Η… τριπλέτα του ΠΑΟΚ στο Περιστέρι

Ξεκινώντας από τα βασικά, βλέποντας τον ΠΑΟΚ, και στο Περιστέρι, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει το γεγονός πως η ομάδα παρουσιάζει βελτίωση. Αποτυπώνει τη δουλειά του στο γήπεδο. Τι σχέση έχει αυτός ο ΠΑΟΚ συγκριτικά με την εικόνα της ομάδας στην αρχή της σεζόν και στο μεσοδιάστημα του α΄γύρου; Καμία. Είναι εμφανές ότι μιλάμε για ένα δουλεμένο γκρουπ που κινείται ορθολογικά στο γήπεδο και παράγει -βάσει των δυνατοτήτων του- ποδόσφαιρο.

Και είναι σημαντικό να επισημανθεί καθώς είναι κατανοητό πως κάθε συζήτηση περί εμφάνισης και εικόνας, όταν δεν συνοδεύεται από το επιθυμητό αποτέλεσμα, στερείται ουσίας μετά το τελευταίο σφύριγμα. Αλλά η απώλεια βαθμών δεν μπορεί να ακυρώσει τη μεγάλη εικόνα της ομάδας. Αυτό είναι το ένα κρατούμενο.

Το δεύτερο κρατούμενο αφορά την αδυναμία της ομάδας στο γκολ, αν και παρουσιάζει μεγάλη βελτίωση στη δημιουργία φάσεων πέριξ και εντός της περιοχής. Πώς κατάφερε, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται ειδικά όταν μιλάμε για το ματς στο Περιστέρι, να μην «σκοτώνει» τον αντίπαλό του. Απέναντι στον Ατρόμητο, ο ΠΑΟΚ δημιούργησε από το πρώτο κιόλας 45λεπτο όλες τις προϋποθέσεις για να έχει ένα ξεκούραστο απόγευμα στο Περιστέρι. Σε μία αγωνιστική που το δικό του ματς, συγκριτικά με τους αντιπάλους του, εγκυμονούσε περισσότερους κινδύνους για γκέλα.

Ο ΠΑΟΚ πήρε το μίνιμουμ και το πλήρωσε στο β´ ημίχρονο. Αφελώς. Στην δεύτερη μόλις τελική του Ατρομήτου στην εστία. Και από την στιγμή που ο Νέλσον Ολιβέιρα έπρεπε να περάσει αναγκαστικά - και για λόγους διαχείρισης- εκτός, ο ΠΑΟΚ φάνηκε πως χάνει πολύ σε όγκο στην επίθεση. Ο Πορτογάλος σκόραρε για πέμπτο συνεχόμενο παιχνίδι, έχει ανεβάσει στροφές, δίνει πράγματα αλλά με έναν ΠΑΟΚ να έχει μπροστά του σερί αγώνων και υποχρεώσεων, έχει πλάτη στην επίθεση;

Προς αυτήν την κατεύθυνση έγινε και η σχετική ερώτηση στον Ραζβάν Λουτσέσκου, ο οποίος ανέλυσε το δίδυμο των φορ και τα χαρακτηριστικά του καθενός. Σε συνδυασμό δε με το γεγονός πως από τα άκρα του δεν πήρε ενδεχομένως όσα περίμενε επιθετικά, έχοντας να επιδείξει μόνο έναν Ντέλια, ο οποίος ήταν μια μόνιμη πηγή κινδύνων αλλά κάπου ας είμαστε ρεαλιστές για το τι περιμένουμε από έναν 19χρονο, plus την ανάγκη για χαφ με νούμερα, αντιλαμβάνεται κανείς πως «έσβησε» το τρίποντο για τους Θεσσαλονικείς.

Το θέμα είναι πως αυτό το τρίποντο που στέρησε από τον εαυτό του σε ένα καλό αγωνιστικό μομέντουμ, θα μπορούσε να τον «φτιάξει» ακόμη περισσότερο και ειδικά ενόψει Ιανουαρίου. Ενόψει Άρη σε ένα ντέρμπι που απαγορεύεται να τον βγάλει εκτός πορείας. Τα υπόλοιπα προσεχώς...

Τρίτο κρατούμενο, κοιτώντας την επίμαχη φάση στο 84' με Μπράντον - Χατζηισαΐα, ο ΠΑΟΚ έχει κάθε δικαίωμα να σηκώνει τους τόνους διαιτητικά για πέναλτι που είναι περισσότερο πέναλτι απ´ όσα είδαμε να δίνονται. Ακόμη και στον τελικό του Μουντιάλ που αποτελεί το κορυφαίο ποδοσφαιρικό προϊόν. Το γεγονός ότι έχει επιλέξει ο οργανισμός να ακολουθεί διαφορετική τακτική, δεν σημαίνει πως περνούν και στα ψιλά.

Σε ένα ματς ραψωδία του Γιάννη Κωνσταντέλια όμως, πόση τοξικότητα χωράει στην ίδια συζήτηση; Καμία! Αλλά η σιωπή δεν σημαίνει αδυναμία.