. Να τον θύμωσαν, όντας απόλυτα συμβιβασμένος με την ιδέα να μην κερδίζει στο γήπεδο όταν δεν το αξίζει. Στην Τρίπολη όμως δεν τέθηκε θέμα δικαιοσύνης...

Από την Τετάρτη και έπειτα, τα πάντα άλλαξαν στον πλανήτη ΠΑΟΚ.

Τα λόγια παρηγοριάς, εκείνος ο όρκος νίκης στην Τρίπολη, έγινε αυτοσκοπός. Στο μυαλό των παικτών του Δικεφάλου δεν υπήρχε τίποτα άλλο πέρα από το τρίποντο. Η όποια απογοήτευση για την τροπή που πήραν τα γεγονότα, το «κρίμα» των δύο βαθμών που δεν γυρίζουν πίσω, τους έδωσε ένα ακόμη κίνητρο.

Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ο μετρ των ντέρμπι, ο άνθρωπος που ξέρει καλύτερα από τον καθένα να «φτιάχνει» τους παίκτες του. Και στο γήπεδο, την ώρα της κρίσης, αποτυπώθηκε και η δουλειά του, έντεκα στρατιώτες, απίστευτα πειθαρχημένοι σε ένα και μόνο πλάνο. Το πλάνο νίκης.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία...