Γίναμε μάρτυρες ενός ασυνήθιστου περιστατικού το περασμένο Σαββατοκύριακο. Ενός περιστατικού που μπορεί να πέρασε στα ψιλά για πολλούς, αλλά στην πραγματικότητα αναδεικνύει ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα: την έλλειψη συνεννόησης και κοινής γραμμής μεταξύ ανθρώπων που λειτουργούν υπό την ίδια επιχειρηματική σκέπη.
Το Σάββατο ο ΠΑΟΚ κέρδισε με 63 πόντους. Την Τρίτη με 113. Το ίδιο αποτέλεσμα, τελείως άλλο ματς. Ας δούμε λοιπόν τι έγινε με τη Ρόμα με νούμερα, γιατί το 113-111 λέει πολλά περισσότερα απ' όσα φαίνονται.
Προημιτελική φάση του Λιγκ Καπ και ο ΠΑΟΚ ξεκινά τις υποχρεώσεις του σε μια διοργάνωση όπου έχει φτάσει έξι φορές στην πηγή και νερό δεν έχει πιει. Φέτος θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος και μαζί με τον πρώτο τίτλο της χρονιάς να βάλει στην τροπαιοθήκη του έναν τίτλο που το λείπει τόσο πολύ.
Μετά την νίκη κόντρα στην ΑΕΚ είπαμε «υπάρχει σφυγμός», και ήταν η πρώτη διαπίστωση. Τώρα πρέπει να έρθει η δεύτερη: υπάρχει και συνέχεια;
Γνωστή κουβέντα, ξεσηκωμένη από ταινία του ελληνικού κινηματογράφου που ταιριάζει απόλυτα και σε όσα παρακολουθούμε στα ποδοσφαιρικά πράγματα της χώρας μας.
Η 25η Μαρτίου 1821 είναι η καθιερωμένη ημέρα της Επανάστασης.
Δεν κρύφτηκα ποτέ. Ούτε μετά από ήττες. Γενικά, δεν είχαμε πολλοί Παοκτσήδες καλό προαίσθημα από Πέμπτη βράδυ. Πολλά απαιτητικά παιχνίδια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αν συνυπολογίσεις το ντεφορμάρισμα κομβικών παικτών και τους τραυματισμούς, συν το λειψό ρόστερ, συν την ανάγκη για βαθμούς του αντιπάλου, συν τους Έλληνες διαιτητές, συν την κακή παράδοση στο Χελιδόνι, έγινε η στραβή!
Παιχνίδια όπως αυτό στη Βοιωτία κρίνουν τον τίτλο και ο ΠΑΟΚ πρέπει να τα παίρνει με κάθε κόστος! Γράφει ο Χρήστος Μαγγίνας.
