Στο ΟΑΚΑ έτσι για την ΠΛΑΚΑ
SHARE:
Ήταν Ιούλιος ή Αύγουστος όταν ξεπρόβαλε ο ήλιος στον καταγκρίζο Αττικό ουρανό. Οι ορδές απο τις ασπρόμαυρες Μακεδονικές φάλαγγες εμφανιζόντουσαν περήφανες απο κάθε γωνιά του πλανήτη για να απαλλάξουν το τοπίο από το απαίσιο μουντό και στενάχωρο γκρι .
Στον σταθμό Λαρίσης αποβιβάζονταν από εκατοντάδες βαγόνια και άλλοι από όλη την χώρα. Στο Βενιζέλος κατέφθαναν από αέρος με έκτακτες πτήσεις από Γερμανία, Ελβετία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ζιμπάμπουε, Βόρεια Κορέα και άλλοι Τούμπαλιμπάν να ενισχύσουν την επανάσταση τους.
Οι κυανόκρανοι του ΝΑΤΟ κατά μήκους όλης της Εθνικής οδού είχε χορηγήσει την αριστερή λωρίδα στα πούλμαν για να αποσυμφορήσουν το μποτιλιάρισμα που δημιουργήθηκε από την κάθοδο των Δωριέων ενώ οι οδηγοί των ΙΧ ήταν σταματημένοι στα δεξιά για να διευκολύνουν το τράφικ και την πρόσβαση στην πρωτεύουσα.
Το πρώτο λεωφορείο μόλις έμπαινε στην Φιλαδέλφεια και το τελευταίο ξεκινούσε από το Σουφλί!
Την Μακεδονική φάλαγγα ακολουθούσαν οι μονάδες εφοδιασμού με 500 καντινιέρηδες με λουκάνικο φρέσκο από τον καιρό που εξοπλίζονταν οι δυνάμεις καταστολής με χημικά , με αυτά και άλλα 1000 διπλά βυτιοφόρα φορτωμένα με τον μαγικό ζωμό Τούμπαλιμπρε. Το λιμάνι του Πειραιά ξεφόρτωνε από τα νησιά τους τελευταίους μάχιμους.
Στις ταβέρνες στην Πλάκα και στου Ψειρή είχαν κάνει κατάληψη τα γκαρντάσια.
Είχε μεριμνήσει ο χορηγός να κεράσουν τα Μακεδονικά στρατεύματα που κατέφθαναν συνεχώς, ήταν μια ευγενική χορηγία για τον αθλητισμό και τα νιάτα όπως είχαν πει και συνεπώς όλα ήταν δωρεάν.
Μάλιστα μοιράστηκαν και ειδικά φυλλάδια στους σερβιτόρους με μεταφράσεις λέξεων όπως καλαμάκι λεμονίτα και άλλες πολλές. Ειδικές οδηγίες δόθηκαν στα μπουγατσατζίδικα Αθηνών να μην περικλείουν στο μενού τους την παραδοσιακή μπουγάτσα με τζατζίκι για τους εισβολείς.
Αντιθέτως δόθηκε έκτακτη επιχορήγηση μπούκοβου από την συμπρωτεύουσα στα πατσατζίδικα για να καλύψει τις ανάγκες αυτών μιας και ως γνωστόν το μπούκοβο δεν ευδοκιμεί πουθενά αλλού Παγκοσμίως.
Στο κολωνάκι λιαζόντουσαν και πίνανε τον φραπέ τους φύλαρχοι από το Ιράν την Καμπότζη και το Βιετνάμ με αγροτική σαγιονάρα γυαλί ρέιμπαν με ραγισμένο τον αριστερό φακό και με πορτοκαλί φλάι μέσα από το τζιν σωλήνα.
Κάποιοι εξ αυτών φορούσαν μυτερές μπότες ενώ άλλοι προτιμούσαν τα στρατιωτικά αθλητικά παπούτσια της Ζήτα Ελλάς με άσπρη κάλτσα με το ορίγκιναλ σήμα ρακέτες του τένις χιαστί να αστράφτει στο ηλιόλουστο Αττικό τοπίο.
Οι περαστικοί θαύμαζαν τους φύλαρχους αυτούς και τους βιντεοσκοπούσαν παρόλο που δεν καταλάβαιναν την γλώσσα τους ιδιαίτερα. Αν και δεν μιλούσαν και πολύ.
Στους δρόμους οι κάτοικοι από τα μπαλκόνια ρίχνανε άνθη από λουλούδια στο πέρασμα τους μαζί με τις γλάστρες δώρο για να διατηρηθούν τα φυτά στην επιστροφή.
Στο Σύνταγμα υπήρχε πλημμύρα από ανθρώπους που τα κεφάλια από ψηλά από ελικόπτερο έμοιαζαν σαν τις φακές στο πιάτο και σχεδίαζαν όμορφα γκράφιτι στο μπεζ των τοίχων για να προσφέρουν λίγο περισσότερο χρώμα στο τοπίο.
Σημείο συνάντησης η εξωτική Ομόνοια όνομα και πράγμα. που φημίζονταν για τα πανέμορφα σιντριβάνια και τους φοίνικες αλλά και την ησυχία της την γαλήνη και την θαλπωρή που πρόσφεραν στον διαβάτη τα κομπρεσέρ και οι κόρνες.
Ένα υπέροχο ειδυλλιακό τοπίο της πρωτεύουσας που ο κάθε Αθηναίος πολίτης χαίρεται να περπατάει και να φωτογραφίζεται με την πανίδα και την χλωρίδα που έχει αναπτυχθεί εκεί τα τελευταία 200 χρόνια.
Στην παρέλαση για το στάδιο ήταν άπαντες παρόντες. Αναρχικοί, φασίστες, εθνικιστές, ινδιάνοι, τραμπούκοι, χούλιγκανς, ρούλιγκανς, νέρτς, πρεζάκηδες, πειρατές, αλκοολικοί, βάρβαροι, κάφροι, μπουζουκόβιοι, κομούνια, πειρατές, σκουλαρικάδες, πανκιά, φρικιά, μοϊκάνοι, επιστήμονες, γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, ιερείς, μεροκαματιάρηδες, συνδεσμίτες, γέροι, νέοι, οικογένειες, παιδιά, γατιά, σκυλιά, φτωχοί, πλούσιοι, μετανάστες από όλα τα κοινωνικά στρώματα παρατάχθηκαν όλοι εκεί κάτω από το λάβαρο του ΠΑΟΚ και της Θύρας 4!
Υλοποιούσαν το όραμα της Επανάστασης τους με πράξεις Κατεύθυνση της ανακατεμένης μάζας το ΟΑΚΑ έτσι για ΠΛΑΚΑ το οποίο είχανε βάψει τα καρεκλάκια ασπρόμαυρα για να αισθάνονται γηπεδούχοι όπως στην βάση τους.
Μέσα στο γήπεδο όλα ήταν όπως πάντα κόσμια. Δεν είχε εξαφάνιση του σταδίου αλα μάγου Χουντίνι όπως στον Ιερό Ναό Αγίας Τούμπας από υπαίτια βεγγαλικά και πυρσούς.
Το μόνο παρατράγουδο, το διώξιμο του σεντονιού για να ακουστεί το τύμπανο στην σέντρα που θα ζέσταινε τα χέρια απλωμένα σαν φτερά αετών στον ουρανό αλλά και τα λαρύγγια απο 70000 κομάντος με την ιαχή ΠΑΟΚ ΠΑΟΚ ΠΑΟΚ ΠΑΟΚ σκεπάζοντας τον ύμνο του champions league που έπαιζε από τα μεγάφωνα του σταδίου.
70000 κασκόλ ανέμιζαν περιστροφικά σαν γιαταγάνια από μουτζαχεντίν πάνω από τα κεφάλια Απίστευτα συνθήματα κατεδάφισης σήκωναν ούριο άνεμο στις πλάτες των παιχτών καθ΄ όλη την διάρκεια του αγώνα. Ενώ αμέτρητα τα ασπρόμαυρα πανό από όλες τις περιοχές του κόσμου επιτέλους μπόρεσαν και χώρεσαν όλα περιμετρικά του γηπέδου.
Τα πάνω διαζώματα έτρεμαν από το διαρκές ΑΜΠΑΛΑΕΑ σε κάθε γκολ!
Το crash test για την ποιότητα υλικών του γηπέδου και την δουλειά του Καλατράβα ήταν πετυχημένο από τα ζευγάρια πόδια που χοροπηδούσαν πάνω σε αυτά.
Το παιχνίδι ήταν στο 3-0 απέναντι στον Ajax με γκολ των Σαλπιγγίδη,Βιερίνια και Μουσλίμοβιτς στο 15ο λεπτό αλλά όλοι είχαν γυρισμένες πλάτες..
Η ρεβάνς θα γινόταν στην Ολλανδία μετά από λίγες μέρες αλλά το σάλπισμα της ηλεκτρικής σκούπας από την μάνα μου ήταν και το εγερτήριο μου...
-Καλά ρε μάνα πρωί πρωί θυμήθηκες να βάλεις ηλεκτρική;
-Πάλι μπεκρούλιαζες ψες Αλέξανδρε; Σήκω σε περιμένουν οι φίλοι σου να ξεκινήσετε, σου φτιασα και καφέ να πάρεις στον δρόμο, είναι και ο Μπάμπης ο Σου στο τηλέφωνο έλα μίλα του και μου πρόσφερε το ασύρματο στο μάτι.
-Ρε μάνα δεν είπαμε δεν θα λες σου, Σε λαίμαι ΣΕ την τρέλα μου!
Στην άλλη γραμμή ήταν ο Μπάμπης ο Σε.
-Άντε ρε σήκω σε μισή ώρα ξεκινάμε...
ΠΑΟΚ ΣΕ ΛΕΩ!
-Ναι ρε όκευ χαλάρωσε στον δρόμο είμαι έρχομαι!!!
ΠΑΟΚ ΕΙΣΑΙ!
25 λεπτά αργότερα με αφήνει το ταξί έξω από την Λέσχη αξιωματικών, κατεβαίνω στα ασπρόμαυρα και βλέπω τα αδέρφια στο λεωφορείο να ψέλνουν σε Βυζαντινούς ρυθμούς
ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ