Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από το poll έχουν ως εξής:

......................
Θα ξεκινήσω την ανάλυση από κάτω προς τα πάνω.

Νέα Μεσημβρία είναι το όνομα της περιοχής. Συνηθίζεται έργα να παίρνουν την ονομασία τους από την τοποθεσία που βρίσκονται, με καλύτερο παράδειγμα το γήπεδο μας.

Δεν νομίζω όμως ότι η Νέα Μεσημβρία θα μπορούσε ποτέ να έχει την βαρύτητα του ονόματος της Τούμπας. Αυτό δικαιολογεί και το μικρό ποσοστό.

Η επιλογή «'Άλλο» επιβεβαιώνει τον νόμο της στατιστικής που λεει ότι, ότι όσο δυνατές επιλογές και να υπάρχουν, κάποιοι θα ρίξουν λευκό στην κάλπη.

Γιώργος Κούδας
Αποτελεί σύμβολο της ομάδας και «ενθύμιο» μεγάλων επιτυχιών. Στην θέση του άνετα θα μπορούσε να βρίσκεται το όνομα του «Καίσαρα» Σαράφη ή του «Σίφουνα» Ιωσηφίδη.

Δύσκολα όμως βλέπω έναν παίκτη να δίνει το όνομα του σ' αυτό το έργο. Ο Κούδας εξάλλου έχει γίνει και άγαλμα, οι άλλοι όχι.

Η επιλογή «Δεν με ενδιαφέρει η ονοματοδοσία» είναι άκρως ενδιαφέρουσα. Δε ενδιαφέρεται ο ψηφίσας για την ονοματοδοσία γιατί δεν ενδιαφέρεται για το έργο, για την ψηφοφορία ή γενικά δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο για τα αγωνιστικά της ομάδος;

Πιστεύω ότι αυτοί που διάλεξαν αυτή την επιλογή δεν ενδιαφέρονται για την ονομασία γιατί θεωρούν το έργο υπεράνω του οποιαδήποτε ονόματος όσο συμβολικό και να είναι. Το κέντρο έχει τέτοια βαρύτητα που το όνομα είναι απλά διακοσμητικό. Σεβαστή άποψη.

Γεώργιος Παντελάκης.
Ένα όνομα που έχει συνδεθεί με τις χρυσές στιγμές της ομάδος. Δημιούργησε μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της ομάδας, μια ιστορία που υπήρξε σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές και ακόμα μας φωτίζει στις δύσκολες στιγμές του συλλόγου. Ό,τι και να πει κάποιος για αυτόν τον τεράστιο πρόεδρο είναι λίγο.
Το ποσοστό που πήρε στην ψηφοφορία είναι δυσανάλογα μικρό της προσφοράς του στον σύλλογο. Θα το δικαιολογήσω στην «ελαφρά» μνήμη των νέων που ψηφίσαν και στην βαρύτητα του ονόματος του πρώτου στην λίστα της ψηφοφορίας.

PAOK Training Center είναι ένα όνομα μοντέρνο που δείχνει ότι η ομάδα ακολουθεί τα στάνταρτ των Ευρωπαϊκών συλλογών. Το όνομα αρμόζει απόλυτα γιατί το έργο είναι σύγχρονο, Ευρωπαϊκών προδιαγραφών και δίνει αίγλη στην ομάδα στα μάτια των ξένων που έρχονται να παίξουν για μας ή εναντίον μας.

Εδώ όμως είναι Ελλάδα. Έχουμε μάθει, από αρχαιοτάτων χρόνων, να αφιερώνουμε τις δημιουργίες στους δημιουργούς τους. Είναι ένας φόρος τιμής. Οι δρόμοι μας δεν έχουν νούμερα ή αόριστα ονόματα, είναι κατάλογος ονομάτων από την ιστορία μας. Ίσως το τίτλος να είναι μέρος μιας διπλής ονομασίας, που είναι και της μόδας, κάτι σαν το:
Αθλητικό Κέντρο Π.Α.Ο.Κ. - Θεόδωρος Ζαγοράκης ή ξενικά, PAOK Training Center - Theodoros Zagorakis.

Αυτός ο φόρος τιμής οδήγησε τον κόσμο να ψηφίσει ώστε να ονομαστεί το νέο προπονητήριο του Π.Α.Ο.Κ «Θεόδωρος Ζαγοράκης».
Ο λαός νιώθει την ανάγκη να τιμήσει έναν άνθρωπο που είχε το όραμα και την τόλμη να γράψει ιστορία. Έναν άνθρωπο που, ως πρόεδρος της ομάδας, είχε πρωταρχικό στόχο του την δημιουργία αυτού του κέντρου. Ο Ζαγοράκης, όπως κάθε μεγάλος πρόεδρος, ήξερε την νευραλγική σημασία του επιχειρήματος γι αυτό και ανάλαβε την επιτήρηση της κατασκευής του προσωπικά.

Δεν πιστεύω ότι αυτό το έργο πρέπει να πάρει άλλο όνομα. Αυτό το έργο έχει την σφραγίδα του Τεό. Είναι δικό του παιδί. Ακόμα και τώρα, που δεν είναι άλλο πρόεδρος, εξακολουθεί να επισκέπτεται την περιοχή και να ενημερώνεται για την πρόοδο των έργων.
Το αθλητικό κέντρο είναι η πινελιά του μεγάλου αυτού προέδρου στον καμβά της ιστορίας του συλλόγου. Του αξίζει να λέγεται το όνομα του από τις μεταγενέστερες γενιές που θα γαλουχηθούν στα γήπεδα του κέντρου.

......................
Ασχέτως όμως από την επίσημη ονομασία, ο κόσμος θα βρει κάποιο «παρατσούκλι», ένα μικρό όνομα γα να αναφέρετε στο μέρος αυτό. Πάντα α λαός έχει την τάση να απλοποιεί ονόματα και ονομασίες. Ο κόσμος θα αναφέρεται στο κέντρο σαν «τα εφτά γήπεδα» ή «το προπονητήριο» ή ακόμα και απλά «Νέα Μεσημβρία».

Ό,τι όνομα όμως και να πάρει, πέρα από το χορτάρι, τις εγκαταστάσεις, τα αποδυτήρια και τα γκολπόστ, αυτό που θα μείνει στην ιστορία, είναι το γεγονός ότι για δεύτερη φορά αυτός ο μοναδικός λαός έχτισε κάτι από το υστέρημα του. Έχτισε κάτι για την ομάδα του ΜΟΝΟΣ του.

Η προηγούμενη γενιά έχτισε την Τούμπα πέτρα-πέτρα. Αυτό το έργο είναι η προσφορά της δικιάς μας γενιάς. Είναι η κληρονομιά που θα δώσουμε στα παιδιά μας μαζί με την ευθύνη να συνεχίσουν ακόμα πιο ψηλά.

Κάποιοι χρησιμοποιούν τον αθλητισμό για να καταπατήσουν αξίες και ιδανικά.
Εμείς τον χρησιμοποιούμε για να τους τα διδάξουμε.

......................
New Yorker

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας