Bloggers

ΠΑΟΚ: 38 και σήμερα...

Τριάντα οκτώ και σήμερα. Τόσο έμεινε για να αποχαιρετήσουμε το 2026. Και ίσως για πρώτη φορά εδώ και αρκετό καιρό, η σκέψη αυτή δεν προκαλεί μόνο ανακούφιση επειδή τελειώνει μια χρονιά δύσκολη, κουραστική και βαθιά διχαστική για τον ΠΑΟΚ. Αυτό το Σαββατοκύριακο μάς επέτρεψε και κάτι πολύ απλούστερο: να περάσουμε καλά.

ΠΑΟΚ – Άρης 99-77: Τα 18 τρίποντα, ο Καλάθης και η κυριαρχία στο ντέρμπι

Η ομάδα του Αντρέα Τρινκιέρι κυριάρχησε στο ντέρμπι, με την εξαιρετική περιφερειακή ευστοχία, την αμυντική λειτουργία του δεύτερου ημιχρόνου και τη συνολική παρουσία του Νικ Καλάθη να αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία της αναμέτρησης.

ΠΑΟΚ - Άρης: Buongiorno, buonasera, buonanotte, cari vicini

99-77. Οκτώ στα οκτώ, μόνοι στην κορυφή. Είχα γράψει στο παρελθόν ότι κερδίζουμε τα παιχνίδια 2 φορές. Αυτήν την φορά χρειάστηκε μόνο μια. Και όσο και να θέλουμε να λέμε ότι όλα τα παιχνίδια είναι τα ίδια, δεν ισχύει αυτό. Κάποια παιχνίδια είναι ενδεικτικά του ποια είναι τα όρια ενός γκρουπ. Όπως επίσης κάποιες στιγμές της σεζόν είναι περίεργες σαν μομέντουμ και σημαντικότητα. Τα παιχνίδια στην Ισπανία αλλά και με τον σημερινό αντίπαλο ήταν μια τέτοια περίεργη στιγμή, που οι 2 νίκες αυτές ζυγίζουν παραπάνω από όσους βαθμούς μας έδωσαν.

Ένα μπράβο στον Λίσι!

Υπάρχουν ισοπαλίες που αφήνουν πικρή γεύση και υπάρχουν και εκείνες που αξίζουν πολύ περισσότερα από τον έναν βαθμό. Το αποτέλεσμα του ΠΑΟΚ στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Και γι’ αυτό, πριν από οποιαδήποτε άλλη ανάλυση, αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στον Λίσι.

Όχι άλλο κάρβουνο

Γνωστή κουβέντα, ξεσηκωμένη από ταινία του ελληνικού κινηματογράφου που ταιριάζει απόλυτα και σε όσα παρακολουθούμε στα ποδοσφαιρικά πράγματα της χώρας μας.

Ο ΠΑΟΚ που ονειρεύομαι...

Δεν κρύφτηκα ποτέ. Ούτε μετά από ήττες. Γενικά, δεν είχαμε πολλοί Παοκτσήδες καλό προαίσθημα από Πέμπτη βράδυ. Πολλά απαιτητικά παιχνίδια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αν συνυπολογίσεις το ντεφορμάρισμα κομβικών παικτών και τους τραυματισμούς, συν το λειψό ρόστερ, συν την ανάγκη για βαθμούς του αντιπάλου, συν τους Έλληνες διαιτητές, συν την κακή παράδοση στο Χελιδόνι, έγινε η στραβή!